tag:blogger.com,1999:blog-48867332132205874782012-02-03T09:49:57.205+02:00Γιατι η ζωη εχει δυο οψεις ...Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.comBlogger2691100tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-13289066935068345222012-02-01T00:03:00.003+02:002012-02-01T00:16:01.523+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-3LSjx4bL_Zs/TyhmBJKvQfI/AAAAAAAABEw/LBG3wIywWuU/s1600/sea_by_evil1903.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-3LSjx4bL_Zs/TyhmBJKvQfI/AAAAAAAABEw/LBG3wIywWuU/s320/sea_by_evil1903.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5703921097891594738" border="0" /></a><br />Άμμος να είμαι...<br />Για να μπορεί να με αγκαλιάζει η θάλασσα σου...<br />Και ένα γλυκό χειμωνιάτικο δειλινό να έρθεις...<br />Να ξαπλώσεις επάνω μου...<br />Να κλείσεις τα μάτια σου...<br />Να ονειρευτείς...<br />Να με πονέσεις...<br />Σβήνοντας το στριφτό σου τσιγάρο μέσα μου...<br /><br />Ουρανός να είμαι...<br />Να ντύνομαι άστρα...<br />Να μπορώ να σε κοιτάζω από παντού...<br />Να εχω την δύναμη να σε βρω όσο μακριά και βρίσκεσαι...<br />Και να σου χαρίζω το γαλάζιο μου που τόσο αγαπάς....<br /><br />Βροχή να είμαι...<br />Δυνατή...<br />Ακατάπαυστη...<br />Να πέφτω επάνω σου και να κυλώ στο κορμί σου...<br />Να το ανατριχιάζω....<br />Να το αναζωογονώ...<br />Και να κάνω το χώμα που πατάς να ευωδιάζει...<br /><br />Αγέρας να είμαι...<br />Μαϊστράλι...<br />Να έρχομαι κοντά σου κάθε απόγευμα...<br />Να μπαίνω μέσα σου...<br />Να γίνομαι ανάσα σου...<br />Να γίνομαι ζωή σου...<br /><br />Άνθρωπος να είμαι...<br />Ονειροπλοος ...<br />Ερωτευμένος...<br />Πεισματικά δικός σου...<br />Να με αγαπάς...<br />Να με μισείς...<br />Να με θαυμάζεις...<br />Να με φοβάσαι...<br />Να μου χαμογελάς συγκαταβατικά και να μου λες χαϊδευτικά ότι είμαι τόσο ανόητος....<br />Που ακόμα στεναχωριέμαι για τις νύχτες που αδυνατώ να μιλησω με το φεγγάρι για σένα...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-1328906693506834522?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-51111466331627892202012-01-26T23:19:00.004+02:002012-01-27T00:33:47.637+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-7LltmUcVE5c/TyHGaJ3K-XI/AAAAAAAABEk/O8f34GX4PFA/s1600/Fairy_Lady_by_Nathalie_Bennet.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 268px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-7LltmUcVE5c/TyHGaJ3K-XI/AAAAAAAABEk/O8f34GX4PFA/s320/Fairy_Lady_by_Nathalie_Bennet.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5702056755853982066" border="0" /></a><br />Παγιδευμένος...<br />Μέσα σε μια πόλη που μοιαζει με τσιμεντένια φυλακή...<br />Δεν ξεχνώ...<br />Δεν παραδίνομαι...<br />Κάθε νύχτα καταστρώνω σχέδια απόδρασης...<br />Μονο που είναι πολύπλοκα και χρονοβόρα...<br />Και δεν ξέρω αν μου φτάνει ο χρόνος...<br />Κάθε νύχτα η έξαψη με κάνει να λάμπω...<br />Αλλά δεν θέλω να λαμπυρίζω στο σκοτάδι αν δεν είναι να φωτιζω τον δικό σου δρόμο...<br />Σήμερα την ώρα της περισυλλογής ήρθαν κοντά μου δυο ξωτικά...<br />Μου έφεραν δώρο δυο ανάσες και λίγη από την θάλασσα σου...<br />Την έβαλα στην χούφτα μου και την ακούμπησα στα χείλη μου...<br />Γεύση από την αρμύρα σου...<br />Γαλάζιο από το νερό σου...<br />Κάποιος μου είχε πει ότι όταν είσαι ευτυχισμένος όλα παίρνουν το χρώμα που αγαπάς...<br />Κάποτε λοιπόν,ήταν όλα γαλάζια...<br />Καιρός να ξαναγίνουν...<br />Δίνω το χέρι μου στα ξωτικά και εκείνα με οδηγούν...<br />Δεν χρειάζονται πια σχέδια...<br />Δεν χρειάζονται πια λέξεις...<br />Είσαι γύρω μου...<br />Μέσα μου...<br />Εχω στο στόμα την γεύση από τα όνειρα και τις αναμνήσεις που έρχονται...<br />Εγώ και εσύ είμαστε δυο θάλασσες που μοιραία θα καταλήξουν στον ίδιο ωκεανό...<br />Τα ξωτικά με οδηγούν στην αφετηρία ...<br />Αυτό το δειλινό θα ξεκινήσω επιτέλους...<br />Για εκεί...<br />Που με περιμένει το νησί και η νεράιδα μου....<br />Διασχίζω την ερημική παραλία και την ώρα που ταπεινώνει το φως γίνομαι θάλασσα...<br />Γίνομαι αλάτι...<br />Και έρχομαι...<br />Να γεμίσω τον κόσμο σου με γαλάζιο και αρμύρα...<br />Γιατί το χρώμα που αγαπάς και το αλάτι είναι που κάνει την διαφορά στην ζωή...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5111146633162789220?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-45500037653057138422012-01-21T00:04:00.003+02:002012-01-21T00:16:42.924+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-3cUabQdvTzs/Txnm3z5BIYI/AAAAAAAABEY/DTjK1jv5LIU/s1600/386198_1726834508904_1779683781_840379_1305024691_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-3cUabQdvTzs/Txnm3z5BIYI/AAAAAAAABEY/DTjK1jv5LIU/s320/386198_1726834508904_1779683781_840379_1305024691_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699840649910624642" border="0" /></a><br />Κλείνω τα μάτια...<br />Κάνω μια ευχη...<br />Μέρα ιδιαίτερη...<br />Μέρα παράξενη...<br />Μέρα δική μου...<br />Πάντα την βιώνω με μια δόση θλίψης...<br />Και όμως, δεν την φοβάμαι πια...<br />Την αγαπώ και ας με παλιώνει...<br />Αναπολήσεις...<br />Αυτοκριτική...<br />Επιλογές...<br />Σωστές και λανθασμένες ...<br />Αγαπώ τις σωστές μα πιο πολύ τις λάθος...<br />Γιατί αυτές με ωριμάσαν και με έκαναν καλύτερο άνθρωπο...<br />Και αυτή η γαμημένη αίσθηση του ανεκπλήρωτου πάντα στο στόμα...<br />Ξέρω δεν θα φύγει πια...<br />Την αγαπώ και αυτή...<br />Και εσάς σας αγαπώ...<br />Όλους....<br />Που δεν σας κουράζει που ερωτεύομαι νεράιδες και το εξομολογούμαι σε λευκά χαρτιά...<br />Που με κάνετε να νιωθω ευλογημένος...<br />Και αυτό για μένα είναι πολύτιμο...<br />Ένας μοναχικός,δύστροπος, ξεροκέφαλος και κυκλοθυμικός άνθρωπος όπως είμαι εγώ δεν είναι και ο καλύτερος συγγενής,φίλος,σύντροφος...<br />Αλλά νιωθω τυχερός που κάποιοι άνθρωποι βλέπουν κάτι σε μένα που μάλλον εγώ δεν μπορώ να το διακρίνω και αυτό τους κάνει να με αγαπάνε και να θέλουν να είναι δίπλα μου....<br />Σας ευχαριστώ για την υπομονή ...<br />Σας ευχαριστώ που με αντέχεται...<br />Σας ευχαριστώ που ταξιδεύετε μαζί μου....<br />Και πάντα το πιο μεγαλο ευχαριστώ στην νεράιδα ,που είναι η αφορμή και η αιτία να γράφονται τα πιο όμορφα παραμύθια...<br />Μια μέρα είναι θα περασει....<br />Το ταξίδι συνεχίζεται...<br />Το τραγούδι για αυτή την μέρα φέτος είναι το:<br /><br />Μεγάλωσα της Χαρούλας....<br /><br />Μεγάλωσα<br />Στο τέρας της πόλης<br />Ήπια φόβο πολύ, ήπια μόλυνση, ήπια ψέμα<br />Κατάπια λόγια λιπαρά<br />Ξεγλίστρησα από τον πόθο μου να μάθω<br />Κορόιδεψα την δίψα μου να δω ... γιατί είμαι εδώ<br />Μεγάλωσα<br />Με αισθήματα χημείας, με στυλ δοσοληψίας<br />Με βλέμματα συμπάθειας<br />Και άσκοπης προσπάθειας να είμαστε καλοί<br />Εμείς ;<br />Άλλο εμείς άλλοι εμείς<br />Πάντα γι` άλλα μιλάμε-Πάντα γι` άλλους μιλάμε.<br /><br />Πάντα γι` άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε.<br /><br />Μεγάλωσα<br />Τέρας της οικογένειας<br />Ανούσιας ευγένειας με ψευτουποταγή<br />Ηθοποιός παιδί στο ρόλο του μεγάλου<br />Δεν σου μιλώ για βία, μιλάω για βιασμό<br />Να ζεις την εφηβεία σημαίνει πόλεμο<br />Με μια εφηβεία λάσπη,στο σιχαμένο άστυ<br />Ενήλικας μετά νευρωτικός<br />Πάντα γι` άλλα μιλάμε- Πάντα γι` άλλους μιλάμε.<br /><br />Πάντα γι` άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε.<br /><br />Μεγάλωσα<br />Σύνδεση otenet<br />Γλυκά απ'το Pallete<br />Μετά στα Silhouette<br />Σκεπάζουμε τους πόνους με φαΐ<br />Τα όνειρα σε σύνθλιψη, αργότερα η κατάθλιψη<br />Φρικιό του Εγώ με τσαμπουκά ναυαγό<br />Πάμε γι` άλλα<br />Βάλτο στα πόδια-πονάει πολύ<br />Σε φτύνω σε φιλώ-δεν σε πάω μα σ` αγαπώ<br />Παράνοια-διάνοια-επιφάνεια<br />Στεριά- Πιάσαμε στεριά- Πιάσαμε στεριά<br />Δάκρυα ... καυτά μου δάκρυα<br />Ο πόνος μαλακώνει<br />Δάκρυα ... καλά μου δάκρυα- Βιολογικός καθαρισμός<br /><br />Πάντα γι` άλλα μιλάμε- Πάντα γι` άλλους μιλάμε<br />Πάντα γι` άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε<br /><br />Μεγάλωσα<br />Αγάπη πριν το Άλφα<br />Και κάτω απ` το μηδέν το υποσυνείδητό μου<br />Το χώμα του λασπώνει<br />Τους σάπιους μου καρπούς ανακυκλώνει<br />Μεγάλωσα<br />Μα το παιδάκι κλαίει<br />Δεν ξέρει γιατί φταίει. Δεν έχει πού να πάει<br />Τα νύχια του μασάει και βρέχει τα σεντόνια<br />Αποσυρμένο χρόνια στης φάτνης του τα βάθη<br />''Kαλά να πάθει- Καλά να πάθει- Καλά να πάθει''<br />Η μάνα του φωνάζει<br />Του δίνει γάλα, το μαλώνει<br />Έτσι πια θα το μεγαλώνει<br /><br />Πάντα γι` άλλους μιλάμε έτσι δεν πονάμε έτσι ξεχνάμε<br /><br />Μεγάλωσα θα πει να κάνεις το παπί<br />Να ζεις την απουσία<br />Να γίνεις εξουσία<br />Να μάθεις να γελάς<br />Και να παραφυλάς<br />Να παίρνεις αποφάσεις<br />Να απαγορεύεται να χάσεις<br />Μεγάλωσα σημαίνει<br />Να ζεις με αυτό που σ` αρρωσταίνει<br />Να χτίζεις κι άλλα κεραμίδια<br />Να βγάζεις τόνους τα σκουπίδια<br />Να ρίχνεις σ` άλλους τ` άδικα<br />Να βλέπεις πρωινάδικα<br />Να ακούς πιστά τις αναλύσεις<br />Να αιμοδιψάς για τις ειδήσεις<br />Να λες και yes να λες και no<br />Να συνηθίζεις τα πορνό<br />Να πολεμάς στον καναπέ<br />Να μην μπορείς χωρίς φραπέ.<br /><br />Πάντα γι` άλλους μιλάμε<br /><br />Μεγάλωσα θα πει<br />Να` ρχεται η ανατροπή<br />Οι καιροί να στη φέρνουν<br />Τα μυαλά σου να γδέρνουν<br />Να ζητάς να κουρνιάσεις<br />Και να βρίσκεις οάσεις<br />Στις ψυχώσεις των άλλων<br />Που έχουνε για περιβάλλον<br />Ίδιες φάτσες με σένα<br />Γόνατα λυγισμένα<br />Όνειρα ξεχασμένα...<br /><br />Στίχοι: Αλεξίου Χαρούλα<br />Μουσική: Αλεξίου Χαρούλα<br />Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-4550003765305713842?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-70528481397522715692012-01-16T23:50:00.003+02:002012-01-17T00:03:30.591+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-PYu_JCvn73E/TxScnIVEIGI/AAAAAAAABEM/INQVcMxeeFc/s1600/broken%2Bwing.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 256px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-PYu_JCvn73E/TxScnIVEIGI/AAAAAAAABEM/INQVcMxeeFc/s320/broken%2Bwing.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698351624595185762" border="0" /></a><br />Και ξαφνικά...<br />Μέσα στο κρύο του χειμώνα...<br />Εκεί που κανείς δεν προσμένει τίποτα...<br />Εμφανίζεται η νεράιδα ...<br />Κουρασμένη,ταλαιπωρημένη, έχοντας την μια φτερούγα της σπασμένη...<br />"Μην με κοιτάζεις έτσι όπως είμαι " λέει,αλλά δεν ξέρει...<br />Πως έτσι φαίνεται ακόμα πιο όμορφη...<br />Ακόμα πιο υπέροχη...<br />Σαν ο πόνος να προσθέτει στα νεραϊδένια της χαρακτηριστικά και αυτά του αγγέλου...<br />Την κοιτάζω...<br />Κανένας μορφασμός πόνου...<br />Το μόνο που μαρτυράει την κατάσταση της είναι δυο δάκρυα που κυλάνε ήσυχα επάνω στο μάγουλο της...<br />Νιώθω ντροπή και τύψεις ...<br />Βλεπεις, είμαι ο ηλίθιος θνητός που έκανε την παράκληση του για την παρουσία της μέσα στην βαρυχειμωνιά...<br />Μάλλον επειδή θεωρούσα σίγουρο το ότι δεν θα έρθει...<br />Γιατί αυτή την εποχή καμιά νεράιδα δεν χορεύει...<br />Και όμως...<br />Εκείνη αψήφησε το αντίτιμο ...<br />Και έκανε το ταξίδι...<br />Και ακόμα και τώρα ...<br />Μετά από όλες τις κακουχίες που πέρασε για να ανταποκριθεί στο παράλογο κάλεσμα μου,στέκει απέναντι μου και προσπαθεί να μου χαμογελάσει...<br />Πως να δεχτείς ένα τέτοιο δώρο;<br />Γλυκιά σαν μελωδία από τραγούδι αγγέλου...<br />Όμορφη σαν οπτασία...<br />Έτοιμη να χαρίσει...<br />Χωρίς σκέψη...<br />Χωρίς δισταγμό...<br />Νεράιδα της σιωπής...<br />Εύθραυστο και υπέροχο μαγικό μου πλάσμα...<br />Δεν αξίζω την παρουσία σου...<br />Οι νίκες μου μπορεί να με έμαθαν να διεκδικω...<br />Αλλά οι ήττες μου με δίδαξαν να μένω ταπεινός...<br />Και μπροστά σου μοιάζω με σπασμένο καθρέφτη...<br />Που κάθε του κομμάτι πονάει όταν αντικατοπτρίζει την ομορφιά σου...<br />Βλεπεις πάντα στα παραμύθια διάλεγα το ρόλο του αφηγητή η του αφανή ήρωα...<br />Και εσύ θέλεις να το αλλάξεις αυτό...<br />Και με φοβίζει αυτό...<br />Όπως με φοβίζει και η επερχόμενη θυσία σου...<br />Με γεμίζει με ερωτήματα ...<br /><br />Γιατί ο δρόμος που οδηγεί στη ευτυχία να είναι πάντα μακρύς και δύσβατος;<br />Γιατί πάντα να ραγίζουν οι καρδιές που αξίζουν όλο το χρυσάφι του κόσμου;<br />Γιατί πάντα να θυσιάζονται οι πιο όμορφες ψυχές;<br />Μα τι κακός παραλήπτης δώρου είμαι...<br />Αντί να πω ευχαριστώ και να σιωπήσω...<br />Κάνω ερωτήσεις που ίσως να μην θέλω η να μην πρέπει να μάθω τις απαντήσεις...<br />Άλλωστε ποιος ξέρει...<br />Ίσως οι απαντήσεις να κυλάνε μέσα στα δάκρυα της προσπάθειας...<br />Ίσως οι απαντήσεις να βρίσκονται μέσα στις νότες του τραγουδιού της ανιδιοτέλειας...<br />Ίσως τελικά οι απαντήσεις να κρύβονται κάτω από ένα μικρο σπασμένο φτερό...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-7052848139752271569?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-61432486162159365932012-01-11T23:26:00.003+02:002012-01-11T23:41:03.782+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-4RuEwaWGob8/Tw4BIYK9-_I/AAAAAAAABEA/MIw1mBgJ90Y/s1600/Metamorphosis__The_Butterfly_by_Barbiedoll.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 169px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-4RuEwaWGob8/Tw4BIYK9-_I/AAAAAAAABEA/MIw1mBgJ90Y/s320/Metamorphosis__The_Butterfly_by_Barbiedoll.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5696491822109293554" border="0" /></a><br />Θέλω να ανοίξεις τα φτερά σου...<br />Θέλω τόσο πολύ να πετάξεις...<br />Θέλω τόσο πολύ να το δω...<br />Ωστόσο ακόμα φοβάμαι...<br />Τρέμω...<br />Τρέμω μην μου πέσεις...<br />Παύση...<br />Τι εφόδια να σου δώσω αυτή την νύχτα;<br />Ανοίγω το μυαλό μου και διαχέω τις σκέψεις μου στην ατμοσφαίρα...<br />Και αυτές μπροστά στα μάτια σου φανερώνουν μυστικά και λύσεις...<br />Και όταν με κοιτάς ξεθωριάζω...<br />Για να μην σου αποσπώ την προσοχή...<br />Σε βλέπω να διστάζεις πάλι...<br />Όχι μην μου εγκαταλείπεις....<br />Ξεδίπλωσε τα μικρά φτερά σου...<br />Σιγά,σιγά...<br />Απλά δοκίμασε...<br />Κοίτα αυτό το ουράνιο τόξο που τρεμοπαίζει στο γαλάζιο του ουρανού...<br />Φαντάσου πόσο όμορφα θα είναι εκεί...<br />Ένα δευτερόλεπτο αποφασιστικότητας είναι το μόνο που χρειάζεσαι...<br />Βαθιά αναπνοή...<br />Αλλά ακόμα δεν μπορείς...<br />Η μάλλον ακόμα δεν το πιστεύεις...<br />Έλα...<br />Δοκίμασε ξανά...<br />Κλείσε τα μάτια σου...<br />Νιώσε την κίνηση...<br />Διπλώσου...<br />Ξεδιπλώσου...<br />Δείξε τα αληθινά σου χρώματα...<br />Άρχισε να ζεις...<br />Άρχισε να είσαι...<br />Μαζί..<br />Θα ξεπεράσουμε όρια...<br />Θα διαψεύσουμε δυσοίωνες προσδοκίες...<br />Είμαστε σχεδόν έτοιμοι...<br />Πάμε για το τελικό βήμα...<br />Άπλωσε τα φτερά σου...<br />Αποκάλυψε την ομορφιά σου...<br />Ο κόσμος είναι δικός σου....<br />Μονο δικός σου..<br />Κράτα αυτή την στιγμή για φυλαχτό σου...<br />Άφησε την ασφάλεια σου...<br />Άνοιξε τώρα τα μάτια σου..<br />Το έδαφος δεν σε κρατάει πια...<br />Το ουράνιο τόξο σε καλεί κοντά του....<br />Συγχαρητήρια παράξενη μου πεταλούδα...<br />Μόλις άρχισες να πετάς....<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-6143248616215936593?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-21359934903784749412012-01-06T23:39:00.003+02:002012-01-06T23:56:50.055+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-dguRamlgRwE/TwdttJ11dvI/AAAAAAAABD0/tpcgBNeaX-g/s1600/Magic_island_by_MarcioCabral.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-dguRamlgRwE/TwdttJ11dvI/AAAAAAAABD0/tpcgBNeaX-g/s320/Magic_island_by_MarcioCabral.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5694640876336543474" border="0" /></a><br />Εμείς οι δυο μοιάζουμε με νησιά...<br />Από την πρώτη στιγμή που τα μάτια μας συναντήθηκαν, αναγνωρίσαν το ένα το άλλο...<br />Έχουμε επιμονή και υπομονή...<br />Θα μπορούσαμε να περιμένουμε για μια στιγμή χρόνια...<br />Αταλάντευτοι, σαν βράχια στην ακτή...<br />Καρτερώντας για την στιγμή που θα κρατήσει...<br />Για αυτή την στιγμή...<br />Σήμερα που η νύχτα μας πήρε φωτιά γιατί κρατάς ακόμα το μικρο σου κερί αναμμένο;<br />Σβηστο και αφήσου...<br />Μέσα στην τρικυμία και την πυρκαγιά...<br />Κρατήσου μόνο από την επιθυμία της καρδιάς...<br />Κοίτα στον ουρανό...<br />Παρατήρησε πως όταν ένα πουλί πετάει κόντρα σε δυνατό άνεμο πάντα υπάρχει κάποιο άλλο που είναι δίπλα του...