26/9/09

Ο χρονος δεν περιμενει ποτε και κανενα..



Kαι ομως οσο και αν προσπαθεις δεν μπορεις να δεις...
Δεν μπορεις να καταλαβεις τι κρυβεται πισω απο τα ματια μου...
Μην στεναχωριεσαι δεν ειναι δικο σου τo φταιξιμο...
Ειναι η δικη μου αμυνα...
Κανεις δεν μπορει να το δει...
Μυστικο μερος που δεν επιτρεπεται η εισοδος σε κανενα...
Το μονο μου εμποδιο στο να το κρατησω ετσι ειναι ο χρονος...
Ο αδυσωπητος χρονος που κυλαει...
Μερικες φορες σκεφτομαι τι θα εκανα αν μπορoυσα να τον συγκρατησω λιγο...
Και καταληγω στο συμπερασμα πως θα τον διεθετα για να κοιταξω μεσα μου...
Να δω απο την πλευρα του ουδετερου παρατηρητη την αλλαγη που συντελεστηκε...
Πλεον γνωριζω οτι πρεπει να ψαξω πολυ βαθια για να δω τον αντρα που νομιζα οτι ημουν...
Και αγνοω κατα ποσο ο χρονος μου ειναι επαρκης...
Καποιες νυχτες νιωθω κατι στο λαιμο μου να με πνιγει...
Αισθανομαι σαν σκυλος που ασθμανει καθως ο κυριος του τραβαει με δυναμη το λουρι του...
Παει καιρος που δεν μπορω να θυμηθω γιατι ετρεξα τοσο πολυ...
Παει καιρος που δεν μπορω να θυμηθω γιατι επρεπε να προσπαθησω τοσο σκληρα...
Το μονο που θυμαμαι πια ειναι οι συμβουλες...
Μονο αυτες στεκουν εκει απεναντι μου, αναλοιωτες στον χρονο...
"Δουλεψε σκληρα αγορι μου και στο τελος θα σε περιμενει ο παραδεισος"
Και εγω καθε χρονο δουλευα ολο και πιο σκληρα...
Αγωνιζομουν με ολες μου τις δυναμεις να κερδισω την ευτυχια που μου περιεγραφαν οι γονεις μου..
"Πατερα"του ειπα χθες "Δεν υπαρχει ο παραδεισος που μου ελεγες "
Αντι απαντησης αυτος σηκωσε το βλεμμα του με κοιταξε και χαμογελασε...
"Επιγεια κολαση υπαρχει "συνεχισα θυμωμενα"Και χρονος που χανεται ,Τιποτα αλλο..."
Ο πατερας μου με σταματησε με ενα νευμα του...
"Και ο παραδεισος που σου εχω πει γιε μου επιγειος ειναι,απλα δεν μπορεις να τον δεις γιατι τα ματια της ψυχης σου δεν ειναι ετοιμα ακομα"
Σηκωθηκε και κατευθυνθηκε προς το παραθυρο..
"Ισως δυστυχως πρεπει να προσπαθησεις και αλλο και ας ξερω οτι σου φαινεται αδικο...Οσο για τον χρονο.."
Μου εκανε νοημα να παω κοντα του...
"Κοιτα το ουρανο"μου ειπε "δεν εχει ακρη ,δεν εχει ορια.."
Καθως στεκομουνα διπλα του σηκωσα το βλεμμα μου στον αχανη εναστρο ουρανο...
"Ετσι ειναι και ο χρονος, ειναι σχετικος ,ποτε δεν ξερεις ποσος πραγματικα σου απομενει γιαυτο μην τον δηλητηριαζεις με λαθος σκεψεις "
Γυρισα τον κοιταξα και χαμογελασα...
Ειχε παντα τον τροπο να ηρεμει την τρικυμια μου...
" Να σε ρωτησω κατι?"
"Ρωτησε με οτι θελεις"
"Αν ησουνα στην ηλικια μου και μπορουσες να ζητησεις κατι απο μια ανωτερη δυναμη,τι θα ζητουσες?"
Στο προσωπο του ζωγραφιστηκε ενα νοσταλγικο χαμογελο...
"Τι θα ζητουσα ? Νομιζω οτι δεν θα αλλαζα κατι απο τοτε, Θα ηθελα και παλι τα ιδια που ζητουσα καθε βραδυ οταν τελειωνε η βαρδια μου και καθομουν μονος στην γεφυρα του πλοιου"
"Και ποια ηταν αυτα?"
"Περισσευμα χρονου για να προλαβω να πραγματοποιησω τις υποσχεσεις μου και τα ονειρα μου..Ενα αστερι οδηγο να φωτιζει τον δρομο μου ...Και ευνοικο ανεμο για να με σπρωχνει απαλα και να γυριζω παντα πισω σε αυτους που αγαπαω..."
Σταματησε λιγο με κοιταξε συνωμοτικα και συμπληρωσε...
"Θα σου πω ενα μυστικο που λιγο πολυ ολοι ξερουν...Να ξερεις οτι ποτε δεν σου δινεται περισσευμα χρονου... Γιαυτο μην μιζεριαζεις ,ζησε εντονα , γελα με την καρδια σου και χαρισε την αγαπη σου...Ο χρονος δεν περιμενει ποτε και κανενα.."