<br />Νικάνε την αντιξοότητα μαζί και ανεβαίνουν ψηλότερα...<br />Έτσι και εμείς...<br />Θα ανέβουμε ψηλά...<br />Εκεί που άγρια πετούμενα έχουν χτισμένες τις φωλιές τους...<br />Θα νικήσουμε φοβίες και δισταγμούς...<br />Χρόνια χαμένος μέσα στων ματιών σου το λαβύρινθο προσπαθώ να βρω το δρόμο που οδηγεί στην καρδιά σου...<br />Αλλά υπάρχει ένα νέο μονοπάτι και εγώ το ανακάλυψα μόλις απόψε...<br />Εμείς οι δυο μοιάζουμε με νησιά...<br />Που είναι τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά ταυτόχρονα...<br />Που στέκουν το ένα απέναντι από το άλλο και ευγνωμονούν την θάλασσα που γινεται δρόμος για να ενωθούν...<br />Εμείς οι δυο μοιάζουμε με νησιά...<br />Στην άμμο μας ξαποσταίνουν κύματα...<br />Στον ουρανό μας ξεθωριάζουν ουράνια τόξα...<br />Στην ακτή μας ξεψυχούν ηλιοβασιλέματα...<br />Εμείς οι δυο μοιάζουμε με νησιά...<br />Και εγώ χρειαζομαι το φως και το γαλάζιο σου απόψε...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-2135993490378474941?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-54297562224313711742012-01-02T01:01:00.003+02:002012-01-02T01:16:44.213+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-SYHNk0rytxI/TwDm8vTUjFI/AAAAAAAABDo/ajlCSYgoP8M/s1600/new%2Bday1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 243px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-SYHNk0rytxI/TwDm8vTUjFI/AAAAAAAABDo/ajlCSYgoP8M/s320/new%2Bday1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5692803860160351314" border="0" /></a><br />Η νύχτα φευγει...<br />Και μαζί της θα φύγουν οι φόβοι και οι ενοχές...<br />Η ώρα έχει έρθει...<br />Για να βρεις την καινούργια μέρα που μόλις άρχισε...<br />Όλες οι υποσχέσεις...<br />Όλες οι προσμονές...<br />Είναι πλέον παρελθόν...<br />Έφτασε η στιγμή να απαλύνουμε τους πόνους των χαμένων χρόνων...<br />Είναι πια καιρός να σκουπίσεις αυτά τα πικρά δάκρυα...<br />Πλέον υπάρχει η αγάπη και φωτίζει το δρόμο...<br />Και μέσα στα σκοτάδια σου έρχεται σαν ένα μεγαλο χαμόγελο...<br />Που δεν αγγίζει μόνο εσενα, αλλά και τα πάντα γύρω σου...<br />Τα ακουμπάει και τα κάνει πρόθυμα να ανταποδώσουν το χαμόγελο...<br />Όχι άλλες σκιές ...<br />Πεθαίνουν μαζί με το παρελθόν και τώρα το πνεύμα σου είναι πια έτοιμο να πετάξει...<br />Να λάμψει στον ήλιο όπως του αξίζει...<br />Η δύναμη της αγάπης μοιαζει με αυτή του κεραυνού...<br />Θεϊκό δώρο...<br />Μην τρομάζεις...<br />Δέξου το ήρεμα και αγκάλιασε το σιγά σιγά...<br />Το ταξίδι ξεκινά...<br />Και θα πάμε όπου η ψυχή σου ονειρεύεται...<br />Επειδή το σε αγαπώ και το σε χρειαζομαι είναι ένα μαγικό κλειδί...<br />Ένα κλειδι που ανοίγει τον κόσμο των παραμυθιών...<br />Άλλα επειδή ακόμα και στον κόσμο των παραμυθιών υπαρχουν δράκοι να είσαι ετοιμη για όλα...<br />Και αν πιάσει καταιγίδα,στην πιο σκοτεινή της ώρα θα είμαι εκεί για να σε κρατήσω...<br />Μέχρι να βγει ξανά το ουράνιο τόξο...<br />Και όταν θα αρχίσουν τα πουλιά να τραγουδάνε και πάλι εκείνο το υπέροχο τραγούδι,εμείς θα χορεύουμε μέχρι το τέλος του χρόνου...<br />Πόσες φορές δεν αναρωτήθηκες...<br />Ποιος με αγαπάει;<br />Ποιος με χρειάζεται;<br />Ποιος θα με περιμένει;<br />Η απάντηση είναι απλή...<br />Εγώ σε αγαπάω ...<br />Εγώ σε χρειαζομαι...<br />Και θα είμαι εδώ όσο χρειαστεί...<br />Δεν με νοιάζει που περπατάμε σε αφιλόξενες πολιτείες με μόνο όπλο μας το συναίσθημα...<br />Πιασμένοι χέρι χέρι θα τα καταφέρουμε...<br />Θα περάσουμε μέσα από την φωτιά και τα σκοτάδια...<br />Με μόνο την αγάπη να φωτίζει αυτό το μονοπάτι που οδηγεί στην πιο όμορφη μέρα...<br />Την καινούργια μέρα...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5429756222431371174?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-15894122077089112202011-12-26T23:02:00.004+02:002011-12-26T23:20:29.367+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-Z2lvWWPUe5k/TvjiK7vpLXI/AAAAAAAABDc/yOVr8DwHjao/s1600/c811445869d878dcf1fb6c3f43aa1e1b.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 215px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Z2lvWWPUe5k/TvjiK7vpLXI/AAAAAAAABDc/yOVr8DwHjao/s320/c811445869d878dcf1fb6c3f43aa1e1b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5690546806646713714" border="0" /></a><br />Μην με κοιτάζεις κάτω από το φως του ήλιου...<br /><div dir="ltr">Την ήμερα γίνομαι διάφανος και δεν θα με δεις...<br />Περίμενε να νυχτώσει και κοίταξε με κάτω από το φως του φεγγαριού...<br />Θα είμαι στην ίδια θέση που με άφησες ...<br />Θα είμαι εκεί και θα μουτζουρώνω λευκά χαρτιά όπως πάντα...<br />Κοίτα πόσα κείμενα γράφτηκαν για σένα...<br />Πόση έμπνευση έχει γεννήσει η ομορφιά σου...<br />Αλήθεια και παραμύθι έγιναν ένα πια και ζουν αρμονικά...<br /><br />Απόψε που είναι το τέλος μιας μέρας γιορτινής, εγώ στέκω παράμερα από τις χαρές και τους χορούς και κοιτάζω έξω από το παράθυρο μου...<br />Παρακολουθώ την λάμψη του φεγγαριού...<br />Την θλίψη του που έρχεται σε αντίθεση με το χαρούμενο τόνο που έχει αυτή η νύχτα...<br />Άραγε το κοιτάς και εσύ;<br />Η είσαι τόσο απασχολημένη που το έχεις ξεχάσει;<br />Ξαφνικά ένα αστέρι ξεκαρφιτσώνεται από την κουρτίνα του ουρανού και πέφτει...<br />Το κοιτώ καθώς συντρίβεται στο έδαφος και με το θάνατο του εκπληρώνει τις χιλιάδες χριστουγεννιάτικες ευχές που ήταν γαντζωμένες επάνω του...<br />Άραγε μια από αυτές να ήταν και η δική σου η ευχή;<br />Η μήπως να κουβάλαγε την δική μου;<br />Γιατί αν την κρατούσε αυτό το αστέρι ετοιμάσου...<br /><br />Σε λίγο θα γίνω ανάλαφρος...<br />Θα αρχίσω να πετάω και να περιπλανιέμαι μέσα στα σύννεφα...<br />Θα προσπερνάω ψυχές που δελεαστικά θα θέλουν να δεθούν μαζί μου μέχρι να φτάσω εκεί που θέλω...<br />Σε λίγο θα αιωρούμαι πάνω από τον ουρανό σου...<br />Θα σε προσέχω...<br />Σαν φύλακας άγγελος...<br />Δεν θα κατεβώ παρά μόνο αν με ζητήσεις...<br />Μέχρι τότε, θα μένω αιωρούμενος και αφανής ...<br />Και αφού δεν θα μπορώ να σε αγγίξω, θα σου στείλω για δώρο την αγάπη μου να σε σκεπάζει σαν μια ζεστή και μαλακή κουβέρτα...<br />Τόσο ζεστή που θα μπορεί να κρατήσει μακριά σου όλο το κρύο και την κακία αυτού του κόσμου...<br />Χρόνια πολλά...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-1589412207708911220?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-16455766218783606702011-12-17T00:08:00.003+02:002011-12-17T00:21:17.365+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-UL1-JhoRKhM/TuvB4LmKHTI/AAAAAAAABDE/VTGARImT2Q8/s1600/mask.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-UL1-JhoRKhM/TuvB4LmKHTI/AAAAAAAABDE/VTGARImT2Q8/s320/mask.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686852125415054642" border="0" /></a><br />Σε παρακολουθώ...<br />Βλέπω το πως τα κείμενα μου ακόμα μπορούν να εκπλήσσουν τα μάτια σου...<br />Πως ζαλίζουν την φαντασία σου και σε κανουν να με εμπιστεύεσαι όλο και πιο πολύ...<br />Να νιώθεις την πίστη...<br />Σε ότι λέω...<br />Σε ότι κάνω...<br />Τόσα χρονιά και ακόμα εκπλήσσεσαι...<br />Ακόμα προσπαθείς να καταλάβεις τι είμαι...<br />Ακόμα με αγαπάς και με μισείς ταυτόχρονα...<br />Γιατί βαθιά μέσα σου ξέρεις...<br />Είμαι ότι δεν μπορούν να δουν τα μάτια σου...<br />Ότι δεν μπορεί να πιστέψει το μυαλό σου...<br />Μυρίζω τις λέξεις σου...<br />Γεύομαι τις πράξεις σου...<br />Εμπνέομαι από την εικονα σου...<br />Δεν είμαι μάγος...<br />Ακόμα και αν καταφέρνω να φτιάχνω κόσμους με ένα μαγικό τρόπο...<br />Ζω μέσα στα μάτια σου...<br />Δημιουργώ μέσα στο μυαλό σου...<br />Αλλά δεν το κατέχω...<br />Το αγαπώ...<br />Κάνω έρωτα μαζί του...<br /><br />Το δικό μου μυαλό διψά για λέξεις...<br />Σε αυτές βρίσκεται η ουσία της ψυχής μου...<br />Δεν είμαι συγγραφέας,ποιητής η οτιδήποτε αξιόλογο...<br />Ένας ανόητος είμαι που ψάχνει την μαγεία στις λέξεις...<br />Που η καρδιά του λαχταρά να τις ταιριάζει όμορφα και να τις χαρίζει...<br />Η μούσα μου ζει μέσα σε αυτές...<br />Σε κάθε κείμενο που γεννιέται το συναίσθημα είναι πάντα το ίδιο...<br />Η συγκίνηση της επεξεργασίας...<br />Ο ενθουσιασμός της ολοκλήρωσης...<br />Η σκέψη ότι θα ταξιδέψει κοντά σου και θα χαθεί μέσα στα μάτια σου...<br />Όλα αυτά μαζί,πάντα θα με μαγεύουν..<br />Βλέπεις αγαπώ να γράφω...<br />Οι λέξεις μου, είναι η ζωή μου...<br />Και εσύ νεράιδα μου θα είσαι πάντα η αφορμή και η αιτία για να γράφονται τα πιο όμορφα παραμύθια...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-1645576621878360670?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-19396669804776600162011-12-11T22:59:00.003+02:002011-12-11T23:12:39.900+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-QcrlK45P3wU/TuUaimzfyEI/AAAAAAAABC4/VuOrlgPbpos/s1600/black%2BQueen.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 269px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-QcrlK45P3wU/TuUaimzfyEI/AAAAAAAABC4/VuOrlgPbpos/s320/black%2BQueen.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684979286459533378" border="0" /></a><br />Ένα παράξενο άρωμα γεμίζει τον αέρα...<br />Τόσο ανεπαίσθητο μα και τόσο δυνατό συνάμα...<br />Η μυρωδιά του κατακλύζει όλες μου τις αισθήσεις...<br />Με τραβάει σαν μαγνήτης προς το μέρος του...<br />Και νικά κάθε αντίσταση...<br />Μόλις σηκώσω το βλέμμα μου αντικρίζω μικρά φωτάκια...<br />Που λάμπουν απαλά για να φωτίζουν αυτό το βρώμικο μονοπάτι...<br />Άραγε να οδηγεί στο σωστό προορισμό;<br />Στις άκρες του έχουν φυτρώσει μικρά λουλούδια με άσπρα άνθη...<br />Και όπως τα μάτια χάνονται στο βάθος του δρόμου αυτά μοιάζουν σαν να πλέουν μέσα σε αυτό το άγονο τοπίο...<br />Όσο προχωρώ παρατηρώ κομμένους μίσχους να επανέρχονται θαυματουργά στην ζωή...<br />Συνθέτοντας ένα σκηνικό αναγέννησης που η άφιξη μου το κάνει όλο και πιο δυνατό...<br />Για μια στιγμή το φεγγαρόφωτο κρύβεται πίσω από μικρά θλιμμένα σύννεφα και το μονοπάτι γίνεται πια ανηφορικό...<br />Παίρνω μια βαθιά ανάσα και αρχίζω να ανηφορίζω...<br />Καθώς το φεγγάρι ξανά δίνει λίγο από το φως του βλέπω σκιές να τρέχουν πίσω από τις συστάδες των δέντρων...<br />Και εκεί,μες το ημίφως, συναντιούνται με κάποιες άλλες ακαθόριστες σκοτεινές φιγούρες και αρχίζουν ένα παράξενα όμορφο χορό...<br />Καθώς τα άυλα μαγικά πλάσματα πληθαίνουν γύρω μου η απόσταση με την κορυφή μικραίνει...<br />Μέσα από μια πυκνή ομίχλη ξεπροβάλει ένα χέρι που μου δίνει ένα μικρο φλασκί με νερό....<br />Πίνω...<br />Πρώτη φορά νιώθω το νερό να έχει γεύση...<br />Γλυκιά σαν το πρώτο φιλί της αγαπημένης...<br />Ρίχνω λίγο νερό στο πρόσωπο μου και η ομίχλη εξαφανίζεται...<br />Το φεγγάρι πια λάμπει σαν κυριακάτικος ήλιος...<br />Μπροστά μου επιτέλους ο προορισμός...<br />Πανέμορφη σαν σπάνιο λεπτεπίλεπτο λουλούδι...<br /> Με το χλωμό δέρμα της να λάμπει τυλιγμένο στα μεταξωτά υφάσματα...<br />Τα μάτια της δυο διαμάντια που φωταγωγούν και υπνωτίζουν όποιον τα κοιτάξει...<br />Χαμογελά καθώς γονατίζω εξουθενωμένος μπροστά της...<br />Έφτασα τελικά...<br />Εδώ ψηλά,που κυριαρχεί μόνο η υψηλότητα της...<br />Βασίλισσα Νύχτα το όνομα της...<br />Και εγώ σαν πιστός ιππότης,της χαρίζω την ζωή μου...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-1939666980477660016?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-75857919056700605472011-12-04T22:34:00.003+02:002011-12-04T22:59:43.418+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-gAE2CSRQfN0/TtvaUDnFYpI/AAAAAAAABCs/gHKcOMDe7RU/s1600/Love_is_gone_by_LuneBleu.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-gAE2CSRQfN0/TtvaUDnFYpI/AAAAAAAABCs/gHKcOMDe7RU/s320/Love_is_gone_by_LuneBleu.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5682375392959488658" border="0" /></a><br />Πέρασε τόσος καιρός...<br />Άνοιξαν τόσες πληγές...<br />Το ξέρω ...<br />Πως ήρθαν στιγμές που τα δάκρυα σου σε έπνιξαν και τα έπνιξες και εσύ για να μην χαλάσεις την όμορφη γιορτή...<br />Πως ήρθαν ώρες που στοιχημάτισες την ζωή σου και κέρδισες μια γλυκόπικρη πραγματικότητα..<br />Ησύχασε...<br />Εχω επίγνωση...<br />Πως κάποιες νύχτες πρέπει να<i> εξοκειλει</i>ς από την πορεία σου για να καταφέρεις να νιώσεις και πάλι ζωντανή...<br />Πως είναι να αισθάνεσαι σαν τζίνι που βγήκε μέσα από λυχνάρι που κατέληξε σε λάθος χέρια...<br />Σαν εκπλήρωση μιας ξένης ευχής...<br />Μην σκοτεινιάζεις..<br />Να λάμπεις...<br />Για να μπορώ πάντα να σε βρίσκω μέσα στις σκιές...<br />Να υπάρχεις και να φαίνεσαι...<br />Μέσα σε αυτό τον κόσμο ασχήμιας για να μπορώ να τον αντέχω...<br />Γιατί εγώ γνωρίζω...<br />Ότι εσύ είσαι το μόνο που έχει σημασία όταν όλα δεν έχουν νόημα...<br />Ότι η ευλογία και η κατάρα σου είναι ότι δεν γνωρίζεις το μέγεθος της ομορφιάς σου...<br />Γιαυτό πολλές φορές την σπαταλάς σε ανάξια χέρια...<br />Να θυμάσαι όμως ότι είμαι κάτοχος του μυστικού...<br />Ξέρω ότι μπορείς να διαβάζεις το μυαλό των ανθρώπων που μπαίνουν στην ζωή σου...<br />Και κάθε φορά ελπίζεις ότι κάποιος θα μπορεί να δει αυτά που οι άλλοι αγνοούν...<br />Όπως μπορώ εγώ...<br />Που αν δεν είχα αυτή την αυτοκαταστροφική τακτική και αυτό τον παράξενο τρόπο να αγαπώ θα μπορούσα να ήμουν ο ένας...<br />Αλλά πάντα είναι αργά για τους καταραμένους ποιητές...<br />Ωστόσο...<br />Μην κλαις...<br />Ποτέ δεν θα αφήσω την πραγματικότητα και την κακία να σε διαλύσουν...<br />Γιατί η αγάπη που σου εχω είναι δυνατή σαν φυλαχτό...<br />Μπορεί με τον καιρό να μοιαζει με ξεθωριασμένη φωτογραφία αλλά δεν χάνει ποτέ την δύναμη της...<br />Και σου ανήκει...<br />Δίπλωσε την προσεκτικά και κρύψε την μέσα στα συρτάρια της ψυχής σου...<br />Για να μπορείς την σωστή ώρα να την βρεις και να την ανασυρεις...<br />Όταν κουραστείς...<br />Όταν χαθείς...<br />Όταν φοβηθείς...<br />Όταν όλα γύρω σου αρχίσουν να ουρλιάζουν ...<br />Ξεδίπλωσε την και θα είμαι εδώ..<br />Για να σου χαρίσω και πάλι την ησυχία που τόσο αγαπάς...<br />Εύθραυστη μου νεράιδα της σιωπής...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-7585791905670060547?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-31838430588543241642011-11-27T23:18:00.002+02:002011-11-27T23:39:24.517+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ycCOIA0yF8o/TtKtzkZ5YvI/AAAAAAAABCg/PKi4LU4wnnQ/s1600/Red_lips_by_NadyaBird.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 247px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ycCOIA0yF8o/TtKtzkZ5YvI/AAAAAAAABCg/PKi4LU4wnnQ/s320/Red_lips_by_NadyaBird.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679793181524845298" border="0" /></a>Μίλησε μου απόψε...<br />Άνοιξε αυτά τα υπέροχα κόκκινα χείλη σου και πες μου τι σκέφτεσαι ...<br />Δείξε μου τις μαγικές χώρες που ταξιδεύει το μυαλό σου...<br />Εχω ανάγκη να μάθω...<br />Εχω ανάγκη να ξέρω...<br />Για να μπορέσω να κατανοήσω τι είναι ακριβώς αυτό που με συναρπάζει επάνω σου...<br />Που με αφηνει ξέπνοο εδώ να σε καρτερώ...<br />Που με κάνει ικανό να μπορώ να βρω την έξοδο από τον κάθε λαβύρινθο που σαδιστικά μας τοποθετεί η κάθε σου επιλογή...<br /><br />Τραγούδησε μου απόψε...<br />Κάλυψε με τη μελωδία της φωνής σου τον ήχο που βγαίνει από αυτή την βραχνή φυσαρμόνικα...<br />Άλλαξε το ρυθμό από αυτό το θλιμμένο μουσικό θέμα...<br />Ίσως να είναι τώρα η ποτέ..<br />Ίσως να είναι η τελευταια ευκαιρία για να υψωθεί η φωνή σου μέχρι τον ουρανό...<br />Πριν χαθεί στην κόλαση που ετοιμάζεις για να υποφέρει για μια αμαρτία που δεν διέπραξε...<br /><br />Φίλησε με απόψε...<br />Που τα χείλη σου έχουν το χρώμα του αίματος...<br />Μια μόνο νύχτα..<br />Μια ακόμα στιγμή...<br />Ένα τελευταίο φιλί...<br />Μια γεύση από φράουλα ...<br />Γεμάτη απεγνωσμένη αγάπη χρωματισμένη με θλίψη...<br />Και όπως θα ενωθούν τα χείλη μας, δυο στάλες από τα μάτια μας θα συναντηθούν...<br />Και μαζί θα δημιουργήσουν μια τελευταια αλμυρή ανάμνηση...<br /><br />Γίνε ένα μαζί μου απόψε....<br />Και πίσω από αυτό το κόκκινο χαμόγελο προσπάθησε να κρύψεις όλες τις αμφιβολίες σου...<br />Αλλά εγώ πάντα θα ξέρω ότι υπαρχουν...<br />Σε αυτό το παραμύθι υπαρχουν πιο πολλά από το αίμα μου και το αδράχτι ...<br />Τα μάτια σου πάντα σε προδίδουν να το ξέρεις...<br />Γιαυτό αποφεύγεις να με κοιτάς...<br />Ακόμα και όταν μου φωνάζεις το πόσο αγαπάς τις επιλογές σου ...<br />Ακόμα και όταν μου λες ότι μισείς ότι αντιπροσωπεύω ...<br />Εγώ βλέπω μέσα στα μάτια σου ότι ψεύδεσαι..<br />Βλέπω την αλήθεια που πολεμάς....<br /><br />Κοιμήσου μαζί μου απόψε...<br />Βάψε το λευκό μου μαξιλάρι με το κόκκινο κραγιον σου...<br />Μούσκεψε τα σεντόνια μου με τον ίδρωτα του κορμιού σου...<br />Η αγάπη είναι σκληρή και ενίοτε άδικη...<br />Και εσύ διάλεξες να μην με εμπιστευθείς...<br />Φοβήθηκες ...<br />Επέλεξες το σίγουρο και το εύκολο...<br />Ήρθες απόψε για να μου χαρίσεις μόνο μια νύχτα ...<br />Πριν αφεθείς στην λάθος επιλογή σου...<br />Τόσο φαινομενικά αθώα και τόσο εγκληματικά πρόθυμα θυσιάζεις εμάς για να ικανοποιηθούν τα στερεότυπα του εγώ σου...<br />Μας δίνεις ζωή μιας νύχτας ...<br />Διάρκεια ίδια με αυτή που έχουν τα όνειρα και οι εφιάλτες...<br />Όταν το χάραμα έρθει μπορεί να μου πάρει τις μνήμες και εσενα, μα να το ξέρεις ...<br />Πως όταν θα έρθει η στιγμή που όλα θα στραφούν εναντίον σου εσύ πάντα θα μπορείς να βρεις καταφύγιο στην δικιά μας νύχτα...<br />Και ας μην την εμπιστεύεσαι τώρα...<br />Έλα λοιπόν να δημιουργήσουμε την νύχτα μας ...<br />Μην σκέφτεσαι τίποτα άλλο...<br />Αυτή την νύχτα όλος ο κόσμος είμαστε εμείς...<br />Αγκάλιασε με και φίλησε με σαν να μην υπάρχει το αύριο που θα μας πονέσει...<br />Μονο το απόψε...<br />Το απόψε που τα χείλη σου είναι ακόμα κόκκινα...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-3183843058854324164?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-47946299834923607042011-11-20T22:52:00.002+02:002011-11-20T23:18:02.217+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-LrQRrPun9Bk/Tslo-RCWv-I/AAAAAAAABCI/IpFRp0lwhzs/s1600/Dark_Princess_of_the_Seashore_by_elisafox.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-LrQRrPun9Bk/Tslo-RCWv-I/AAAAAAAABCI/IpFRp0lwhzs/s320/Dark_Princess_of_the_Seashore_by_elisafox.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5677184224211681250" border="0" /></a><br />"Ιανέ μου την φοβάμαι την νύχτα..."είπε η όμορφη πριγκίπισσα σπάζοντας την σιωπή...<br />Εγώ χαμογέλασα, χάιδεψα κατευναστικά τα υπέροχα μακριά μαλλιά της και της απάντησα...<br />"Λοιπόν μικρή μου θα σου πω ένα μυστικό τρόπο για να κρατάς τον φόβο σου μακριά,αλλά για να στο πω πρέπει να πάμε στο κατάλληλο μέρος..."<br />Έτσι την πήρα από το χέρι και την οδήγησα στην κοντινή ακτή...<br />Γιατί για πεις ένα όμορφο παραμύθι η για να ξορκίσεις ένα φόβο πρέπει να υπάρχει κοντά σου η θάλασσα...<br />Καθίσαμε στην άμμο,ο ένας απέναντι από τον άλλο, και άρχισα να της διηγούμαι ένα παραμύθι για ένα κόσμο που ζούσε μόνο την νύχτα...<br />Ένα παραμύθι που οι ραψωδοί όλων των εποχών είχαν ξεχάσει...<br />Έκλεισα την διήγηση λέγοντας της...<br />"Τώρα γλυκιά μου όταν θα έρχεται η νύχτα και ο φόβος σου,εσύ θα ανοίγεις αυτή την ξύλινη πόρτα και θα βρίσκεσαι στον Νυχτόκοσμο που ο φόβος δεν υπάρχει...και είναι ένας κόσμος που αν εχεις χρόνο και όρεξη θα περιμένει με χαρά να τον εξερευνήσεις..."<br />Η πριγκίπισσα με κοίταξε επίμονα στα μάτια ψάχνοντας να βρει μέσα τους την αμφιβολία...<br />Τα δικά της μάτια έλαμπαν και είχαν μια λάμψη ανικανοποίητου,σαν να υπήρχε κάτι ακόμα που θα έπρεπε να της παρέχω...<br />"Ιανέ μου μήπως μου λες ψέματα για να με καθησυχάσεις;"<br />Φυσικά και το αρνήθηκα...<br />Με την εξιστόρηση του παραμυθιού όμως η ώρα είχε περάσει και συνειδητοποίησα ότι ξεκίναγε η νύχτα..<br />"Νυχτώνει..."φώναξε φοβισμένη η μικρή πριγκίπισσα και κόλλησε επάνω μου...<br />Κατάλαβα ότι ήταν η ώρα να έρθει αντιμέτωπη με τον φόβο της....<br />"Ηρέμησε"της είπα απαλά"Είναι όλα εντάξει...Είμαι εδώ, σε κρατάω και κοίταξε..."<br />Το βλέμμα της σηκώθηκε δειλά και κοίταξε εκεί που της έδειχνα...<br />"Έχουμε το φεγγάρι γεμάτο φως, και έχουμε και αυτά τα αστέρια, που μπορεί να είναι τόσο μικρά αλλά είναι τόσο λαμπερά,και όσο τα έχουμε αυτά , δεν αφήνουν το απόλυτο σκοτάδι να κυριαρχήσει..."<br />Ένα αχνό χαμόγελο εμφανίστηκε στο πρόσωπο της...<br />Άδραξα την ευκαιρία και άρχισα να της μιλώ για τον κόσμο του φεγγαριού...<br />"Κάθε βράδυ που ο ήλιος φευγει ,οι άνθρωποι κρύβονται στις ντροπές τους ...Βλέπεις μεγαλώνουν οι φόβοι που ακόμα και η νύχτα δεν μπορεί να τους κρύψει...Γιατί όλοι έχουν κάτι να φοβούνται...Αλλά στο φεγγάρι που κυβερνά την νύχτα δεν αρεσει ο φόβος και δεν τον θέλει...Έτσι συνωμοτεί με τα αστέρια και εκείνα φορτώνονται όνειρά και κατεβαίνουν και τα ψιθυρίζουν στις ευαίσθητες ψυχές σαν την δικιά σου,έτσι ώστε να ξεχνάνε τον φόβο...Έτσι όμορφη μου πριγκίπισσα όταν πέφτει η νύχτα μην κλαις...Μην φοβάσαι...Ξάπλωσε και κοιμήσου ήρεμη...Σκέψου τα αστέρια και το φεγγάρι..Σκέψου τα όμορφα όνειρα που θα σου στείλουν...Σκέψου ότι αν δεν υπήρχε η νύχτα δεν θα υπήρχαν και αυτά..."<br />Η ιστορία μου τελείωσε...<br />Η όμορφη πριγκίπισσα είχε ήδη κοιμηθεί με ένα χαμόγελο στην αγκαλιά μου...<br />Και ο φόβος της είχε πια ξεχαστεί...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-4794629983492360704?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-13700318376386191262011-11-14T00:31:00.002+02:002011-11-14T00:48:39.855+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-hYTDzjOujQY/TsBFl1rIa0I/AAAAAAAABB8/-3nC0ARgqJ4/s1600/you_don__t_fear_me_by_pandaface333.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 246px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-hYTDzjOujQY/TsBFl1rIa0I/AAAAAAAABB8/-3nC0ARgqJ4/s320/you_don__t_fear_me_by_pandaface333.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5674612046852287298" border="0" /></a><br />Κλείσε τα φώτα...<br />Έλα και ξάπλωσε εδώ...<br />Δίπλα μου...<br />Μέσα στο σκοτάδι άκου πόσο παράξενα ηχεί ο χτύπος της καρδιάς μου...<br />Κοίτα πως ανάμεσα στα ακίνητα σώματα μας κυλάει φως...<br />Φως στο χρώμα της φωτιάς...<br />Σαν ένα κόκκινο ποτάμι αίματος...<br />Μάρτυρα το πάθος που κρύβουν οι ψυχές μας η μια για την άλλη...<br />Σε νοιάζομαι....<br />Πάντα θα σε νοιάζομαι...<br />Ακόμα και αν ιστορία σου παραμείνει ένα μυστηριώδες αίνιγμα...<br />Ακόμα και αν ξέρω ότι πάντα αγαπούσες να περπατάς στις σκιές αδιαφορώντας για τους άλλους...<br />Εγώ δεν θα πτοηθώ ...<br />Γιατί σε εχω παρακολουθήσει και σε εχω αναλύσει...<br />Σε εχω δει να κλαις<br />Σε εχω δει να πονάς...<br />Εχω κοιτάξει πίσω από την μάσκα...<br />Και σε ξέρω πια τόσο καλά που αυτό σε κάνει να τρομάζεις...<br />Ίσως το λάθος μου τότε,να ήταν που σε άφησα να επισκεφτείς τα σκοτάδια μου...<br />Εκεί που δεν υπαρχουν ούτε φεγγάρια, ούτε αστέρια...<br />Μονο οι φόβοι μου και οι ανασφάλειες μου ντυμένες στα μαύρα...<br />Έπρεπε να το ξέρω ότι θα φοβηθείς...<br />Έπρεπε να το προβλέψω ότι δεν θα το αντέξεις...<br />Βιάστηκα να σε βάλω στα δύσκολα...<br />Χωρίς να σε εχω προετοιμάσει κατάλληλα...<br />Και όμως ακόμα και την ώρα που άνοιγα την πόρτα για να φύγεις ευχήθηκα για σένα...<br />Την στιγμή που σε ελευθέρωνα έκανα όρκους αφοσίωσης που δεν έπρεπε να τους μάθεις ποτέ...<br />Πόσες νύχτες πέρασα συλλογιζομένος αν η ευτυχία που σου αξίζει σου δόθηκε...<br />Και αυτή την νύχτα που μετά από τόσα χρόνια η καρδιά σου ξαναχτυπά τόσο κοντά στην δική μου δεν θέλω να μου πεις...<br />Δεν έχει σημασία...<br />Ανοίγω τα μάτια νομίζοντας ότι όλο αυτό είναι ένα όνειρο και θα διαλυθεί...<br />Αλλά δεν είναι...<br />Χρόνια τώρα ζούσες μέσα στα όνειρα μου και περίμενες υπομονετικά να ξυπνήσω...<br />Κάποιες νύχτες μου τραγουδούσες και εγώ σαν μαγεμένος ακολουθούσα την φωνή σου αλλά δεν σε έβρισκα...<br />Όμως απόψε είσαι εδώ...<br />Έξω από το όνειρο και μέσα στην ζωή μου ξανά...<br />Το άρωμα σου μεθυστικό,ζαλίζει όλες τις αισθήσεις μου...<br />Οι αναμνήσεις μας είναι τώρα κρεμασμένες στον τοίχο και τα σώματα μας έτοιμα και πρόθυμα να ξαναγνωριστούν ...<br />Για να δημιουργήσουν καινούργιες...<br />Γυρνώ προς το μέρος σου...<br />Μου χαμογελάς...<br />Και η νύχτα μου πλέον σου ανήκει...<br />Ανοχύρωτη πόλη ετοιμη να λεηλατηθεί από τις ανάσες σου...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-1370031837638619126?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-80455916954282900442011-11-08T00:03:00.003+02:002011-11-08T00:34:10.312+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-nShYhsXHRZg/TrhXM2uaBYI/AAAAAAAABBw/M6s9V1ePSeg/s1600/the_roots_of_our_love____by_escaped_emotions.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-nShYhsXHRZg/TrhXM2uaBYI/AAAAAAAABBw/M6s9V1ePSeg/s320/the_roots_of_our_love____by_escaped_emotions.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5672379609033344386" border="0" /></a><br />Άραγε μπορείς;<br />Να ανακαλύψεις εσύ το αληθινό μου εγώ;<br />Να διαβάσεις τα κείμενα μου και να καταλάβεις το νόημα που κρύβεται πίσω από τις λέξεις τους;<br />Άραγε μπορείς;<br />Να δεις πιο καθαρά από τους υπόλοιπους;<br />Να αγαπήσεις με την καρδιά και όχι με τα μάτια;<br />Άραγε μπορείς;<br />Να αφήσεις αυτό το πνευματικό μας άγγιγμα να γίνει η αφορμή για να δούμε ο ένας την ψυχή του άλλου;<br />Και ας φοβηθούμε...<br />Να νιώσεις όλες τις φυγές και όλες τις πληγές που κουβαλάω;<br />Και ας είναι επώδυνο...<br />Μην ξεχνάς...<br />Είμαι ένας μοναχικός ένοικος που ζει στο σκοτάδι...<br />Εγκλωβισμένος σε μια αυτοεπιβαλλομενη εξορία στον κόσμο των σκιών...<br />Άραγε μπορείς να φέρεις εδώ την φλόγα;<br />Να γίνεις η φωτεινή οπτασία που θα νικήσει την νύχτα μου;<br />Να απλώσεις το μικρο σου χέρι και να φτάσεις το δικό μου νικώντας το κενό;<br />Άραγε μπορείς;<br />Να σκοτώσεις το κρύο μου με την ζεστασιά του κορμιού σου;<br />Να με ανακαλύψεις και όχι να με κατασκευάσεις;<br />Άραγε μπορείς;<br />Να τολμήσεις;<br />Να ρισκάρεις;<br />Να αφεθείς;<br />Να αγαπήσεις;<br />Αυτό το τέρας με τα δυο πρόσωπα που το λένε Ιανό;<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-8045591695428290044?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-30514733399992160122011-11-02T00:20:00.002+02:002011-11-02T00:32:49.727+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-SfjOdvzEbWI/TrBxKJX8SVI/AAAAAAAABBk/nv9vlVFsJZc/s1600/alone_inside____by_ash_3xpired-d461hhx.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 297px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-SfjOdvzEbWI/TrBxKJX8SVI/AAAAAAAABBk/nv9vlVFsJZc/s320/alone_inside____by_ash_3xpired-d461hhx.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670156349988424018" border="0" /></a><br />Σταμάτα...<br />Θέλω να σταματήσεις ότι κάνεις αυτή την στιγμή και να με ακούσεις προσεκτικά για λίγο...<br />Αν μπορείς ,σταμάτησε και την αναπνοή σου για όσο χρειαστεί μέχρι να συντονιστεί με την δική μου...<br />Η ψυχή μου λαχταράει να σου μιλήσει απόψε και θέλω να είναι ζωντανό κάθε κύτταρο σου για να την ακουσει...<br />Θέλω να πιστέψεις και να ακολουθήσεις τις λέξεις μου...<br />Να τις πιστεύεις ακόμα και όταν αυτές θα γίνονται αδέξιες ,θα σκοντάφτουν και θα πεφτουν...<br />Τότε να ξέρεις, θα χρειάζονται την πίστη σου περισσότερο από κάθε άλλη φορά...<br />Μην ανησυχείς δεν πρόκειται να σε απασχολήσω για πολύ ώρα...<br />Στο υπόσχομαι...<br />Πρέπει να ξέρεις ότι σήμερα ξύπνησα αγκαλιά με ένα συνονθύλευμα από τις αναπνοές και τους ψιθύρους σου...<br />Σε ονειρεύομαι συχνά τελευταια..<br />Όταν ξυπνώ δαγκώνω τα χείλη μου μέχρι να ματώσουν για να μην προδώσουν αυτά που ζουν στο μυαλό μου...<br />Και όταν κάποιες στιγμές το στόμα μου με προδίδει και μαρτυράω την αγάπη που σου εχω,εκείνη την νύχτα κοιμάμαι τρομοκρατημένος...<br />Και δεν το θέλω αυτό...<br />Γιατί με τυφλώνει...<br />Με κάνει να αντιδράω σπασμωδικά και να μπαίνω σε επικίνδυνες και λάθος τροχιές...<br />Που στο τέλος με αφήνουν ασυνάρτητο και χαμένο μέσα σε μια αφιλόξενη πόλη...<br />Ξέρω ότι ίσως έπρεπε να διαλέξω κάτι πιο εύκολο...<br />Κάτι πιο απλό...<br />Όταν αγαπάς νεράιδα το τίμημα είναι παράξενο και δύσκολο...<br />Άλλα ακόμα και αν είναι λάθος, εγώ αυτό το λάθος το αγαπώ...<br />Χίλιες φορές μπορώ να ξαναπεσω από τον ουρανό σου χωρίς δίχτυ ασφαλείας...<br />Χίλιες φορές μπορώ να κάνω την καρδιά μου γενέθλιο δώρο σου....<br />Δεν πρόκειται ποτέ να εχω τον παραμικρό ενδοιασμό...<br />Υποθέτω ότι αυτό που θέλω να πω, και πάλι πλατειασα, είναι ότι απλά σε χρειάζομαι...<br />Και θα σε χρειαζομαι πάντα...<br />Και αυτό δεν θα το αφήσω να αλλάξει, ακόμα και αν χρειαστεί να περάσω μέσα από την κόλαση μέχρι να είσαι εδώ....<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-3051473339999216012?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-91821538456970154362011-10-29T00:09:00.002+03:002011-10-29T00:34:03.333+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-1wFylnesmR8/TqsaemFkYPI/AAAAAAAABBI/FnZx2EKrqSI/s1600/Rising_from_the_Ashes_by_Serophos.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 256px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-1wFylnesmR8/TqsaemFkYPI/AAAAAAAABBI/FnZx2EKrqSI/s320/Rising_from_the_Ashes_by_Serophos.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5668653668898201842" border="0" /></a><br />Ξεκίνησε με ένα καμβά λευκό και καθαρό...<br />Ονόμασε τον ζωή...<br />Μετά ζωγράφισε επάνω του μερικά δέντρα...<br />Ονόμασε τα όνειρα...<br />Πρόσθεσε σε αυτό ένα φωτεινό και πολύχρωμο ήλιο...<br />Η διάθεσή σου θα ελέγχεται από αυτόν όπως μια μαριονέτα από το αφεντικό της...<br />Ύστερα με μια ακατανόητη τάση αυτοκαταστροφής δημιούργησε μια φωτιά και βολέψου αναπαυτικά στην πολυθρόνα σου για να παρακολουθήσεις να χάνεται ότι είχες ονειρευτεί...<br />Έτσι και αλλιώς τα όνειρα έρχονται και παρέρχονται...<br />Δημιουργώντας συνέχεια αντιθέσεις...<br />Άλλα σε κανουν να σηκώνεις το ανάστημα σου και άλλα να κυλάς με την ροή...<br />Τα χειρότερα όμως είναι αυτά που για να τα πραγματοποιήσεις πρέπει να πέσεις χαμηλά...<br />Που το τελικό τους κόστος είναι ο πόνος , η θλίψη, η απόγνωση...<br />Η ακόμα και η παραίτηση από την ζωή...<br />Η ομορφια,η ζωντάνια και τα χρώματα απέχουν από το άθλιο γκρι ελάχιστα...<br />Γιαυτό μην παραδίνεσαι ...<br />Μην τοποθετείς μονή σου αυτή την λεπίδα στο λαιμό σου...<br />Όσο μακριά και αν φύγεις από ένα άλυτο πρόβλημα αυτό κάποια στιγμή θα σε βρει και θα σου ζητήσει επιτακτικά την λύση του...<br />Μην λυγίσεις...<br />Ακόμα και τις στιγμές που αισθάνεσαι την καρδιά σου να στραγγίζει από όμορφα συναισθήματα...<br />Ακόμα και τις νύχτες που μια προδοσία σε κάνει να κοιμάσαι λυπημένη...<br />Να θυμάσαι ότι τίποτα δεν τελειώνει με ένα χαμένο όνειρο...<br />Ο κόσμος θα συνεχίζει να γυρίζει φέρνοντας τα πάνω κάτω...<br />Να μετατρέπει τον χθεσινό χαμένο σε σημερινό θριαμβευτή...<br />Νιώσε την καρδιά σου που ακόμα καίει...<br />Δες τους πραγματικούς φίλους που ακόμα στέκονται πλάι σου και βοηθάνε την ψυχή σου να αντισταθεί...<br />Κοίταξέ ανάμεσα στο γκρίζο αυτό το κίτρινο λουλουδι που σώο και υπερήφανο σου μαρτυράει ότι πάντα υπάρχει ελπίδα....<br />Και τις νύχτες να σκέφτεσαι έμενα,που είμαι ακόμα ζωντανός ενώ εχω καταπιεί τόση καταστροφή...<br />Να θυμάσαι ότι όσο μακριά σου και αν βρίσκομαι θα είμαι πάντα δίπλα σου...<br />Γιατί η αγάπη μου είναι πιο μεγάλη από τον ουρανό σου...<br />Γιαυτό ακόμα και όταν δεις τα όνειρα σου να παίρνουν φωτιά ...<br />Εσύ να μην κλαις για την καταστροφή...<br />Δεν ταιριάζουν σε εμάς τέτοιου είδους δάκρυα...<br />Οταν η φωτιά κάψει τα όνειρα σου εσύ αναγεννήσου μέσα από τις στάχτες τους σαν τον φοίνικα...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-9182153845697015436?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-53183555770784232502011-10-22T23:46:00.003+03:002011-10-23T00:11:03.601+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-srs5Z8mawco/TqMuZSVMvLI/AAAAAAAABA8/HBx1aaHemYE/s1600/blog%2Baward%2B%252810-2011%2529.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 220px; height: 219px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-srs5Z8mawco/TqMuZSVMvLI/AAAAAAAABA8/HBx1aaHemYE/s320/blog%2Baward%2B%252810-2011%2529.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5666423768114576562" border="0" /></a><br />Με βράβευσε και με κάλεσε ο αγαπημένος <a href="http://skepseismonaxias.blogspot.com/">Vangel Greko</a> μαζί με την <a href="http://estellasoneirologio.blogspot.com/">Estella</a> σε bloggoπαιχνιδο...<br />Να πω 7 αλήθειες η 7 μυστικά σχετικά με μένα...Πάλι καλά που δεν μου ζήτησαν να πω και 7 τραγούδια...