8 σχόλια:

ANASA είπε...

Ιανέ μου,

μία από τις καλύτερες αναρτήσεις σου! Ο χρόνος είναι λίγος, δεν πρέπει να τον δηλητηριάζουμε με άσχημες σκέψεις..Βέβαια, πολλές φορές μας παίρνει από κάτω, άλλα θέλουμε άλλα μας συμβαίνουν, αλλιώς τα ζητάμε, αλλιώς μας έρχονται..όμως ποτέ δεν ξέρεις..ίσως αυτές είναι δοκιμασίες ή έτσι πρέπει να γίνουν..

Μου άρεσε πολύ το κείμενο.

:-)

ΞΕΝΗ είπε...

"Ο χρόνος δεν περιμένει ποτέ και κανέναν...", μεγάλη σοφία.
Εξαίσιο κείμενο Ιανέ μου

ΦΟΥΛΗ είπε...

"Περίσσευμα χρόνου",σοφά λόγια,μόνο να δίναμε την απαραίτητη σημασία στα λόγια αυτά....
Ναι, είναι όμορφο το κείμενο σου !!
Καλό απόγευμα Ιανε!

IANOS είπε...

Anasa moy...
Ευχαριστω...Χαιρομαι πολυ που σου αρεσε...
Ξερεις αυτες οι συζητησεις με τον πατερα μου παντα με ιντριγκαρουν να γραψω...
Μια ατακα του μου δημιουργει στο μυαλο μια ολοκληρη αναρτηση...
Και ξερω οτι εσυ μπορεις να με καταλαβεις απολυτα!!!
Φιλιααα!!!

IANOS είπε...

Μικρη μου Ξενη...
Αυτες οι σοφιες ειναι αποσταγματα μιας ζωης στην θαλασσα...
Και αυτο το σχολειο ειναι απο τα μεγαλυτερα!!!
Πολυ χαιρομαι που σου αρεσε!!!
:-))) φιλια!!!

IANOS είπε...

Φουλη!!!
Πλεον μιλαμε ως blogger σε blogger!!!
xixixixi
Γιαυτο τα γραφω και εγω αυτα τα λογια για τα εντυπωνω και να μην τα ξεχναω!!!
Eυχαριστωωωωωωωω για τα καλα λογια!!!
Φιλι και καλο βραδυ!!!

zoyzoy είπε...

Σαν νεράκι που κυλάει απ'τη χούφτα μας ο χρόνος και δεν μπορούμε να κρατήσουμε παρά μια σταγόνα!
Γιαυτό πρέπει να τον εκμεταλλευόμαστε στο έπακρο ποιός το κάνει? Ολοι τον κυνηγάμε χάνοντας τις στιγμές μας!
Πόσες αλήθειες κρύβουν τα λόγια του πατέρα σου!Η σοφία της ζωής του!

Καλό σου βράδυ με φιλιά θαλασσινά!

IANOS είπε...

zoyzoy...
Ετσι ακριβως ειναι...
Η σοφια της ζωης βγαλμενη απο τα κυματα...
Ενα απο τα καλυτερα σχολεια...
Πολλα φιλια!!!