<br />Για να πω την αλήθεια μου έχει ξαναζητηθει το ίδιο και σε προηγούμενα bloggoπαιχνιδα πιο παλιά αρά αυτά που θα γράψω στους παλιούς μου αναγνώστες θα είναι ήδη γνωστά και τους παρακαλώ να μου συγχωρήσουν την επανάληψη ....<br />Αλλά είπαμε ,<a href="http://http//skepseismonaxias.blogspot.com/">Vangel </a>και <a href="http://http//estellasoneirologio.blogspot.com/">Estella </a>είναι αυτοί και δεν μπορώ να τους χαλάσω το χατίρι...<br />Οπότε πάμε πάλι ;)<br /><br />1)Έχω 5 ανιψάκια από την μοναδική μου αδερφή και τα αγαπάω όλα πάρα πολύ!Όμως λατρεύω το τρίτο που είναι και το μοναδικό κοριτσάκι!Μπορεί να με λιώσει με ένα βλέμμα και μισό νάζι...(το μόνο καλό είναι ότι τα αισθήματα και η αδυναμία είναι αμοιβαία)...<br /><br />2)Είχα όνειρο ζωής να φτιάξω beach bar σε νησί!Το κατάφερα αλλά το τίμημα ήταν η πλήρη κατάρρευση της προσωπικής μου ζωής πράγμα που με έκανε να το παρατήσω μετά από 3 χρόνια!!! Γενικά λατρεύω το επαγγελματικό ρίσκο με ότι αυτό συνεπάγεται,το κακό είναι ότι στις κατά καιρούς σχέσεις μου αυτό κατά κανόνα τους προκαλεί τρόμο!!!<br /><br />3)Είμαι φυσιογνωμιστής και βασίζω τις πιο πολλές αποφάσεις της ζωής μου στην διαίσθηση μου... Ευτυχώς τις περισσότερες φορές μου βγαίνει σε καλό...<br /><br />4) Ερωτεύομαι τα ψεγάδια ...Αυτά που οι πιο πολλοί μπορεί να θεωρούν ελαττώματα (ένα ελαφρύ ψεύδισμα ,ένα σημάδι κλπ ) για μένα μπορεί να αποτελέσουν αιτία για να ερωτευθώ...<br /><br />5)Δίνομαι ολοκληρωτικά στους ανθρώπους που επιλέγω...Αλλά άμα με ξενερώσει κάτι σε φιλία η σχέση δέχομαι την ζωή χωρίς τον άλλο με υβριστική ευκολία...<br /><br />6)Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να εκτονώσω τον πρώτο καιρό με φυσική έκφραση την αγάπη μου...(Το πρώτο φιλί για καληνύχτα παίρνει καιρό μέχρι να πραγματοποιηθεί...)<br /><br />7) Έχω πάντα την αίσθηση ότι μια παράξενη τύχη απομόνωσης κρέμεται πάνω από το κεφάλι μου...<br /><br />Αυτά από τον κόσμο του Ιανού...<br />Από ότι είδα οι περισσότεροι έχετε ήδη παίξει οπότε ας παίξει όποιος θέλει ...<br />Καληνύχτα και μην ξεχνάτε ότι ο μεγαλύτερος σας φόβος τρέμει μήπως και δεν τον φοβηθείτε...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5318355577078423250?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-70986754082735319662011-10-16T21:22:00.002+03:002011-10-16T21:33:41.304+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-dtPnEDmLKPw/Tpshq0M7yYI/AAAAAAAABAw/MSNxK81aHA0/s1600/kiss_the_rain_by_savagesaccharine-d3jxl0z.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-dtPnEDmLKPw/Tpshq0M7yYI/AAAAAAAABAw/MSNxK81aHA0/s320/kiss_the_rain_by_savagesaccharine-d3jxl0z.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5664157975799646594" border="0" /></a><br />Το φως των κεριών τρεμοπαίζει και οι κουρτίνες ανασηκώνονται απαλά καθώς αυτό το ελαφρό αεράκι μπαίνει από το παράθυρο της...<br />Εκεινη ,σιωπηλή και πανέμορφη στέκεται στην άκρη του και προσπαθεί να κρατήσει μέσα στην παλάμη της όλο το γκρι του ουρανού...<br />Και τότε η βροχή ξεκινά...<br />Ο ήχος από το νερό που πέφτει από τις οροφές μοιαζει τόσο παράταιρα κατευναστικός...<br />Σαν μια επαναλαμβανόμενη αγαπημένη σονάτα...<br />Η βροχή σαν επίμονο θηλυκό δυναμώνει και καλύπτει τους δρόμους και τα πεζοδρόμια με αστραφτερά στρώματα νερού...<br />Η ματιά της γυναίκας ταξιδεύει μέσα στο γκρίζο και καθώς μια αστραπή προετοιμάζει το έδαφος για την εκκωφαντική βροντή που πρόκειται να ακολουθήσει, το μυαλό της ανασύρει τα λόγια του...<br />"Μην φοβάσαι τα αστραπόβροντα...Να γελάς ...Να σκέφτεσαι ότι δημιουργούνται από παιχνίδια των αγγέλων..."<br />Ένα μικρο δάκρυ κύλησε στο μάγουλο της καθώς θυμήθηκε τις μέρες που είχε κρυμμένες κάτω από το μικρο της κρεβάτι...<br />Της το είχε πει,πως όταν θα λείπει, τα λόγια του θα γίνονται χέρια που θα την αγκαλιάζουν και την χαϊδεύουν τρυφερά...<br />Καθησυχάζοντας κάθε της φόβο...<br />Ξανακοίταξε την βροχή με άλλα μάτια ...<br />Αυτό που κάποτε φοβόταν ,είχε εξελιχθεί σε έρωτα και η αιτία ήταν αυτός ...<br />Αυτός και τα λόγια του....<br /><br />"Μην φοβάσαι την βροχή...Η βροχή κουβαλάει συναισθήματα...Ένας καταρράχτης χαράς η ένας χείμαρρος λύπης ...Όλα διαδίδονται μέσα από τις σταγόνες της...Ξεσπάνε και ποτίζουν την ρίζα που με κρατά κοντά σου...Μου κανουν συντροφιά...Μέχρι την στιγμή που θα δώσουν την θέση τους στον ιδρώτα των ματιών σου...Να αγαπάς τις σταγόνες τις βροχής ...Εγώ τις αγαπώ ...Κοίτα...Κρατώ μια στην ακρη του δάχτυλου μου...Όμορφες σαν μικρά διαμαντια...Ρέουν στις φλέβες μου...Καθαρίζουν την ψυχή μου...Ουράνια δάκρυα που τραγουδούν μεσώ της βροχής κάθε μου παράπονο...Μην φοβάσαι την βροχή...Να την αντιμετωπίζεις και να την αγαπάς όπως την ζωή...Γιατί η ζωή είναι μέσα στην βροχή..."<br /><br />(Το κείμενο είναι αφιέρωση-ανταπόδοση στην Ginny που αγαπάει την βροχή όπως και εγώ..)<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-7098675408273531966?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-4793189734212191502011-10-09T22:52:00.003+03:002011-10-09T23:06:40.286+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-y0BUiYatUxE/TpH93Gjc1hI/AAAAAAAABAc/Rtz8nN0FbSc/s1600/wicked_by_coco1994-d2yxp3x.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 162px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-y0BUiYatUxE/TpH93Gjc1hI/AAAAAAAABAc/Rtz8nN0FbSc/s320/wicked_by_coco1994-d2yxp3x.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661585329675359762" border="0" /></a><br /><div dir="ltr">Σε κάποια από τις προηγούμενες ζωές μας, μου το είχες πει...<br />"Το παντοτινά έχει πράσινα μάτια"<br />Τότε δεν είχα δώσει σημασία ...<br />Με τον καιρό το αισθάνθηκα όπως αισθάνεται κανείς ένα απαλό αεράκι...<br />Σαν μια αναπνοή κατά μήκος του δέρματος...<br />Όμως εγώ, γνωστός άπιστος και εξερευνητής της κάθε πρότασης που περιεχει μέσα το για πάντα, ένιωσα την ανάγκη να βρω επιχειρήματα για να το αντικρούσω...<br />Οχι δεν το έκανα γιατί ήθελα να πάψω να σε αγαπώ...<br />Έτσι και αλλιώς η φλόγα της αγάπης αναζωπυρώνεται μέσα από τις διαφωνίες...<br />Και εγώ το ξέρεις ότι πιστεύω στην αντίθεση και στην σύνθεση...<br />Άπλα εχω μέσα μου το μικρόβιο του να αναλύω τα πάντα και να ερευνώ εξονυχιστικά το καθετί ...<br />Ποιος ξέρει;Ίσως αυτό να είναι και η κατάρα μου και ένας παράξενος τρόπος αυτοτιμωρίας...<br /><br />Κάποιες στιγμές νόμιζα ότι κατάφερα να βρω τα επιχειρήματα που έψαχνα...<br />Για λίγο καιρό βλέπεις είχα καταφέρει το παντοτινά να έχει σκούρα μάτια που έκαιγαν σαν κάρβουνα την ιστορία μου...<br />Άλλα μετά από λίγο χρόνο,αργά και βασανιστικά,το χρώμα τους, ξαναγινόταν πράσινο...<br />Μέχρι που μια παράξενη νύχτα το κατάλαβα...<br />Τα παντοτινά μάτια δεν έχουν κανένα χρώμα...<br />Εμείς τους δίνουμε το χρώμα που θέλουμε...<br />Τα παντοτινά μάτια έχουν για κόρες ,φλόγες από κερί...<br />Γιαυτό απόψε που είναι μια νύχτα διαύγειας ...<br />Απόψε που ο πυρετός του μυαλού μου είναι υψηλός και όλα τα κύτταρα του κορμιού μου σε γυρεύουν θα σε παρακαλέσω...<br /><br />Πάρε μακριά αυτά τα χέρια από σκοτάδι που ακουμπάν την ψυχή μου...<br />Θέλω να το ξέρεις...<br />Όσο λείπεις ένα κρύο αεράκι σβήνει τα κεριά μου...<br />Νιώθω μόνο τους φόβους και όχι την ελπίδα...<br />Όσο λείπεις η νύχτα έχει χιλιάδες σκοτεινά φεγγάρια και οι χειμώνες είναι μακριοί και δύσκολοι...<br />Όσο λείπεις εκατομμυρια πεφταστέρια πέφτουν εγωιστικά χωρίς να πραγματοποιούν καμιά από τις ευχές που τα βαραίνουν...<br /><br />Να θυμάσαι ότι μπορεί ένα αεράκι να έχει την δύναμη να σβήσει την φλόγα των κεριών...<br />Αλλά το ίδιο εύκολα και ένα φύσημα του άνεμου μπορεί να θεριεψει την φλόγα και να την κάνει να κάψει όλο το δάσος...<br />Και η δική μας φλόγα ζει για να θεριεψει...<br />Το ξέρεις και το ξέρω...<br />Ο χορός μας πάντα θα περιμένει για να τον συνεχίσουμε...<br />Οι στιγμές μας θα είναι πάντα διάσπαρτες μέσα στον χρόνο και ζωντανές...<br />Σαν οικεία καρδιοχτύπια που αναστενάζουν μέσα σε κάθε εποχή...<br />Το ξέρεις και το ξέρω...<br />Ότι όλα όσα μας αφορούν ,υπαρχουν και συνωμοτούν για να φέρουν τα υπέροχα παντοτινά σου μάτια απέναντι από τα δικά μου...</div><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-479318973421219150?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-88808651566258837682011-10-04T22:38:00.003+03:002011-10-04T22:55:14.299+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-Et7ykoGddak/TotkQi_SmRI/AAAAAAAABAU/SIcI0Z92dGA/s1600/Moonlit_Fairy_by_Pygar.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 256px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Et7ykoGddak/TotkQi_SmRI/AAAAAAAABAU/SIcI0Z92dGA/s320/Moonlit_Fairy_by_Pygar.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5659727592154110226" border="0" /></a><br />Σε ένα νησί γεμάτο πράσινο και συχνές βροχές ζει η νεράιδα της σιωπής...<br />Κάποιες φορές μένει αμίλητη μήνες,τόσους πολλούς, που με κάνει να αρχίζω να αναρωτιέμαι για την ύπαρξη της...<br />Ίσως και να το κάνει επίτηδες , δοκιμάζοντας έτσι τις αντοχές και την αγάπη του θνητού...<br />Όμως τα κενά της σιωπής δεν είναι ικανό να σβήσουν την εικονα της από τα μάτια μου ...<br />Απλά μερικές φορές την κανουν να μεταλλάσσετε...<br />Και από μια συλφίδα και αγαπημένη θεά της αυγής...<br />Γίνεται η απαγορευμένη πεταλούδα ...<br />Το τολμηρό όνειρο...<br />Αλλά τίποτα από αυτά δεν με πτοεί...<br />Σαν φύλακας μιας μυστικής συμφωνίας που σφραγίστηκε με ένα αμήχανο και σιωπηλό φιλί περιμένω την μεταμόρφωση της σε ταξιδιώτη...<br />Που θα την φέρει και πάλι εδώ...<br />Που σαν μαγεμένο παιδί θα την προσμένω...<br /><br />Παράξενη μου ταξιδιώτισσα...<br />Ακολούθησε με ....<br />Μέσα στις σιωπηλές μου αίθουσες εχω ένα κρεβάτι για σένα στρωμένο με φύλλα από μετάξι...<br />Το τζάκι μου καίει μόνιμα για να σε ζεστάνει και ένα σκαλισμένος καλόγηρος περιμένει πρόθυμος να κρεμάσεις επάνω του τα βρεγμένα σου ρούχα...<br />Κουρασμένο μου ονειρικό πλάσμα...<br />Έχω το πιο κόκκινο κρασί για να πιεις και τα πιο εκλεκτά εδέσματα για να δειπνήσεις...<br />Πάνω σε μικρο ανάκλιντρο σου εχω αφημένα καινούργια στεγνά ρούχα για να αγκαλιάσουν το κορμί σου...<br />Όμορφη μου ταξιδιώτισσα ακολούθησε με...<br />Μέσα στον κήπο των ονείρων μου...<br />Έλα να χαθούμε εκεί και γνεψε στους φόβους σου αντίο...<br />Πες τους ότι θα μείνεις εδώ...<br />Ανέγγιχτη από το πέρασμα του χρόνου και την ανθρώπινη κακία...<br />Παράξενη ταξιδιώτισσα της καρδιάς μου...<br />Αγαπημένη μου νεράιδα της σιωπής...<br />Πάντα εδώ θα υπάρχει μια κρυψώνα για σένα...<br />Πάντα ο κόσμος μου θα είναι έτοιμος να σε υποδεχθεί και να σε καλωσορίσει....<br /><br />Υ.Γ.<b>Τα αόρατα νήματα είναι οι πιο ισχυροί δεσμοί...</b><i><b><big>Friedrich Wilhelm Nietzsche...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><br /></big></b></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-8880865156625883768?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-40706418635729814972011-09-25T22:30:00.004+03:002011-09-25T23:00:14.063+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-tXKnzH8GBrI/Tn-Cvtq31NI/AAAAAAAABAE/9tk8xNyNTD4/s1600/Unicorn_by_Amethystana.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-tXKnzH8GBrI/Tn-Cvtq31NI/AAAAAAAABAE/9tk8xNyNTD4/s320/Unicorn_by_Amethystana.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656383413225510098" border="0" /></a><br />Η γυναίκα κοίταξε τον ποιητή με ένα μεγαλοπρεπέστατα υποτιμητικό βλέμμα...<br />"Ζεις σε ένα φανταστικό κόσμο" τον προγκηξε"Δεν υπάρχει μαγεία...Δεν υπάρχουν ξωτικά,νεράιδες,σειρήνες,μονοκεροι...Μονο μια πεζή καθημερινότητα υπάρχει που σκοτώνει τις ελπίδες και τα όνειρα αμέσως μόλις γεννιούνται..."<br />Ο άντρας την κοιτούσε όση ώρα μιλούσε προσεκτικά έχοντας ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο του...<br />"Μου επιτρέπεις να απαντήσω η το παραπάνω ήταν μια δήλωση που δεν επιδέχεται σχολιασμό;" την ρώτησε...<br />"Παρακαλώ, πες μου..." απάντησε η γυναικά και κατάλαβε ότι ίσως ήταν λίγο παραπάνω επιθετική από όσο έπρεπέ...<br />"Καταρχάς βασική αρχή για να νιώσεις την μαγεία είναι να αφήσεις τον εαυτό σου να την πιστέψει...Έπειτα να χαμηλώσεις τις προσδοκίες σου...Οι μαγικές στιγμές δεν είναι αυτές που στερεότυπα έχεις η σου έχουν βάλει στο μυαλό σου... Η μαγεία μπορεί να κρύβεται σε ένα φευγαλέο φιλί που υπόσχεται,σε έναν αχνιστό πρωινό καφέ που κάποιος σου πρόσφερε,στις στάλες μιας λυτρωτικής βροχής...Οι νεράιδες ,τα αερικά ,οι πρίγκιπες και τα άλλα ονειρικά πλάσματα δεν έχουν πάντα την μορφή που νομίζεις...Μερικές φορές μάλιστα,επίτηδες ο άγνωστος συγγραφέας της ιστορίας της ζωής σου μπορεί να κλείσει την μαγεία μέσα στα πιο απίθανα η άσχημα άτομα και να στην χαρίσει...Και εκεί βρίσκεται το μυστικό...Ότι η μαγεία έρχεται στην ζωή όλων...Αλλά ίσως όχι στην συσκευασία που την φαντάζονται...Και τις πιο πολλές φορές το προνόμιο της επιλογής που μας έχει χαριστεί, μας κάνει να επιλέξουμε με τα μάτια και όχι με την καρδιά...Χάνοντας έτσι ίσως την μονή ευκαιρία που μας δίνεται για να την ζήσουμε..."<br />Η νεαρή κοπέλα κοιτούσε τώρα τον ποιητή σαν υπνωτισμένη..Μετά από μια μικρή παύση ξαναβρήκε την μιλιά της...<br />"Το μόνο σίγουρο είναι ότι διαθέτεις ισχυρή πειθώ...Ότι και αν φωνάζει η λογική μου,η ψυχή μου θέλει να σε πιστεύει...Μονο μονοκεροι δεν μου είπες ότι υπάρχουν...'<br />"Και όμως υπάρχουν ..."<br />"Πείσε με και γιαυτό..."<br />"Εγώ τους είδα χθες την νύχτα..."<br />"Μα χθες ήταν η νύχτα που γνωριστήκαμε.."<br />"Ακριβώς... Χθες άκουσα τον καλπασμό τους...Τους έφερε ο άνεμος...Η νύχτα ξαφνικά φωταγωγήθηκε και το φεγγάρι έμεινε μισό σαν χαμόγελο...Οι μονοκεροι έλαμπαν κάτω από μια θάλασσα ομίχλης,ανάμεσα στα δέντρα του δάσους...Τους έβλεπα αλλά δεν μπορούσα να τους πλησιάσω...Σπινθηρίσματα,σημάδια στο χώμα,κραυγές...Τόσο κοντά και όμως τόσο μακριά...Όπως η αλήθεια με το ψέμα.Όπως ο ερωτάς με το μίσος...Και όμως υπάρχουν μονοκεροι μικρή μου...Και ήταν εκεί χθες την χθεσινή νύχτα...Μεγάλοι και απίστευτοι...Κρύβονται μέσα στις ρωγμές του χρόνου και στο μυαλό μας...Μην ανησυχείς που δεν τους είδες....Τους βλέπουν μόνο εκείνοι που κατάφεραν να φτάσουν στην άκρη της ύπαρξη τους και να λάμψουν...Με τον καιρό είμαι σίγουρος ότι θα τους δεις και εσύ..."<br />Η γυναίκα κοίταξε τον ποιητή με ένα ύφος τελείως διαφορετικό από εκείνο που είχε στην αρχή της κουβέντας τους...<br />"Δεν ξέρω αν υπάρχουν μονοκεροι η αν υπάρχει μαγεία,αυτό όμως που ξέρω είναι ότι αυτή την στιγμή νιώθω μαγεμένη..."<br />"Είναι και αυτό μια αρχή ..." της είπε ο ποιητής και έσβησε το φως της λάμπας βυθίζοντας το μικρο δωμάτιο που βρισκόντουσαν στο σκοτάδι...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-4070641863572981497?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-79593320879655189952011-09-16T22:46:00.004+03:002011-09-16T23:12:41.572+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-o-f1IYsYg2Y/TnOsnJQZ0WI/AAAAAAAAA_8/B_VDRKPMBMY/s1600/SpellBound_by_SpazzyDragon13.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 319px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-o-f1IYsYg2Y/TnOsnJQZ0WI/AAAAAAAAA_8/B_VDRKPMBMY/s320/SpellBound_by_SpazzyDragon13.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5653051745779700066" border="0" /></a><br />Τα μαλλιά της μύριζαν αχνά με ένα άρωμα βανίλιας γεμίζοντας έτσι τον αέρα μου με μια απατηλή αθωότητα...<br />Εκεινη την νύχτα που η νεράιδα αποφάσισε να με επισκεφτεί και πάλι για μένα δεν υπήρχαν αδύνατα πράγματα...Εκεινη την νύχτα αισθανόμουν οτι μπορούσα να σκαρφαλώσω μέχρι τον ουρανό...<br /><br />Τα μάτια της και ο τρόπος που με κοιτούσε μου έμοιαζαν με ένα παζλ που όταν το ολοκληρώνεις τότε αυτό ανταγωνίζεται σε ομορφιά τα αστέρια...Και όταν κρατάς ένα αστέρι στα χέρια σου σβήνει κάθε εγωισμός,κάθε αλαζονεία...<br /><br />Τα χέρια μου έτρεμαν όταν την άγγιξαν και μετά αρνιόντουσαν πεισματικά να απομακρυνθούν από το σώμα της...Χάιδεψαν σχολαστικά την κάθε ουλή...Την κάθε πληγή...Την κάθε απόδειξη ότι και οι νεράιδες υποφέρουν...<br /><br />Εκεινη την νύχτα όλοι οι απαγορευμένοι μου ψίθυροι φτερούγισαν γεμάτοι αναίδεια και χάθηκαν μέσα στην ακοή σου....Και αυτά τα χείλια σου ,που σαν πεταλούδες με κόκκινα φτερά μοιάζουν,έρχονται να πεθάνουν πάνω στα ξερά από την προσμονή δικά μου...<br /><br />Με το ξεψύχισμα της νύχτας άρχισα να τρέμω καθώς παρακολουθούσα τον ήλιο να ανατέλλει και να συντρίβει την ομορφιά και την γαλήνη της ...Αλλά κράτησα την θέρμη και την φλόγα της μέσα σε ένα μικρο εύθραυστο κρύσταλλο και την κουβαλάω μαζί μου ...Σαν ένας παντοτινός λύχνος φωτίζει τα σκοτάδια μου...<br /><br />Και εσύ νεράιδα μου το ξέρω πως με σκέφτεσαι...<br />Κάθε νύχτα που το φεγγάρι κατακτά τον ουρανό σου...<br />Κάθε φορά που μια λέξη που ακούς σου θυμίζει τις δικές μου...<br />Κάθε φορά που η κλωστή που μας δένει λαμπυρίζει στο χέρι σου...<br />Και εγώ όπως βλέπεις ποτέ δεν σε ξεχνώ...<br />Και μένω πάντα εδώ...<br />Αιχμάλωτος της μαγείας μιας νεράιδας...<br />Που κάθε φορά που η σκέψη της η εκείνη επισκέπτονται τον κόσμο μου,βρέχει αστέρια και φως...<br />Εκστασιασμένος...<br />Νεραιδομαγεμένος...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-7959332087965518995?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-48569767188128346382011-09-12T23:13:00.004+03:002011-09-12T23:48:57.655+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-HGCtsOyZWDE/Tm5qORemR8I/AAAAAAAAA_0/0QQMBFCP-b8/s1600/What_Is_Love___by_PARANOIA__7.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-HGCtsOyZWDE/Tm5qORemR8I/AAAAAAAAA_0/0QQMBFCP-b8/s320/What_Is_Love___by_PARANOIA__7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5651571375839004610" border="0" /></a><br />Θ αύματα πως γίνονται εγώ δεν πιστεύω...<br />Α λλά εσύ με διαψεύδεις και σαν νέος άπιστος Θωμάς φαντάζω...<br /><br />Σ την πιο σκοτεινή άκρη της ψυχής μου ανάβεις ένα φως...<br />Ε ρχεσαι πάντα την κατάλληλη στιγμή για να νικήσεις τους δαίμονες μου...<br /><br />Α κάλεστη,πανέμορφη,μυστηριώδης και επικίνδυνη...<br />Γ ια να με κάνεις να αναθεωρήσω και να πιστέψω ...<br />Α νακατεύεις τις σκέψεις και τα πιο κρυφά μου συναισθήματα....<br />Π αίρνεις το χέρι μου και με οδηγείς σε αυτό το ασφαλές μέρος...<br />Η ρεμείς την ταραγμένη μου ψυχή με ένα σου χάδι,ένα σου φιλί...<br />Σ υνωμοσία ερωτική και εγώ χαρούμενος που είμαι το θύμα της...<br />Ω ρα σωστή να αφεθώ...Ώρα σωστή να κάνω αυτό που λέει η ακροστιχίδα μου...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-4856976718812834638?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-58674807622862693522011-09-04T00:44:00.004+03:002011-09-04T01:13:42.086+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-LOQdYeZclJc/TmKmLomDS3I/AAAAAAAAA_s/wErJXmuZJgg/s1600/ocean%2B178.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-LOQdYeZclJc/TmKmLomDS3I/AAAAAAAAA_s/wErJXmuZJgg/s320/ocean%2B178.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5648259601481812850" border="0" /></a> <br />Έρχονται κάποιες στιγμές που αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να αντέξω άλλο αυτά τα κρυμμένα συναισθήματα... <br />Είναι εκείνες οι στιγμές που νιώθω ότι ο κόσμος συρρικνώνεται... <br />Και εγώ, που είμαι ένας κλειστοφοβικός άνθρωπος ... <br />Ασφυκτιώ... <br />Πνίγομαι... <br />Ψάχνω απελπισμένα για μια διέξοδο... <br />Το μόνο που θέλω είναι μια απόδραση... <br />Ακόμα και αν αυτή με οδηγήσει σε μια ατελείωτη έρημο... <br />Δεν με τρομάζει... <br />Δεν την φοβάμαι αυτή... <br /> <br />Βλεπεις πάει καιρός που είμαι εδώ... <br />Εδώ που οι καρποί των κόπων δεν ανθίζουν ποτέ... <br />Εδώ που και ο Θεός ξεχνάει να κοιτάξει... <br />Εδώ που οι προσευχές μοιάζουν κραυγές... <br />Εδώ στον δικό μου ωκεανό... <br />Έναν ωκεανό γεμάτο ανέφικτους πόθους και επιθυμίες... <br />Εδώ που πνίγομαι κάθε νύχτα... <br />Και ανασταίνομαι το ξημέρωμα... <br />Ο ωκεανός μου είναι ψυχρός και ανελέητος... <br />Για εκείνον δεν έχει καμιά σημασία... <br />Πόση αγάπη έχεις χαρίσει... <br />Πόση γνώση έχεις συγκεντρώσει... <br />Πόσο πόνο έχεις πιει... <br />Πόσες ουλές έχεις συλλέξει ... <br />Για εκείνον σημασία έχει μόνο η θυσία... <br />Και εγώ αμετανόητος έχω πεθάνει στην αγκαλιά του αμέτρητες φορές... <br /> <br />Με βλέπεις; <br />Είμαι και πάλι μέσα στην γαλάζια μου θηλιά... <br />Μόνος,ανεκπλήρωτος, ένοχος... <br /> <br />Σε παρακαλώ... <br />Μην με αγαπήσεις ... <br />Μην με πιστέψεις... <br />Μην με πλησιάσεις... <br />Γιατί δεν πρόκειται να αποδράσω... <br />Μόλις με αγγίξεις ... <br />Θα παρασύρω και σένα μαζί μου μέσα σε αυτό τον ωκεανό τον γεμάτο ανέφικτους πόθους και επιθυμίες... <br />Και μετά,από αυτόν τον ωκεανό δεν υπάρχει απόδραση... <br />Γίνεται ο κόσμος σου και η καταδίκη σου... <br />Γιαυτο κανε μεταβολή και φύγε όσο πιο γρήγορα μπορείς... <br />Δεν την αξίζω την θυσία.. <br />Δεν με άκουσες; <br />Γιατί δεν σταματάς; <br />Γιατί δεν φεύγεις; <br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5867480762286269352?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-56497906820162982082011-08-29T00:29:00.004+03:002011-08-29T01:02:26.623+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-4wZUdAhXKPk/Tlq1mYeVtiI/AAAAAAAAA_k/nJU15a9cFjk/s1600/in_my_eyes_by_dibbi-d3axsza.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-4wZUdAhXKPk/Tlq1mYeVtiI/AAAAAAAAA_k/nJU15a9cFjk/s320/in_my_eyes_by_dibbi-d3axsza.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5646024753871697442" border="0" /></a> <br />Έκρυψα ένα μικρο κομμάτι της ψυχής μου πίσω από την πλάτη μου... <br />Εκεί που εκείνη δεν μπορεί να δει... <br />Ελπίζοντας πως για άλλη μια φορά θα την νικήσει η περιέργεια και θα επιμείνει... <br />Να θέλει να δει αυτό που είναι κρυμμένο... <br />Και πάνω στα νάζια της και στα γέλια του παιχνιδιού"άσε με να δω" θα την αφήσω να κοιτάξει την άλλη πλευρά... <br />Εκείνη που κρύβω από τον κόσμο... <br />Την γεμάτη πληγές ... <br />Αυτή την άσχημη,την αποκρουστική... <br />Το αποφάσισα... <br />Θα την αφήσω να την δει... <br />Και καθώς εκείνη θα την ανακαλύπτει εγώ μέσα μου θα εύχομαι να μπορεί να την αντέξει... <br /> <br />Τόσα πολλά που δεν ήμουν έτοιμος να πω... <br />Τόσα πολλά που δεν ήμουν έτοιμος να δώσω... <br />Άλλα όταν ο έρωτας κυβερνά δεν υπάρχει έλεγχος... <br />Όταν ο έρωτας κυβερνά δεν υπάρχει νύχτα... <br />Γιαυτο μην μου ζητάς εγγυήσεις και σταθερές... <br />Για λίγα πράγματα μπορείς να είσαι σίγουρη ... <br />Ότι οι χτύποι της καρδιάς σου δεν θα είναι ποτέ σταθεροί... <br />Και ότι ένα απαλό χάδι θα είναι το μόνο που χρειάζεται για να τυφλώσει τα μάτια σου... <br />Τόσα λίγα... <br />Τόσο μικρά.. <br />Μα όμως είδες με τι μικρά πράγματα χάνεται το γκρίζο... <br /> <br />Μην μιλήσεις... <br />Σταμάτησε για λίγο την αναπνοή σου... <br />Και σφράγισε τα χείλη σου με όμορφα ψέματα... <br />Γιατί έτσι πρέπει να γίνει αυτή την στιγμή... <br />Σου υπόσχομαι να τα πιστέψω... <br />Σου υπόσχομαι να τα αγαπήσω... <br />Γιατί ξέρω... <br />Ότι όσο τα λόγια σου θα κυλάνε ορμητικά μέσα μου με τον καιρό θα με κάνουν να μπορώ να καταλάβω... <br />Ότι πίσω από μικρά σου όμορφα ψέματα... <br />Κρύβονται οι μεγάλες σου αλήθειες... <br />Και μια από αυτές είναι αυτή που με φοβίζει... <br />Αυτή που επιλέγω να αγνοώ... <br />Αυτή που πολεμάω... <br />Το ξέρεις ότι νιώθω πάντα ανάξιος να βιώσω την οποιαδήποτε ευλογία... <br />Γιαυτο από τη στιγμή που η αλήθεια σου είναι η αγάπη εγώ τρομάζω... <br />Σοκαρισμένος παραπαίω ... <br />Τραβάω το όμορφο πρόσωπο σου κοντά στο δικό μου και χάνομαι μέσα σου... <br />Τα πολλά όμορφα λόγια μου σαν νέοι Ιούδες με εγκαταλείπουν πάντα αυτές τις ώρες... <br />Κοιτάζω τα μάτια σου και δεν μιλώ... <br />Στέκω ακίνητος σαν υπνωτισμένος... <br />Αιχμάλωτος των ματιών σου μη έχοντας κανένα τρόπο και κανένα δρόμο διαφυγής... <br />Γιατί απόψε δεν υπάρχουν δρόμοι για μένα... <br />Όλοι μου οι δρόμοι χάθηκαν μέσα στο μαύρο των ματιών σου... <br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5649790682016298208?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-14012233671660452832011-08-21T22:57:00.003+03:002011-08-21T23:17:35.915+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-qbzPyDVCTT0/TlFk58NkIbI/AAAAAAAAA_c/3CiGBQV3fuA/s1600/siren_song_by_belladonna_x-d3fi7xl.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 302px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-qbzPyDVCTT0/TlFk58NkIbI/AAAAAAAAA_c/3CiGBQV3fuA/s320/siren_song_by_belladonna_x-d3fi7xl.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643402754650284466" border="0" /></a> <br />Η μελωδία απαλά γεμίζει τον αέρα... <br />Μέχρι που να κάνει πλήρη κατάληψη... <br />Αργά υπερνικάει το βρυχηθμό των κυμάτων... <br />Η ηχώ της αναπηδά στους μεγάλους βράχους και αντηχεί μέσα στις σπηλιές... <br />Μια κατευναστική άρια που φέρνει στον ακατάπαυστο πόνο ένα γρήγορο τέλος... <br />Κάθε νότα και μια μνημη δεσμευμένης ευτυχίας... <br />Κάθε στίχος και ένα αγαπημένο πρόσωπο που χάθηκε και βρέθηκε ξανά... <br />Τα μάτια κοιτούν γεμάτα συγκίνηση... <br />Το βλέμμα της είναι ελεύθερο και απεριόριστο... <br />Σαν το ωκεανό... <br />Τον ωκεανό που περιβάλει αυτή την παράξενη ντίβα σαν μεταξένιο πλαίσιο... <br />Και εκείνη τότε αρχίζει να τραγουδά... <br />Τα κύματα χορεύουν στο τραγούδι της και υποτάσσονται στο πρόσταγμα της... <br />Είναι η κυρα του γαλάζιου... <br />Αλλά στο τέλος όλα αυτά λίγη παρηγόρια παρέχουν... <br />Η υπεροχή φωνή της μπορεί να γεννήσει μια καινούργια ψυχή... <br />Είναι ο μοναδικός της σύντροφος... <br />Δώρο και κατάρα της... <br />Κανένας δεν μπορεί να αντισταθεί στο θέλγητρο του τραγουδιού της σειρήνας... <br />Γιαυτό εκείνοι που έχουν την τιμή της γνωριμίας ποτέ δεν επιβιώνουν... <br />Και η μελωδία της σειρήνας είναι το μόνο που τους μένει όταν το αίμα τους σταματάει να κυλά... <br />Άλλα εγώ δεν ξέρω ποια είναι η πιο μεγάλη κατάρα... <br />Η πιο μεγάλη δυστυχία... <br />Να πεθάνεις στην αγκαλιά της σειρήνας ανταποκρινόμενος στο μαγευτικό της κάλεσμα... <br />Η να ζήσεις μια ζωή καταδικασμένος στο να ακούς την σιωπή της... <br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-1401223367166045283?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-51156243602156437072011-08-16T00:59:00.003+03:002011-08-16T01:18:28.225+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-lhML91dQ-_s/TkmYyWQI69I/AAAAAAAAA_U/6O2za3945p0/s1600/Follow_me_by_gltvisualart.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-lhML91dQ-_s/TkmYyWQI69I/AAAAAAAAA_U/6O2za3945p0/s320/Follow_me_by_gltvisualart.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5641207998992411602" border="0" /></a> <br />Πιάσε το χέρι μου ... <br />Μοναδική μου αγαπημένη... <br />Έλα απόψε μαζί μου... <br />Έλα να παίξουμε τους υποκριτές... <br />Μην ανησυχείς... <br />Δεν είναι δύσκολο παιχνίδι... <br />Το μόνο που εχεις να κάνεις είναι να ακολουθείς... <br /> <br />Ακολούθησε τα δάκρυα... <br />Που πέφτουν από κόκκινα κουρασμένα μάτια... <br />Ακολούθησε το αίμα... <br />Που τρέχει από τις πληγωμένες καρδιές... <br />Ακολούθησε τα κόκκινα ίχνη... <br />Από τα ματωμένα πόδια που έκαναν χιλιόμετρα για να σε βρουν... <br />Ακολούθησε τις κραυγές... <br />Και ας έρχονται από σάπια στόματα... <br />Ακολούθησε την φωτιά... <br />Που φουντώνει στο πέρασμα σου και φωτίζει τα σκοτάδια... <br />Ακολούθησε τα συντρίμμια ... <br />Που μαρτυράνε το εσωτερικό της ψυχής... <br />Ακολούθησε τα τέρατα ... <br />Που γεννήθηκαν σε στιγμές τρέλας... <br />Ακολούθησε την σιωπή μου... <br />Οδηγεί σε μένα,που πάντα σε περιμένω... <br />Και όταν φτάσεις θα υποκριθούμε ότι όλα αυτά που ακολούθησες δεν υπάρχουν... <br />Για να μπορέσεις εύκολα να ξαναφύγεις... <br /> <br />Μοναδική μου αγαπημένη ... <br />Πιάσε το χέρι μου... <br />Ακόμα και αν δεν είναι η σωστή ώρα για να γυρίσεις... <br />Χάρισε μου μόνο αυτή την νύχτα... <br />Και πριν το χάραμα μου σκοτώσει τις μνήμες... <br />Έλα να παίξουμε τους υποκριτές... <br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5115624360215643707?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-49966137964394329862011-08-09T23:22:00.002+03:002011-08-09T23:58:44.611+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-infKpTTN56M/TkGXbz8RzfI/AAAAAAAAA_M/yIUeXkWe9pQ/s1600/Secret_angel_by_salgada.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 242px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-infKpTTN56M/TkGXbz8RzfI/AAAAAAAAA_M/yIUeXkWe9pQ/s320/Secret_angel_by_salgada.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5638954712499867122" border="0" /></a> <br />Κάπου χάθηκα φίλε... <br />Άφησα την ζωή μου να ξοδευτεί... <br />Μέσα σε πυκνούς καπνούς... <br />Φτηνό αλκοόλ και εύκολες αγάπες... <br />Χρόνια ολόκληρα πέρασαν... <br />Έχοντας αυτή την γαμημένη ψευδαίσθηση δύναμης... <br />Που σε κάνει να πληγώνεις εύκολα και να συνεχίζεις αμέριμνα... <br />Και όμως βαθιά μέσα μου το ήξερα από τότε... <br />Ότι η φθορά και η αηδία θα έρθουν πιο γρήγορα από ότι φανταζόμουν... <br />Και μαζί τους θα έρθει και η συνειδητοποίηση ότι έχουν χαθεί ένα σωρό ευκαιρίες... <br />Ένα σωρό όμορφοι άνθρωποι... <br />Το τίμημα της επιλογής... <br /> <br />Εδώ και λίγο καιρό ηρεμώ... <br />Έχω καταφέρει να νικήσω η να κοιμίσω τον άλλο μου εαυτό... <br />Σήμερα όμως αισθάνθηκα την παρόρμηση και πάλι... <br />Άκουσα τα γλυκά ,δελεαστικά λόγια ενός παλιού φίλου... <br />Να με προτρέπει να γίνω και πάλι αυτός που προσπαθώ να ξεχάσω... <br />Ανέσυρε σκονισμένες αναμνήσεις από νύχτες γεμάτες αχαλίνωτες στιγμές... <br />Αισθάνθηκα όπως ο εθισμένος που είναι έτοιμος να παραδοθεί στο πάθος του αμέσως μόλις του δοθεί η ευκαιρία... <br />Η αλήθεια είναι ότι μερικές στιγμές έφτασα στο σημείο να το θέλω τόσο πολύ... <br />Σκέφτηκα: <br /> "Απλά άλλη μια φορά ,μόνο για μια νύχτα,εχω τόσο καιρό να αφήσω το σκοτάδι να με αγκαλιάσει..." <br />Το παραδέχομαι ήμουν τόσο αδύναμος... <br />Έφτασα τόσο κοντά ... <br />Αλλά τότε θυμήθηκα μια υπόσχεση που έδωσα... <br />Μια υπόσχεση σφραγισμένη με ένα φιλί να μην ξαναγινω ποτέ ξανά εκείνος ο Παύλος... <br />Και όλα στο μυαλό μου ξανάλλαξαν... <br />Γιατί μπορείς να με κατηγορήσεις για πολλά πράγματα άλλα μόνο ένα δεν μπορείς να μου καταλογίσεις... <br />Ότι δεν κρατάω τις υποσχέσεις μου... <br />Τις κρατώ... <br />Με όποιο κόστος... <br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-4996613796439432986?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-65784556775559058052011-08-01T00:04:00.003+03:002011-08-01T00:24:05.321+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-xn_jgi6bRAM/TjXGONJKZOI/AAAAAAAAA_E/qFFIW3A6zXU/s1600/Fairy_Tale_by_SorceressTainn.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-xn_jgi6bRAM/TjXGONJKZOI/AAAAAAAAA_E/qFFIW3A6zXU/s320/Fairy_Tale_by_SorceressTainn.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5635628456072602850" border="0" /></a><br />Πράσινο του βυθού τα μάτια σου...<br />Υγροί καθρέφτες που μέσα τους βλέπω την ψυχή μου...<br />Η πένα μου σε λατρεύει...<br />Μπορεί να γράφει για σένα ώρες...<br />Τύλιξες τα χέρια σου μέσα σε μαύρη δαντέλα αλλά το ατσάλι που κρατάς λάμπει στο φως του ήλιου...<br />Και με τυφλώνει...<br />Η θάλασσα αφρίζει και μου φαίνεται ότι παίρνει ζωή από το γέλιο σου...<br />Τα λεπτά σου δάκτυλα αιωρούνται ελαφρά σαν πούπουλα επάνω σε ένα δροσερό αεράκι...<br />Που ελπίζω να στείλεις προς τα εδώ...<br />Ακόμα κοιτώ αυτή την λευκή σελίδα του τετραδίου που περιμένει να γεμίσει από τα ανεξίτηλα σημάδια σου...<br />Ο αγέρας αυτό το σούρουπο γέμισε από το άρωμα του σανδαλόξυλου...<br />Μάλλον γιατί έχει αγκαλιάσει το κορμί σου το γαλάζιο...<br /><br />Όλα με κάνουν να σε αποζητώ απόψε...<br />Η σκέψη σου, διώχνει για λίγο αυτό τον ποιητή-δήμιο που ζει μέσα μου και κάθε νύχτα σφίγγει δυνατά την θήλεια της μοναξιάς μου....<br />Και τα θέλω μου, παρατάσσονται μπρος τα πόδια σου σαν υπάκουα στρατιωτάκια...<br /><br />Νεράιδα μου...<br />Θέλω να χορέψω μαζί σου ...<br />Κουράστηκα να σφιχταγκαλιάζω την σκιά σου...<br />Απόψε θέλω να δραπετεύσω...<br />Και εσύ που λάμπεις μες τα σκοτάδια μου με τρομάζεις αλλά ελκύομαι από το φως σου σαν ένα μικρο έντομο...<br />Θέλω να περπατήσω μαζί σου ξανά...<br />Σε ένα στενό πλακόστρωτο δρομάκι κρατώντας σφιχτά το μικρο σου χέρι...<br />Χωρίς περιορισμούς και χρονοδιαγράμματα...<br />Μια βόλτα μόνο για μας...<br />Και όταν έρθει το βράδυ,θέλω να κοιμηθώ μαζί σου...<br />Να νιώσω την ανάσα σου να ξαπλώνει στο μαξιλάρι μου και την δικιά μου να κόβεται για να μην κάνει θόρυβο και σε ξυπνήσει...<br /><br />Τι παράξενη μέρα η σημερινή...<br />Μερικές μέρες σε σκέφτομαι πιο έντονα από ότι συνήθως...<br />Μερικές μέρες μου λείπεις πιο πολύ από ότι συνήθως..<br />Και όλες αυτές τις φορές προσπαθώ να καταλάβω τι το ξεχωριστό έχει αυτή η μέρα και σου επιτρέπει να κάνεις πλήρη κατάληψη του μυαλού μου...<br />Στο τέλος, πάντα καταλήγω στο ίδιο συμπέρασμα...<br />Το μόνο ιδιαίτερο και ξεχωριστό είσαι εσύ που ήρθες για άλλη μια φορά στην σκέψη μου...<br />Όσο για την μέρα...<br />Είναι απλά Δευτέρα...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-6578455677555905805?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-81401896687278136522011-07-26T23:49:00.003+03:002011-07-27T00:48:52.763+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-uJm7Qo0r4N8/Ti8warQV6RI/AAAAAAAAA-8/QHyxrIUi35I/s1600/Forever_by_michellemonique.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-uJm7Qo0r4N8/Ti8warQV6RI/AAAAAAAAA-8/QHyxrIUi35I/s320/Forever_by_michellemonique.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633774893709781266" border="0" /></a><br />Οι μνήμες μου είναι όμορφα άλογα μέσα σε σκονισμένα ντουλάπια...<br />Τις φυλακίζω εκεί για να πεθαίνουν πιο γρήγορα...<br />Ελεύθερες με ταλαιπωρούν και με πληγώνουν...<br />Τι να είναι όμως αυτό που προκάλεσε όλη αυτή την αποστροφή;<br />Αυτή την ρωγμή στο χρόνο;<br />Αυτή την αλλαγή στην καθημερινή ρουτίνα της νύχτας;<br />Δεν ξέρω...<br />Και νομιζω ότι θα το αγνοώ για πολύ καιρό ακόμη...<br />Έχω ζήσει το τέλος κάθε αρχής...<br />Όποτε δεν χαίρομαι όταν αφήνω κάποιον να κλέψει λόγια και εικόνες μέσα από την καρδιά μου...<br />Ξέρω ότι η χαρά που θα μου δώσει θα είναι πρόσκαιρη...<br />Χρόνια τώρα επιδιορθώνω τις ψυχές των άλλων παραμελώντας επιμελώς την δική μου...<br />Έρχονται σε μένα με μια σκέψη στραβή και μελανιασμένη...<br />Πληγωμένοι από θρυμματισμένα μυαλά και πολυχρησιμοποιημένες ψυχές...<br />Σαν κεριά σβησμένα που απλά κάποιος πρέπει να βρει το τρόπο να ανάψουν ξανά...<br />Ένας σκοτεινός κόσμος φωτίζεται από τα λάθη μου...<br />Η αθωότητα βλέπεις είναι βραχυπρόθεσμη και μουγκή...<br />Ίσως γιατί ότι γυαλίζει βρίσκεται πάντα σε πλεονεκτικότερη θέση από το ακατέργαστο...<br />Ένα τρίξιμο...<br />Ένα βογκητό από ένα κλειδωμένο δωμάτιο...<br />Ένα μυστικό καλά κρατημένο ακόμα και από εσένα...<br />Αυτό το σπιτι είναι καμένο και οι πριγκιπισσες του είναι όλες δειλές...<br />Τα φώτα του κομμένα και όλοι του οι θησαυροί χαμένοι...<br />Που είσαι ;<br />Που είμαι;<br />Χαθήκαμε μέσα στα ερείπια...<br />Δεν μπορώ να βρω το δρόμο για να γυρίσω πίσω...<br />Αλλά ούτε και που ήμουν πριν θέλω να θυμάμαι...<br />Και αυτή την νύχτα...<br />Που μιλώ με τις σκιές ...<br />Το μόνο που αισθάνομαι ότι εχω στην κατοχή μου, είναι μια εγκυμονούσα φοβία και ένα παρελθόν που λυπάται...<br />Και καθώς αυτό μου το παραλήρημα κορυφώνεται...<br />Το μόνο σίγουρο είναι...<br />Ότι εσύ νεράιδα μου είσαι η μόνη που μπορεί να κατευνάσει αυτό τον πόνο του μυαλού μου...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-8140189668727813652?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-59377796446180536632011-07-22T00:15:00.004+03:002011-07-22T00:33:17.507+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-a9HNSuTqhz8/TiiaEEAPj4I/AAAAAAAAA-0/DiZde8rKoTs/s1600/Heaven__s_Hung_In_Black_by_kmall.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 258px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-a9HNSuTqhz8/TiiaEEAPj4I/AAAAAAAAA-0/DiZde8rKoTs/s320/Heaven__s_Hung_In_Black_by_kmall.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5631920728611721090" border="0" /></a><br />Μπορείς να το νιώσεις;<br />Είμαι το σκοτάδι στην κάθε αναπνοή σου...<br /><br />Μπορείς να το δεις;<br />Είμαι ένα ακάθαρτο πνεύμα που μυρίζει θάνατο...<br />Συστρέφομαι και γέρνω σαν τα μαχαίρια των "φίλων"...<br /><br />Μπορείς να το αισθανθείς;<br />Είμαι η βραδινή λάγνα σκέψη που σε κάνει να ποθείς και να λαχταράς τα απαγορευμένα...<br /><br />Μπορείς να το ακούσεις;<br />Είμαι η φάλτσα νότα που χαλά την αρμονία του αγαπημένου τραγουδιού σου...<br /><br />Μπορείς να το κατανοήσεις;<br />Είμαι το φάντασμα για το οποίο κανείς δεν έγραψε πότε μια λέξη...<br />Άυλο και παραπονεμένο χαϊδεύω τα χέρια σου όταν αυτά στραγγαλίζουν την αλήθεια...<br /><br />Μπορείς να το παραδεχτείς;<br />Είμαι η νύχτα στις πιο κρυφές εσοχές του μυαλού σου...<br />Η πλευρά που κάνεις τόσο αγώνα να κρύψεις...<br /><br />Μπορείς να το πεις;<br />Είμαι η διαστροφή που εύχεσαι να μπορούσες να εκμυστηρευθείς κάπου...<br /><br />Μπορείς να το αποδεχθείς;<br />Είμαι οι παραμορφωμένες σκέψεις που σε κρατούν ξύπνιο την νύχτα ...<br />Τα κλαδιά που αιχμαλωτίζουν κάθε ελεύθερο χορτάρι σου...<br /><br />Είμαι πάντα εδώ...<br />Ζω στις σκιές και απολαμβάνω τις λάμψεις σου...<br />Είμαι εκείνος που ξέρει απέξω τους στίχους σε αυτό το τραγούδι των μοναχικών ψυχών...<br />Ξέρω ότι με μισείς...<br />Ξέρω ότι με πολεμάς...<br />Είμαι η σκοτεινή σου πλευρά ...<br />Ζω μέσα σου...<br />Και θα κυριαρχήσω όταν η ψυχή σου δεν θα έχει πια κανένα προορισμό για να πάει....<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5937779644618053663?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-6735673511596738492011-07-14T23:00:00.002+03:002011-07-15T00:13:05.789+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-3sHNn27D9hc/Th9LvkoM6JI/AAAAAAAAA-s/d3XXLcvmw3U/s1600/Darkness.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-3sHNn27D9hc/Th9LvkoM6JI/AAAAAAAAA-s/d3XXLcvmw3U/s320/Darkness.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5629301339894638738" border="0" /></a><br />Αγαπημένο μου σκοτάδι...<br /><br />Κρύψε με σε παρακαλώ από αυτό το εκτυφλωτικό φως που με σκοτώνει...<br /><br />Η καρδιά μου απόψε είναι ανοιχτή και αντιμέτωπη με όλες της τις αμαρτίες...<br /><br />Καμιά άμυνα ...Κανένα τειχος....<br /><br />Και το μυαλό μου πονάει τόσο πολύ...<br /><br />Φταίνε μάλλον οι χιλιάδες σκέψεις που στριφογυρίζουν μέσα του με ιλιγγιώδεις ταχύτητες...<br /><br />Το διαπερνούν σαν μια τεράστια βελόνα...<br /><br />Αγαπημένο μου σκοτάδι...<br /><br />Από που να πηγάζει άραγε όλος αυτός ο πόνος;<br /><br />Γιατί μου φαίνεται τόσο βασανιστικά οικείος...<br /><br />Έχει την αίσθηση από την θέρμη της φλόγας...<br /><br />Εμπόδισε το...<br /><br />Προστάτευσε την αδύναμη καρδιά μου από την αποπνικτική ζέστη της φωτιάς...<br /><br />Την αισθάνομαι να λιώνει και να καταστρέφει την εύθραυστη τέχνη μου...<br /><br />Και χωρίς αυτή νιώθω τόσο άδειος...<br /><br />Αγαπημένο μου σκοτάδι...<br /><br />Ξέρω ότι δεν θα με προδώσεις ποτέ...<br /><br />Έτσι για άλλη μια φορά είμαι δικός σου...<br /><br />Καταραμένος και δέσμιος πίσω από τις κλειστές σου πόρτες...<br /><br /><br /><br />Υ.Γ.(Άσχετο) Το να θες να αυτοπροσδιορίζεσαι πονεμένος ποιητής η συγγραφέας η δεν ξέρω εγώ τι άλλο είναι δικαίωμά σου...Θα σε παρακαλούσα όμως να το κάνεις χρησιμοποιώντας δικά σου κείμενα που θα έχεις χτίσει με τις δίκες σου λέξεις!Όχι να οικειοποιήσε με τόσο άκομψο τρόπο τις δικές μου...Πρεπει να καταλαβεις οτι αυτα που αντιγράφεις χωρίς ποτέ να με ρωτάς και τα παρουσιάζεις ως δικά σου, είναι πνευματική μου ιδιοκτησία και μάλιστα κατοχυρωμένη...Το μονο που ζητάω είναι λίγο σεβασμό απέναντι στον κοπο και στην καταθεση της ψυχης μου...Ευχαριστω...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-673567351159673849?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-41882781386137701832011-07-07T23:17:00.005+03:002011-07-08T00:13:56.478+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-EmKcUtrOEYA/ThYYHpQvA7I/AAAAAAAAA-k/EVrW0_wvfy8/s1600/Fade_to_Black_by_EmpressOfNoneckia.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 216px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-EmKcUtrOEYA/ThYYHpQvA7I/AAAAAAAAA-k/EVrW0_wvfy8/s320/Fade_to_Black_by_EmpressOfNoneckia.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5626711304060208050" border="0" /></a><br />Ήρθε μέσα από μια έκρηξη χρωμάτων ...<br /><br />Έκανε πολύχρωμο το μουντό της δωμάτιο...<br /><br />Ήρθε μέσα σε μια ακτίνα φωτός...<br /><br />Έλαμψε σε ένα σκοτεινό κόσμο...<br /><br />Εκείνη κράτησε την αναπνοή της καθώς αυτός έμπαινε στην σπηλιά με τα μυστικά της...<br /><br />Είχε φέρει και εκείνος τα δικά του...<br /><br />Ένιωσε τόσο γεμάτη...<br /><br />Ένοχη μεν ,αλλά γεμάτη...<br /><br />Κάποιος της είχε πει να προσέχει αυτούς που έρχονται σαν κομήτες και τάζουν φωναχτά τα πάντα...<br /><br />Άλλα το λάθος έχει πάντα την πιο γλυκιά γεύση...<br /><br />Και αυτός ο μαύρος βασιλιάς έδινε τον παράδεισο μισοτιμής...<br /><br />Πως να αρνηθείς μια τέτοια προσφορά;<br /><br />Ύστερα από λίγο καιρό μπερδεύεσαι...<br /><br />Δεν ξέρεις πως να πεις πια την αλήθεια στον εαυτό σου...<br /><br />Τα ψέματα κρατάνε φυλακισμένο αυτό που ήσουν πριν...<br /><br />Μέχρι την ημερομηνία λήξεως...<br /><br />Που αναπόφευκτα θα ρθει...<br /><br />Βλέπεις η ψεύτικη ομορφιά ξεθωριάζει στο μαύρο...<br /><br />Γιατί η πραγματική,η αληθινή ομορφιά ,πηγάζει από το μέσα ...<br /><br />Έτσι όλα τα χρώματα που έφερε ο μαύρος βασιλιάς στραγγίζουν...<br /><br />Ο καμβάς μένει άδειος...<br /><br />Εκείνη νομίζει πως θα τρελαθεί...<br /><br />Γιατί αυτός που της υποσχέθηκε το φως...<br /><br />Έφερε μαζί του το σκοτάδι...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-4188278138613770183?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-59746444406047328692011-07-03T00:08:00.003+03:002011-07-03T01:03:49.247+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ZAp0VgKT0Qk/Tg-OX6i3dAI/AAAAAAAAA-c/PulEOM4appg/s1600/breakup__by_sweetdelight.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 238px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ZAp0VgKT0Qk/Tg-OX6i3dAI/AAAAAAAAA-c/PulEOM4appg/s320/breakup__by_sweetdelight.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5624871001112671234" border="0" /></a><br />Οι μέρες μας ήταν γεμάτες από άρωμα δυόσμου και σπασμένα φτερά πεταλούδας...<br />Όλα μαζί ανάκατα αιωρούνταν στον αέρα μας...<br />Ο τρόπος που νοιαζόσουν για τα πάντα ανύψωνε την καρδιά μου και έπιανα τον εαυτό μου να χάνεται μέσα σε ένα μεγάλο λαβύρινθο...<br />Ένα λαβύρινθο που δεν ήθελα ποτέ να βρω την έξοδο...<br />Όταν ήσουν εδώ...<br />Όταν κρατούσες το χέρι μου...<br />Ένιωθα σίγουρος ,ένιωθα ασφαλής...<br />Και οι καρδιές μας έμοιαζαν με γυμνά δέντρα του χειμώνα που οι ρίζες τους έχουν μπλεχτεί...<br />Φαινόταν σαν να μοιραζόμασταν την ίδια ψυχή και το ιδανικό φάνταζε κοντινό και προσβάσιμο...<br />Ήταν όλα εδώ ...<br />Όλα όσα έπρεπε να έχει μια ουτοπία...<br />Έστω και αν τότε δεν γνώριζα ακριβώς την έννοια της λέξης ...<br />Κάθε φορά που έπεφτα και τσακιζόμουν με έπαιρνες σπιτι και καθάριζες τις πληγές μου...<br />Μου έλεγες ότι όλα θα πάνε καλά και ίσως για πρώτη φορά να πηγαίναν...<br />Ο κόσμος έμοιαζε θεραπευμένος,χωρίς ουλές,χωρίς πόνο...<br /><br />Αλλά η αλήθεια είναι ότι απλά καλύπταμε μια μη ιάσιμη ανοιχτή πληγή...<br />Φεύγοντας έπεσαν όλα τα φύλλα του φανταστικού μας κόσμου...<br />Σιγά σιγά το βασίλειο μας εξαφανίστηκε και την θέση του πήρε ένα άδειο σταχτί λιβάδι...<br />Περπάτησα μέχρι το γνώριμο κατώφλι...<br />Μπορούσα να πάω εκεί ακόμη και με τα μάτια κλειστά...<br />Βλέπεις είχα προβάρει εκατομμύρια φορές το πως θα πούμε αντίο...<br />Πες από ανασφάλεια και φόβο...<br />Αλλά όταν έφτασα είδα μόνο άδειους τοίχους και φωτιά...<br />Η αλήθεια είναι σκληρή...<br />Χαμογέλασα και υποκρίθηκα ότι όλα θα περάσουν γρήγορα και ανώδυνα...<br />Την επόμενη μέρα όμως άρχισα να θυμώνω για ασήμαντα πράγματα...<br />Με τρέλαινε ακόμα και ένα αστείο που περιείχε το όνομα σου...<br />Δεν νομίζω να κατάφερα να σε μισήσω..<br />Απλά μερικές φορές με κατέτρωγαν τα γιατί..<br />Αδυνατούσα να τα καταλάβω...<br />Δεν πονάει τόσο πολύ πια...<br />Αλλά όποτε η μορφή σου εμφανίζεται στο πίσω μέρος του μυαλού μου αναρωτιέμαι αν θα ήθελα να σε αναγνωρίζει πια...<br />Ακόμα και αν το μυαλό σε διάγραφε αν κάποια στιγμή βάδιζες δίπλα μου η ψυχή μου θα σε διαισθανόταν και όλα θα ξαναγύριζαν με μιας στην μνημη μου...<br />Και εσύ ,που λογικά θα έχεις κάνει την δική σου διαγραφή ,θα με κοιτούσες όπως κοιτάζει κανείς κάποιον ξένο...<br />Και τα μεγάλα μάτια σου θα γέμιζαν με απορία καθώς θα σε ρωτούσα...<br />Θυμάσαι τον έρωτα μας;<br />Θυμάσαι τα μυστικά μας;<br />Θυμάσαι τα γέλια μας;<br />Θυμάσαι το όνομα μου;<br />"Όχι " θα απαντούσες "λυπάμαι"...<br />"Μαλλον θα έκανα λάθος,σας ζητώ συγγνώμη" θα σου αποκρινόμουν με ένα αμήχανο χαμόγελο και καθώς θα απομακρυνόμουν μια θα ήταν η σκέψη μου..<br />"Κατάφερες να μην θυμάσαι ούτε το όνομα μου πια...Άραγε θα καταφέρω ποτέ,να ξεχάσω και εγώ το δικό σου;"<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5974644440604732869?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-17536603681912921422011-06-26T00:17:00.002+03:002011-06-26T01:09:29.371+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Tw1jEE1KMOQ/TgZQoOjz8PI/AAAAAAAAA-U/TIwXw1cFDo4/s1600/my_song_by_souleatergirl-d3f2p7x.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 312px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Tw1jEE1KMOQ/TgZQoOjz8PI/AAAAAAAAA-U/TIwXw1cFDo4/s320/my_song_by_souleatergirl-d3f2p7x.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622269836851933426" border="0" /></a><br />Όταν γράφεις αποτυπώνεις τα συναισθήματα σου στο λευκό...<br />Αυτό είναι ευλογία μα και κατάρα ταυτόχρονα...<br />Γιατί τα συναισθήματα δεν έχουν μόνο την πλευρά της χαράς ,του ερωτά και του γέλιου...<br />Υπάρχουν συναισθήματα σκληρά και απότομα...<br />Δυνατά και ακατέργαστα...<br />Και άλλα που ουρλιάζουν ,φωνάζουν και κλαίνε...<br />Συναισθήματα ημιτελή,ανεκπλήρωτα...<br />Που κάνουν την ψυχή να πονά και το νου να υποφέρει...<br />Όλα περνάνε επίπονα από το μυαλό στην πένα...<br />Απαραίτητη διαδικασία για την διατήρηση μιας λεπτής ισορροπίας...<br />Άλλα απόψε...<br />Έχω ξεμείνει ...<br />Και από μελάνι και από συναισθήματα...<br />Ανοίγω το στόμα μου μα δεν μπορώ να ακούσω την φωνή μου...<br />Χαμένη και αυτή...<br />Το μόνο που θέλω είναι να μπορέσω να κοιμηθώ...<br /><br />Ίσως αυτή την νύχτα να καταφέρω να τυλίξω τον εαυτό μου σε μια κουβέρτα από ουρανό και αστέρια...<br />Ίσως αυτή την νύχτα να καταφέρω να ξεθωριασω μέσα σε ένα όνειρο με εικόνες από τα δικά σου μεσάνυχτα...<br />Και εσύ κάπου εκεί έξω σιωπηλή,σκοτεινιάζεις που δεν μπορείς να με βοηθήσεις...<br />Μονο ο χτύπος της καρδιάς σου ακούγεται...<br />Η είναι ο μόνος ήχος που το αυτί μου μπορεί να συλλάβει...<br />Σχίζει το σκοτάδι δίνοντας ρυθμό και νόημα σε αυτή την καταραμένη νύχτα...<br /><br />Είμαι τόσο κουρασμένος...<br />Από την αναζήτηση και τα λάθη...<br />Από το να κάνω φασαρία για αντιπερισπασμό...<br />Από το να πολεμάω να ακουστώ ανάμεσα στις αποπροσανατολιστικές κραυγές...<br />Είμαι τόσο κουρασμένος...<br />Και το μόνο που θέλω απόψε είναι λίγη ησυχία...<br />Λίγη ησυχία και την αγκαλιά σου για να κοιμηθώ...<br />Γιαυτό....<br />Έλα,μην αργείς...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-1753660368191292142?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-74731811565809948452011-06-17T23:39:00.003+03:002011-06-18T00:07:28.479+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-V8lBTMkPXzU/Tfu9lQszYDI/AAAAAAAAA-M/kFNUMos8JXE/s1600/The_Poet_by_Solveta.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 299px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-V8lBTMkPXzU/Tfu9lQszYDI/AAAAAAAAA-M/kFNUMos8JXE/s320/The_Poet_by_Solveta.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5619293407910518834" border="0" /></a><br />Ένας κλέφτης...<br />Ονείρων ...<br />Στιγμών...<br />Μιας ματιάς...<br />Ενός χαμόγελου...<br />Μιας νύχτας...<br />Και όμως η τσέπη του είναι πάντα άδεια...<br /><br />Ένας ποιητής...<br />Με χέρια λερωμένα...<br />Από το μελάνι...<br />Μόνιμα απών ...<br />Γράφει με μια πένα...<br />Με αίμα ...<br />Από τις καρδιάς τις πληγές...<br />Χωρίς να μπορεί ποτέ να τελειώσει την ιστορία του...<br /><br />Ο ποιητής και ο κλέφτης...<br />Δυο όψεις του ίδιου νομίσματος...<br />Διαπράττουν κάθε νύχτα συναισθηματικά εγκλήματα...<br />Για των ματιών σου την χάρη...<br />Πολλές φορές η τέφρα από την ένωση τους σκεπάζει την ατμοσφαίρα ...<br />Και δεν με αφηνει να αναπνεύσω...<br />Άλλες πάλι ο διάλογος τους με εξαντλεί....<br />Και με κάνει να νιώθω σαν σπασμένο και φθαρμένο αντικείμενο...<br /><br />Δεν ξέρω ποιος από τους δυο σε γοητεύει...<br />Δεν ξέρω ποιον από τους δυο θα αγαπήσεις...<br />Αυτό που πρέπει να ξέρεις είναι...<br />Ότι στο τέλος η επιλογή δεν θα έχει καμιά σημασία...<br />Γιατί και οι δυο πλευρές είμαι εγώ...<br />Ο ποιητής και ο κλέφτης είναι μέσα μου...<br />Και δεν μπορούν να ζήσουν ο ένας χωρίς τον άλλο...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-7473181156580994845?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-83213703014349431012011-06-13T23:22:00.004+03:002011-06-13T23:59:37.146+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-oygBvTeKNSE/TfZ3094RnCI/AAAAAAAAA-E/C8YNjkoJZX0/s1600/Shadows_of_Dawn_by_littlemisssunshine11.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 239px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-oygBvTeKNSE/TfZ3094RnCI/AAAAAAAAA-E/C8YNjkoJZX0/s320/Shadows_of_Dawn_by_littlemisssunshine11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5617809337038773282" border="0" /></a><br />Τα δάκρυα σου πέφτουν στο έδαφος σαν φωτιά απόψε...<br />Τα μάγουλα σου καίνε καθώς αυτά κυλούν αργά επάνω τους...<br />Φαίνεται σαν να περνάει μια αιωνιότητα μέχρι αυτά να πέσουν και να λιώσουν στο έδαφος δημιουργώντας μια τρύπα...<br />Μια τρύπα που μοιάζει με τάφο...<br />Ένα τάφο που μπορείς και θα πετάξεις μέσα του την καρδιά σου...<br />Και όταν τα καυτά σου δάκρυα στερέψουν η τρυπά θα κλείσει εγκλωβίζοντας την...<br />Θα την ξεχάσεις....<br />Θα μείνει εκεί καιρό...<br />Μέχρι να έρθει η σωστή στιγμή...<br />Για να ξαναπετάξει μακριά...<br />Τότε μαγικά θα βρει το δρόμο...<br />Θα σπάσει τα δεσμά αυτής της υπόγειας φυλακής και θα ξαναγυρίσει εκεί που ανήκει...<br />Πίσω στο στήθος σου...<br /><br />Άκουσε με...<br />Ξέρω ότι κάποιες στιγμές σαν αυτές ο πόνος σου είναι ανυπόφορος...<br />Άλλα θα περάσει πίστεψε με...<br />Να ξέρεις ότι έχουμε φτιαχτεί με τέτοιο τρόπο ώστε να θυμόμαστε τα καλά και να ξεχνάμε τα κακά...<br />Γιαυτό μπορούμε να ζούμε ξανά και ξανά...<br />Γιαυτό πάντα ελπίζουμε...<br />Γιαυτό δεν σταματάμε ποτέ να ψάχνουμε να βρούμε μια πληγωμένη καρδιά που να νιώθει την δικιά μας, ακόμα όταν είμαστε βυθισμένοι στην πιο σκοτεινή άβυσσο...<br /><br />Υπάρχουν στιγμές που οι μνήμες μοιάζουν να ξεθωριάζουν...<br />Αυτές είναι οι στιγμές που γίνονται κομμάτι από το παρελθόν...<br />Φεύγουν και αφήνουν χώρο για τις καλύτερες που είναι έτοιμες να γεννηθούν τώρα...<br />Και αν δεν το ένιωσες ακόμα ετοιμάσου...<br />Γιατί οι ώρες μαζεύονται...<br />Και η στιγμή είναι κοντά...<br />Μονό νεράιδα μου πρέπει να μου κάνεις μια χάρη...<br />Πρέπει να σταματήσεις να ρίχνεις στο έδαφος αυτά τα δάκρυα της φωτιάς...<br />Γιατί κάνουν την τρύπα όλο και πιο βαθιά....<br />Και την φυλακή της καρδιάς σου ακόμα πιο δύσκολο-προσβατη...<br />Γιαυτό σταμάτα να δακρύζεις...<br />Είμαι πολύ κοντά σου πια...<br />Και δεν θέλω να καθυστερήσω καθόλου...<br />Αδημονώ...<br />Να πάρω την όμορφη καρδιά σου στα χέρια μου και να την οδηγήσω πίσω στην επιφάνεια...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-8321370301434943101?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-25330898014981560932011-06-08T23:52:00.003+03:002011-06-09T00:03:23.416+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-Kovujsp56js/Te_iyWiIvwI/AAAAAAAAA90/QDNrY3wZHWI/s1600/Words_of_silence__by_TraceLegacy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Kovujsp56js/Te_iyWiIvwI/AAAAAAAAA90/QDNrY3wZHWI/s320/Words_of_silence__by_TraceLegacy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5615956615024393986" border="0" /></a><br />Τι έκανα πάλι;<br />(Είμαι τόσο μπερδεμενος...)<br /><br />Σε μισώ...<br />(Όχι ψέμματα λέω,δεν μπορώ να νιώσω κανένα άσχημο συναίσθημα για σένα...)<br /><br />Πες μου ένα καλό λόγο για να πιστέψω ότι δεν ήσουνα χαμένος χρόνος...<br />(Τι πήγε λάθος πάλι;)<br /><br />Μείνε μακριά μου...<br />(Περίμενε δεν το εννοώ στα αλήθεια..Να είσαι πάντα κάπου που μπορώ να σε βρω...)<br /><br />Είμαι τόσο κουρασμένος από τα λάθη και τις πληγές...<br />(Θα κρατήσω το φως αναμμένο για να μπορέσεις να βρεις το δρόμο μες στο σκοτάδι....)<br /><br />Αυτό που έγινε απόψε δεν πρέπει να ξαναγίνει ποτέ...<br />(Διάβολε ακόμα το κορμί σου με πονά...)<br /><br />Ήταν ένα λάθος...<br />(Για το οποίο κατηγορώ αποκλειστικά τον εαυτό μου...)<br /><br />Γιαυτό ας το ξεχάσουμε καλύτερα...<br />(Μην με ξεχνάς ε,να με θυμάσαι...)<br /><br />Φίλοι;<br />(Τι γλυκό ψέμα για να ελευθερωθούμε...)<br /><br />Όλα εντάξει λοιπόν...<br />(Έκτος από μερικές βαθιές ουλές...)<br /><br />Να προσέχεις...<br />(Πάντα θα σε αγαπάω...)<br /><br />Καλή σου νύχτα...<br />(Να προσέχεις το κομμάτι της ψυχής μου που κουβαλάς μαζί σου...)<br /><br />Αντίο...<br />(Αντίο...)<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-2533089801498156093?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-23648274342060339992011-06-03T23:19:00.005+03:002011-06-03T23:45:19.182+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-4Xgnm07T4us/TelGrdSmmbI/AAAAAAAAA9o/n3ef3Z9-zlE/s1600/It__s_a_fire_by_Wintersouls.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-4Xgnm07T4us/TelGrdSmmbI/AAAAAAAAA9o/n3ef3Z9-zlE/s320/It__s_a_fire_by_Wintersouls.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614096122905008562" border="0" /></a><br />Τα μάτια βάρια...<br />Νύχτα...<br />Αργά...<br />Πέρασε ο καιρός ...<br />Και όλα τώρα πονάνε λιγότερο...<br />Ίσως να μπορούσα να το παλέψω...<br />Να μην τελείωνε κατά αυτό τον τρόπο...<br />Ίσως πάλι να ήταν πάνω από τις δυνάμεις μου...<br />Και να έπρεπε να πεθάνει...<br />Μου το έλεγες πάντα...<br />Ότι παίρνω τα πράγματα πιο σοβαρά από όσο πρέπει...<br />Το ξέρω...<br />Άλλα πως να αλλάξεις αυτό από το οποίο είσαι πλασμένος;<br /><br />Άφησα την φωτιά να θεριέψει ...<br />Και τώρα καίει σαν την κόλαση...<br />Απόψε που το αλκοόλ δεν φτάνει για να σβήσει την μνήμη...<br />Βάλε την φωτιά σε ένα ποτήρι και κέρνα με...<br />Πιες αν θες και εσύ μαζί μου...<br />Έτσι και αλλιώς δεν μπορώ πια να το σταματήσω...<br />Δεν ξέρω καν γιατί δοκίμασα ...<br />Δεν θυμάμαι καν το λόγο που προσπάθησα...<br />Ξέχασα αυτό το κάτι...<br />Που υπήρχε μέσα μου από πάντα...<br />Ίσως να μεγάλωσα ....<br />Ίσως να κουράστηκα...<br />Πλήρωσα βλέπεις τόσες φορές το φόρο της ζωής με χαμένα όνειρα...<br />Που μπορεί πια μερικά να τα σκοτώνω εν τη γέννεση τους για να μην τα δω να αυτοκτονούν...<br />Ίσως να έκανα πιο πολλά από όσα έπρεπε...<br />Ίσως να είμαι κολλημένος παράλογα σε κάποια από αυτά...<br />Συγχώρεσε με απόψε...<br />Δεν είμαι βέβαιος που και αν θα καταλήξει κάπου αυτός ο μονόλογος...<br /><br />Παύση...<br /><br />Μην δίνεις σημασία σε ότι λέω...<br />Κράτα μόνο αυτό που ήδη ξέρεις...<br />Η μάλλον αυτό που εύχεσαι να είναι η αλήθεια...<br />Πως ότι και αν γίνει...<br /><br />Όσο και αν δυσκολέψει...<br /><br />Εγώ στο τέλος θα τα καταφέρω ...<br /><br />Θα είμαι εντάξει...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-2364827434206033999?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-53118475232526518302011-05-30T23:29:00.003+03:002011-05-31T00:28:39.893+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-SPNSRoRhRRk/TeQJD7sz72I/AAAAAAAAA9Q/b3Zmz6CbncU/s1600/Shadows_of_the_Veil_of_Secrets_by_Iardacil.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 241px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-SPNSRoRhRRk/TeQJD7sz72I/AAAAAAAAA9Q/b3Zmz6CbncU/s320/Shadows_of_the_Veil_of_Secrets_by_Iardacil.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612620998780383074" border="0" /></a><br />Στα αλήθεια νομίζεις ότι θα μπορούσαμε να τελειώσουμε έτσι εύκολα;<br />Έτσι απλά;<br />Όσο και αν αρνούμαστε πια να το κοιτάξουμε ,υπήρχαν στιγμές που είχαμε αυτό που οι πολλοί ψάχνουν...<br />Ένα παράξενο δέσιμο...<br />Μια αγνή μορφή αγάπης...<br />Και αν όλα αυτά μοιάζουν τώρα ακίνητα και νεκρά να το θυμηθείς...<br />Δεν θα μπορέσεις να κρατηθείς μακριά μου...<br />Άλλα ούτε και εγώ θα τα καταφέρω ...<br />Είμαστε δυο ετερώνυμα που έχουν πάντα ανάγκη το ένα το άλλο...<br /><br />Όταν η φωτιά θα φουντώνει και ο πόνος θα γινεται ανυπόφορος για το μυαλό σου το μόνο που θα αναζητάς θα είναι λίγη προσοχή...<br />Σαν αυτή που σου έδινα εγώ...<br />Όταν οι μέρες θα ξεκινάνε με τον ίδιο πάντα ξενέρωτο και ρουτινιάρικο τρόπο θα νοσταλγήσεις μια πολύχρωμη καλήμερα...<br />Όπως εκείνες που άφηνα στο μαξιλάρι σου...<br />Όταν θα οι φωνές των πολλών θα ακούγονται σαν ρηχά ουρλιαχτά που σχίζουν την νύχτα και δεν σε αφήνουν να ησυχάσεις θα ζητήσεις ακόμα ένα νανούρισμα...<br />Σαν εκείνα που σου έγραφα...<br /><br /><br />Μου λες πως δεν αισθάνεσαι ασφαλής μονή σου απόψε...<br />Νιώθεις ότι το κεφάλι σου θα σπάσει από την πίεση...<br />Ο μόνος τρόπος για να την εκτονώσεις είναι να μου μιλήσεις...<br />Και το γνωρίζεις ότι μπορείς....<br />Είναι σαν μια μυστική άγραφη συμφωνία μεταξύ μας...<br />Ότι..<br />Όπου και αν είμαι...<br />Όπως και αν είμαι...<br />Ξέρεις ότι θα σε ακούσω...<br />Ξέρεις ότι θα σε νιώσω...<br />Ξέρεις ότι θα μπορέσω να γιατρέψω την κάθε πληγή που θα ανοίξεις στην καρδιά σου...<br />Άπλα...<br />Βρες την δύναμη<br />Φώναξε με...<br />Έλα σε μένα ...<br />Και θα σε οδηγήσω και πάλι σε ασφαλές μέρος ...<br />Μακριά από τις σκιές...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5311847523252651830?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-44042441319768344582011-05-24T23:34:00.005+03:002011-05-26T13:58:18.326+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-n2l2luEtwcw/TdwZbsslb_I/AAAAAAAAA9I/U-fnybZgBrw/s1600/GiddyUp_and_Bickham_Script_by_vladstudio.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-n2l2luEtwcw/TdwZbsslb_I/AAAAAAAAA9I/U-fnybZgBrw/s320/GiddyUp_and_Bickham_Script_by_vladstudio.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610387199442120690" border="0" /></a><br />Έχω γράψει κείμενα πολύχρωμα...<br />Και άλλα που ήταν γκρίζα η μαύρα...<br /><br />Κείμενα μεγάλα και πολυλογαδικα...<br />Και άλλα μικρά και λιτά...<br /><br />Έχω γράψει κείμενα έξυπνα που με κάναν περήφανο...<br />Και άλλα ηλίθια που τα αγαπώ πιο πολύ...<br /><br />Έχω γράψει κείμενα αγάπης και έρωτα...<br />Και άλλα γεμάτα μίσος και πληγές...<br /><br />Έχω γράψει κείμενα πλημμυρισμένα από ελπίδα ...<br />Και άλλα βουτηγμένα στην απόγνωση...<br /><br />Έχω γράψει κείμενα που βγάζουν από μέσα τους το καλό...<br />Και άλλα που η κακή πλευρά επικρατεί...<br /><br />Πόσα κείμενα τόσα χρόνια...<br />Πόσες αντιθέσεις ...<br />Πόσες διακυμάνσεις...<br />Τι ευλογία όμως να μπορείς να τις αποτυπώνεις στο χαρτί...<br />Σε ένα κόσμο που χάνει κάθε μέρα όλο και πιο πολύ τις αξίες του χαίρομαι που μπορώ να ξεσπάω μέσα από το γράψιμο μου...<br />Γιατί το γράψιμο είναι μια πολύπλευρη μορφή τέχνης που μέσα σε ένα κόσμο γεμάτο φυλακές μου χαρίζει την ελευθερία...<br />Γιαυτό όταν το νιώθετε,όταν το θέλετε, γράψτε...<br />Πάρτε ένα μολύβι και σχεδιάστε στο χαρτί την δική σας απόδραση από την όποια φυλακή αισθάνεστε ότι σας περιορίζει...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-4404244131976834458?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-13528502477125802242011-05-17T23:52:00.003+03:002011-05-18T00:44:06.019+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-Nid7oFH27Zc/TdLkYD-aRyI/AAAAAAAAA84/9ubJO2msMUc/s1600/A_Heartbeat_by_SimbaHearted.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 242px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Nid7oFH27Zc/TdLkYD-aRyI/AAAAAAAAA84/9ubJO2msMUc/s320/A_Heartbeat_by_SimbaHearted.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5607795588064757538" border="0" /></a><br />Έχει μια παράξενη ζεστασιά απόψε...<br />Έχει μείνει από την μέρα που ήσουν εδώ...<br />Τα συναισθήματα μου αλλάζουν με μια αλλόκοτη ρυθμική ταχύτητα...<br />Που ώρες ώρες με τρομάζει...<br />Στο αέρα πλανάται μια αναπνοή που άλλοτε επιταχύνει και άλλοτε επιβραδύνετε...<br />Ανάλογα με τις εικόνες και τα παιχνίδια που γεννά το μυαλό μου...<br />Μια έμπνευση ...<br />Μια ανάγκη...<br />Μια επιστροφη...<br />Και οι λέξεις φτάνουν στο τέλος τους...<br />Άλλα μην φοβάσαι...<br />Πάντα θα είμαι εδώ για να δημιουργούμε καινούργιες...<br />Το σήμερα που πνίγηκε στα δάκρυα είναι η υποθήκη για την αυριανή σου ευτυχία...<br />Και αυτή η σταγόνα αίμα που σε τρόμαξε όταν θα την δεις από απόσταση θα μοιαζει με κρασί...<br />Θα μοιαζει με ζωή...<br />Έχει μια παράξενη ζεστασιά απόψε...<br />Και επειδή σε νοιάζομαι με τον δικό μου παράξενο τρόπο είμαι εδώ...<br />Μαζεύω ακούραστα θλίψεις και απορροφώ παρορμητισμους ...<br />Έχω μόνο μια επιθυμία ...<br />Να βλέπεις τις γραμμές μου να μετατρέπονται...<br />Να ιδρώνουν επάνω στο χαρτί καθώς προσπαθούν να σε φτάσουν όπου και αν βρίσκεσαι...<br />Να τις βλέπεις να αποκτάνε υπόσταση από μόνες τους και να δημιουργούν ένα κόσμο χρωματιστό και άγριο συνάμα...<br />Αλλάζοντας όψη στα άσχημα μου δίνοντας τους μια μορφή αιθέρια και όμορφη...<br />Έχει μια παράξενη ζεστασιά απόψε...<br />Και μια γλυκιά ησυχία...<br />Το μόνο που ακούγεται είναι το ελαφρύ τρίξιμο της πόρτας που ανοίγει για να δεχτεί την επιστροφη σου...<br />Και το μεθυσμένο μου καρδιοχτύπι...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-1352850247712580224?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-60396726535396692282011-05-08T23:03:00.005+03:002011-05-09T11:01:57.500+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-bt41ShJ9wV8/Tcb_w2rqAwI/AAAAAAAAA8o/CUJlTtftPo8/s1600/Storyteller_faded_by_TixeToTheExit.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-bt41ShJ9wV8/Tcb_w2rqAwI/AAAAAAAAA8o/CUJlTtftPo8/s320/Storyteller_faded_by_TixeToTheExit.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5604448001086587650" border="0" /></a><br />Το χαρτί είναι ο καμβάς μου...<br />Επάνω του μπορώ να γράφω και να δημιουργώ όλα όσα ζουν μέσα στο μυαλό μου...<br />Μπορώ να ζωγραφίσω εικόνες με τις λέξεις μου και να φτιάξω κλειδιά που ανοίγουν τις πόρτες της ψυχής...<br />Μπορώ να συνθέσω φράσεις που ξυπνάνε το συναίσθημα στην καρδιά και το μυαλό...<br />Η πένα μου είναι το όπλο της επιλογής μου...<br />Αποκρούει δαίμονες ,διαπερνά σκοτεινά πέπλα...<br />Φτάνει στα θεμέλια του κόσμου όταν αυτός δεν μου αρέσει και τον αλλάζει...<br />Τον κάνει όμορφο, ονειρικό,ιδανικό...<br />Φτιάχνει λάμψεις στο σκοτάδι και κήπους αισθήσεων...<br />Νεράιδες,ποιητές, σειρήνες, και μαγικές αυλές γεμάτες από πριγκιπισσες και πρίγκιπες ...<br />Και σε ένα μικρο ύψωμα έχει τοποθετήσει ένα μεγάλο μαγικό καθρέφτη που μέσα του ο καθένας μπορεί να δει αυτό που επιθυμεί πιο πολύ..<br />Και η πένα μου συνεχίζει...<br />Δαμάζει το ψέμα,προστατεύει την αλήθεια..<br />Ελέγχει την κάθε δημιουργία της και διορθώνει όλες τις ζημιές που προκαλούνται από την κακία των ανθρώπων...<br />Είμαι ένας δημιουργός παραμυθιών...<br />Και σαν ένας τέτοιος γνωρίζω καλά τους χαρακτήρες του...<br />Γιαυτό άκου προσεκτικά αυτά που θα σου πω...<br />Οι πρίγκιπες δεν είναι όπως τους έχεις φανταστεί...<br />Έτσι ξέρω ότι μια μέρα ξαφνικά θα ανοίξεις τα μάτια σου και θα συνειδητοποιήσεις ότι ο ιδανικός σου κόσμος είναι χάρτινος...<br />Η εθελοτυφλούσα εικόνα θα ξεθωριάσει μπροστά στα μάτια σου μέσα μόνο από λίγες λέξεις...<br />Μην κλαις,μην απογοητεύεσαι...<br />Δεν φταις εσύ...<br />Έτσι σε έχουν μάθει ...<br />Να αγαπάς τα στερεότυπα και να συμβιβάζεσαι με το όμορφο περιτύλιγμα...<br />Βλέπεις η σάρκα σου είναι αδύναμη και το μυαλό σου την ακολουθεί επιλέγοντας πάντα την εύκολη ψευδαίσθηση...<br />Και όταν η πραγματικότητα και η αλήθεια σε τσαλακώνουν τα βάζεις με τα παραμύθια...<br />Καταριέσαι τους πρίγκιπες που δεν υπάρχουν πια...<br />Έλα πιο κοντά...<br />Θα σου πω ένα μυστικό...<br />Πρίγκιπες υπάρχουν αλλά δεν είναι όπως τους έχεις φανταστεί...<br />Έχουν ροζιασμένα χέρια και σκαμμένα πρόσωπα...<br />Έχουν πληγές ανοιχτές και άσχημες ουλές εσωτερικές και εξωτερικές...<br />Εμφανίζονται όταν είναι να δώσουν και κρύβονται όταν πρέπει να πάρουν...<br />Και πότε δεν θα κυκλοφορούν εκεί που τους ψάχνεις...<br />Γιατί μισούν την πολυκοσμία...<br />Πρίγκιπες υπάρχουν,απλά κανείς δεν έχει πια την διάθεση η την ψυχή να φιλήσει τον αηδιαστικό βάτραχο...<br />Μάλλον όλοι προτιμούν να φιλήσουν όμορφους φανταστικούς πρίγκιπες και μετά πέφτουν ξαφνιασμένοι από τα όμορφα τους σύννεφα όταν ανακαλύπτουν ότι αυτοί είναι το χειρότερο είδος βατράχου...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-6039672653539669228?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-37710519184701796242011-05-02T23:23:00.003+03:002011-05-02T23:53:55.499+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-kCjnDdIdCbs/Tb8UMWm0ApI/AAAAAAAAA8g/FXTuhpYIAHw/s1600/Road_by_damnengine.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-kCjnDdIdCbs/Tb8UMWm0ApI/AAAAAAAAA8g/FXTuhpYIAHw/s320/Road_by_damnengine.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5602218663931544210" border="0" /></a><br />Το ταξίδι έχει ξεκινήσει καιρό...<br /><br />Ο προορισμός όμως παραμένει ακόμα άγνωστος...<br /><br />Χαμένος μέσα σε καπνούς από αυταπάτες και δανεικά τσαλακωμένα σεντόνια...<br /><br />Κάθε στάση φέρνει μια ανάσα προσμονής...<br /><br />Κάθε αναχώρηση ένα μικρο ακρωτηριασμό...<br /><br />Και ο δρόμος συνεχίζεται...<br /><br />Ίσως τελικά να είναι αυτός ο πραγματικός σύντροφος...<br /><br />Έχω στιγμές που απογυμνώνομαι από όλα...<br /><br />Από όλα εκτός από την περηφανεια μου...<br /><br />Που σε κάθε αναχώρηση με κάνει να αναρωτιέμαι...<br /><br />Έφυγα νικητής η άπλα έμεινα υπέρμετρα εγωιστής;<br /><br />Δεν μπορώ να είμαι ο ήλιος όταν είμαι άπλα ένα κερί...<br /><br />Δεν λάμπω σαν διαμάντια σκορπισμένα στον ουρανό...<br /><br />Τα όνειρα μου είναι πάντα λουσμένα με αλμυρή βροχή...<br /><br />Και οι φόβοι μου κρύβονται πίσω από την κουρτίνα της γενναιότητας...<br /><br />Όταν η σκιά σου θα συναντήσει την δικιά μου ίσως να τρομάξω και να σε διώξω...<br /><br />Γιατί καταβάθος είμαι μόνο ένας αδέξιος παραμυθάς...<br /><br />Γεμάτος φόβους και ανασφάλειες...<br /><br />Ένας χαζός μυθοπλάστης που υποφέρει όταν η αναπνοή του αντί για δώρο αγάπης γίνεται βουητό συνήθειας...<br /><br />Σχίζω φύλλα χαρτιού γιατί ξέρω ότι ποτέ δεν θα σταματήσω να συγχωρώ και να συνεχίζω...<br /><br />Καταδικασμένος να διαψεύδω προσδοκίες...<br /><br />Και όταν θα απομακρυνθώ τα κείμενα μου που τώρα τόσο αγαπάς θα μοιάζουν σαν κακογραμμένα ονόματα στην άμμο που θα σβήσουν με το πρώτο μεγάλο κύμα...<br /><br />Βλέπεις στην ζωή παίρνεις πάντα αυτό που διαπραγματεύεσαι..<br /><br />Άλλα εγώ έχω ένα βασικό μειονέκτημα...<br /><br />Σιχαίνομαι τις διαπραγματεύσεις...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-3771051918470179624?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-58045466367445405352011-04-25T00:27:00.003+03:002011-04-25T00:47:38.034+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-WToGJVDu4kE/TbSXqUksEJI/AAAAAAAAA8Y/vLevm5OotXE/s1600/firefly_by_kristallfeder.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-WToGJVDu4kE/TbSXqUksEJI/AAAAAAAAA8Y/vLevm5OotXE/s320/firefly_by_kristallfeder.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5599266990061260946" border="0" /></a><br />Τα πιο όμορφα λόγια μου άρχισαν να ματώνουν απόψε...<br />Παλεύουν για την επιβίωση τους μέσα στην φουρτουνιασμένη θάλασσα απομόνωσης που έχω δημιουργήσει ο ίδιος...<br />Κάπου ανάμεσα στο χρόνο άρχισα να αδυνατώ να θυμηθώ αν αυτή η δημιουργία ήταν για προστασία η για τιμωρία...<br />Μα ακόμα και αν είναι για πρώτο η ουσία είναι ότι πονάει σαν το δεύτερο...<br />Υπάρχουν τόσες ανείπωτες λέξεις που πεθαίνουν μεταξύ μας...<br />Που ίσως η απουσία τους να χωρίζει τις ζωές μας...<br />Να κόβει τα μονοπάτια που οδηγούν τον ένα στον άλλο...<br />Ωστόσο κάποιες νύχτες ...<br />Από το ανοιχτό μου παράθυρο μπαίνεις μαζί με τον αγέρα και νιώθω τις άκρες των δαχτύλων σου να με χαϊδεύουν απαλά...<br />Να μου χαρίζουν παρηγοριά...<br />Να σκαλίζουν τις στάχτες της ζωής μου και να φτιάχνουν λέξεις ...<br />Λέξεις που δίνουν νόημα και κουράγιο όταν αυτό λιγοστεύει ...<br />Λέξεις για να είναι εκεί...<br />Όποτε τις έχω ανάγκη...<br />Σαν μια δικλείδα ασφάλειας...<br />Ενάντια στα επαναλαμβανόμενα λάθη...<br />Ενάντια στον αυτοκαταστροφικό εαυτό μου...<br /><br />Τα πιο όμορφα λόγια μου άρχισαν να ματώνουν απόψε...<br />Αυτή την νύχτα που ο κόσμος είναι τόσο ήσυχος...<br />Αυτή τη νύχτα που τα αστέρια είναι οι δικαστές μου...<br />Δεν υπάρχουν ένορκοι και κοινό...<br />Είμαστε μόνο εγώ και το φεγγάρι που παρακολουθεί αμίλητο από θέση ισχύος...<br />Ο ήλιος ξεκουράζεται μέσα στο ουράνιο γαλάζιο σπίτι του και εγώ καρφωμένος στο εδώλιο κοιτάζω μέσα στο σκοτάδι το ανοιχτό μου παράθυρο...<br />Δεν με νοιάζουν οι ετυμηγορίες...<br />Το μονο που προσπαθώ να δω είναι εσένα που χαραμίζεις την μαγεία σου για κάποιον σαν έμενα...<br />Τι παράξενη αίσθηση...<br />Να είσαι εκεί άλλα ταυτόχρονα να είσαι και εδώ...<br />Μαζί μου ...<br />Ήρθες αυτή την νύχτα σαν μικρή πυγολαμπίδα και φωτίζεις τα σκοτάδια μου..<br />Ρίχνεις το φως σου στα μονοπάτια μου...<br />Ένα μικρο φως που μοιάζει με μια μικρή φλόγα...<br />Άλλα με τόση δύναμη...<br />Έτοιμο να αντιπαρατεθεί σε κάθε εμπόδιο που θα του βάλει αυτή η νύχτα...<br />Και η κάθε νύχτα...<br />Σε παρακαλώ προκαταβολικά να μου συγχωρείς τις σπασμωδικές μου αντιδράσεις...<br />Δεν ξέρω να χειρίζομαι τα όμορφα που μου χαρίζονται...<br />Βλέπεις...<br />Ανάξιος νιώθω για αυτή την ευλογία...<br />Να έρχεσαι κάθε νύχτα σαν μικρή πυγολαμπίδα και να ξορκίζεις το σκοτάδι της ψυχής μου με το φως σου...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5804546636744540535?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-22090948751707032872011-04-17T16:32:00.006+03:002011-04-17T16:52:29.400+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-Nq5pt25b5ww/Taru3TCAY-I/AAAAAAAAA8Q/1DZtYCfZdrk/s1600/01-p43question-posters.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Nq5pt25b5ww/Taru3TCAY-I/AAAAAAAAA8Q/1DZtYCfZdrk/s320/01-p43question-posters.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596548120730166242" border="0" /></a><br />Η ζωή κάνει κύκλους...<br />Αυτό το ξέρουμε όλοι....<br />Έτσι όταν χώνεις ένα συνάνθρωπο blogger να παίξει κάποιο bloggoπαιχνιδο το σίγουρο είναι ότι θα στο ανταποδώσει με την πρώτη ευκαιρία...<br />Ειδικά άμα έχεις χώσει την<a href="http://dreamer-angela.blogspot.com/"> Dreamer Angel </a>μπορείς να το θεωρείς βέβαιο...<br />Έτσι όπως καταλάβατε έλαβα πρόσκληση από την αγαπημένη μου Dreamer να λάβω μέρος σε αυτό το παιχνίδι που μου μοιάζει σαν ψιλό ανακρισουλα...<br />Μονo μια λάμπα να με τυφλώνει λείπει...<br />Άλλα όπως ξέρετε χατίρια δεν χαλάω ,πόσο μάλλον στην Dreamer Angel, όποτε ας απαντήσω και το κρίμα στο λαιμό της! χε χε χε...<br /><br /><br />1)Ένα αντικείμενο από τη ντουλάπα σου χωρίς το οποίο δεν μπορείς να ζήσεις<br /><br />Στην ντουλάπα ειδικά δεν υπάρχει κανένα αντικείμενο που δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτό...<br /><br />2)Τι είναι αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν για σένα<br /><br />Είμαι ένα πολύ καλά κεκαλυμμένο control freak...<br /><br />3)Ονόμασε κάτι που θα ήθελες να κάνεις πριν πεθάνεις<br /><br />Ένα παιδί, προς το παρόν...<br /><br />4)Μία τροφή χωρίς την οποία δεν μπορείς να ζήσεις<br /><br />Κρέας κρέας κρέας....(Αυτό θα έλειπε άλλωστε... ;) )<br /><br />5)Μία φράση που χαρακτηρίζει τον τρόπο που ζεις<br /><br />Always practice what you preach...<br /><br />6)Ποιο είναι το τραγούδι που ακούς περισσότερο στο i Tunes<br /><br />Αυτό τον καιρό το Meds των Placebo (τυχαίο; Δεν νομίζω!)<br /><br />7)Τι στυλ θεωρείς ότι έχεις<br /><br />Ξέρω εγώ μωρέ...Επιμελώς ατημέλητο...<br /><br />8)Δύο χόμπι σου<br /><br />Γράψιμο και Dvd-θεραπεία με ταινίες μεγάλου μήκους ...<br /><br />9)Δύο χαρακτηριστικά που μισείς ή σε ενοχλούν<br /><br />Αχαριστία και Ταξερολισμος...<br /><br />10)Απόλαυση που σου δημιουργεί ενοχές<br /><br />Καμιά απόλαυση δεν μου δημιουργεί ενοχές...<br /><br />11)Ποιο είναι το αγαπημένο σου vampire<br /><br />Selen-Underworld<br /><br />12)Αγαπημένα Cartoon<br /><br />Asterix n' Ovelix<br /><br />13)Ποιο είναι πιο σημαντικό: αγάπη, φήμη, δύναμη, ή λεφτά?<br /><br />Πιστεύω πως αν δεν έχεις ανθρώπους να σε αγαπούν αληθινά και φυσικά να τους αγαπάς και εσύ τότε ότι και να έχεις από τα υπόλοιπα πάντα θα είσαι κατά βάθος δυστυχής...<br /><br />14)Αν μπορούσες να ζεις σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο, ποια θα ήταν, και γιατί;<br /><br />Στην Αμερική του 1920 την εποχή της ποτοαπαγόρευσης...Λατρεύω το ύφος και την αίσθηση που αποπνέει και φυσικά τις τεράστιες αντιθέσεις της(Ιανός είμαι τι να κάνω)...plus ότι η αγαπημένη μου ταινία είναι ο Νονός... χε χε...<br /><br />15)Μπορείς να θυμηθείς, τι έκανες σαν σήμερα, ένα χρόνο πριν;<br /><br />Ακριβώς τι έκανα δεν θυμάμαι αλλά σίγουρα εργασίες στο μαγαζί για να ανοίξει...<br /><br />Τι τελείωσε κιόλας;<br />Κρίμα και είχα πάρει φόρα... χι χι χι...<br /><br />Χμμμ...Ποια παιδάκια να καλέσω να παίξουν ;<br /><br />Ο κλήρος πέφτει στους: ;)<br /><br />Το new girl on the blog ,την porcupine,την zoyzoy,την next_day,το μονοκερακι ,τον Vangel και την Φουλη αν θέλει...<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Lf3Y8BI9eP0/Tarun6DtUjI/AAAAAAAAA8I/GF45kHNRfcc/s1600/images.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 168px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Lf3Y8BI9eP0/Tarun6DtUjI/AAAAAAAAA8I/GF45kHNRfcc/s320/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596547856328380978" border="0" /></a><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-2209094875170703287?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-26317982135571886462011-04-10T23:08:00.003+03:002011-04-10T23:49:09.475+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-REQ3hQ7fQyk/TaIWAwM4xKI/AAAAAAAAA7w/J-J8ao2kHaI/s1600/in%2Bthe%2Bwindow.....jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 238px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-REQ3hQ7fQyk/TaIWAwM4xKI/AAAAAAAAA7w/J-J8ao2kHaI/s320/in%2Bthe%2Bwindow.....jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5594057889342342306" border="0" /></a><br />Άλλη μια μέρα πέρασε...<br /><br />Σκίστηκε από το φτηνό ημερολόγιο, διαβάστηκε και έχει πια πεταχθεί στα σκουπίδια...<br /><br />Καθώς το φως σβήνει αγκαλιάζω το κορμί σου και νιώθω πιο μόνος από ποτέ...<br /><br />Τα συναισθήματα έρχονται κατά πάνω μου σαν κύματα αυτή την νύχτα...<br /><br />Ποιος ξέρει; Ίσως αυτή τη φορά καταφέρουν να με αποτελειώσουν...<br /><br />Έτσι,ώστε όταν το ρολόι χτυπήσει για να ξυπνήσεις,εγώ να μην υπάρχω στην ζωή σου...<br /><br />Δεν φταις εσύ ,εγώ φταίω...<br /><br />Που δεν παύω ποτέ να ζητάω μια ευκαιρία να προσπαθήσω ...<br /><br />Να βρω το μονοπάτι που οδηγεί στον ουρανό...<br /><br />Ξόδεψα τον φόβο μου σε γιατροσόφια γιατί η θλίψη είναι τυφλή...<br /><br />Είμαι ανυπόμονος να δώσω και πεθαίνω πάντα πριν προλάβω να συγχωρήσω...<br /><br />Είμαι η πινελιά της ασχήμιας μέσα σε ένα κόσμο ομορφιάς...<br /><br />Το ράγισμα σε ένα πανάκριβο καθρέφτη...<br /><br />Το αγκάθι που σε κάνει να καταριέσαι το τριαντάφυλλο...<br /><br />Απών...<br /><br />Δεν θέλω να με πιστέψεις... Να με καταλάβεις θέλω...<br /><br />Αλλά αυτό ίσως να είναι ότι πιο δύσκολο έχεις κάνει ποτέ...<br /><br />Αλήθεια...<br /><br />Έχεις ποτέ ακούσει το κλάμα ενός άγγελου;<br /><br />Έχεις ποτέ προσπαθήσει να νικήσεις τα στερεότυπα του μυαλού σου;<br /><br />Έχεις ποτέ καταφέρει να διαβάσεις την αλήθεια πίσω από τις λέξεις που σου χάρισα;<br /><br />Έχεις ποτέ θελήσει να δεις τον κόσμο από την άλλη πλευρά;<br /><br />Αλήθεια ...<br /><br />Έχεις ποτέ σκεφτεί γιατί προσπερνάω την αγάπη σαν αυτή να είναι ένας μη πειστικός ζητιάνος;<br /><br />Έχεις ποτέ αναρωτηθεί γιατί σιχαίνομαι τα ανταλλάγματα;<br /><br />Έχεις ποτέ συνειδητοποιήσει ότι δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι από αυτούς ,που δεν έχουν τίποτα πια για να φοβηθούν...<br /><br />Πόσα ακόμα δεν έχεις σκεφτεί...<br /><br />Πόσα πολλά είναι αυτά που δεν ξέρεις...<br /><br />Πόσα είναι εκείνα που βλέπεις και αδυνατείς να καταλάβεις...<br /><br />Ίσως με τον καιρό...<br /><br />Άλλα...<br /><br />Η νύχτα προχωρά και εγώ πρέπει να φύγω...<br /><br />Τα σκέφτεσαι μετά όλα αυτά...<br /><br />Τώρα το μόνο που θέλω από σένα ειναι να με βοηθήσεις...<br /><br />Να βρω ένα καλό μέρος για να κρυφτώ από τον εαυτό μου...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-2631798213557188646?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-70793057434240352842011-04-03T22:40:00.003+03:002011-04-03T23:00:14.900+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-pIpAG_LULqY/TZjO7wuEYCI/AAAAAAAAA7o/wHMlJd-0S1M/s1600/guardian_of_time_by_juliet981-d3cfh6p.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-pIpAG_LULqY/TZjO7wuEYCI/AAAAAAAAA7o/wHMlJd-0S1M/s320/guardian_of_time_by_juliet981-d3cfh6p.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591446463466201122" border="0" /></a><br />Ο χρόνος είναι σαν το νερό...<br />Όσο και αν προσπαθήσεις να τον κρατήσεις μέσα στα χέρια σου αυτός θα δραπετεύσει...<br />Γιαυτό...<br />Γίνε αυτή που αντιλαμβάνεται...<br />Γίνε αυτή που κατανοεί...<br />Ότι ο χρόνος είναι μια θάλασσα που κανένα σκάφος δεν καταφέρνει ποτέ να προσαράξει στην άμμο...<br />Όλα τους κινούνται μέσα της σε διάφορους ρυθμούς και πεθαίνουν πάντα εν πλω...<br /><br />Έμεινα άυπνος αμέτρητες ανήσυχες νύχτες...<br />Πάλεψα με τους εσωτερικούς μου δαίμονες και αρνήθηκα αξιώματα που δεν μου ταιριάζουν ...<br />Και τώρα βγαίνω στο φως...<br />Αναλαμβάνοντας τα άσχημα και τα άχαρα...<br /><br />Είμαι μοναχικός...Δεν είμαι μόνος....<br /><br />Συχνά παραισθήσεις από το μέλλον με επισκέπτονται και μετατρέπουν το νερό του χρόνου σε μαργαριτάρια...<br /><br />Χαμογελώ καθώς θρηνώ τις χαμένες σου νύχτες για να μην στεναχωρηθείς...<br /><br />Και αυτό το φεγγαρόφωτο απόψε,σαν ασημένια μπούκλα πέφτει επάνω στο πρόσωπο σου και φωτίζει τις στιγμές...<br /><br />Τις στιγμές που όλα φαντάζουν δύσκολα...<br />Που οι αναμονές γίνονται βασανιστικές...<br />Οι λέξεις αιχμηρές...<br />Οι αντοχές μηδαμινές...<br />Και αρχίζεις να απορείς...<br />Να φοβάσαι ότι αλλάζεις...<br />Και αυτή η αλλαγή σε κάνει να χάνεις όμορφα κομμάτια του εαυτού σου...<br /><br />Αυτές τις στιγμές δεν σου μιλώ...<br />Μεταμορφώνομαι σε φύλακα του χρόνου σου...<br />Κρατώ ότι μπορεί να χάσεις...<br />Ότι μπορεί να παραβλέψεις ...<br />Καθετί κάλο που αφήνεις...<br />Έτσι ώστε ακόμα και αυτές τις στιγμές που θα χαθείς,κάπου να υπάρχουν όλα αυτά που θα σου αποδεικνύουν ότι ο χρόνος που πέρασε είχε αξία...<br /><br />Αυτή είναι βλέπεις η δουλειά του φύλακα...<br />Να φιλτράρει το νερό του χρόνου...<br />Να κράτα το φως για να φωτίζει τα μονοπάτια...<br />Που είμαι;<br />Δεν βλέπεις την φλόγα που καίει;<br />Δεν βλέπεις το κερί που λειώνει;<br />Εκεί...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-7079305743424035284?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-68281785222666982642011-03-27T00:26:00.003+02:002011-03-27T00:57:57.272+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-remLGFkTYok/TY5ssQU6U9I/AAAAAAAAA7g/Q009afM1OJs/s1600/Ticket_by_kefirux.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 238px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-remLGFkTYok/TY5ssQU6U9I/AAAAAAAAA7g/Q009afM1OJs/s320/Ticket_by_kefirux.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5588523695166084050" border="0" /></a><br />Μερικές φορές μια εικόνα σου μόνο είναι όλα όσα χρειάζεται να δω για να ακουμπήσω την ψυχή σου...<br />Να νιώσω τους φόβους σου ...<br />Να μοιραστώ τις αγωνίες σου...<br />Να γελάσω με την χαρά σου...<br />Παράξενη που είναι αυτή η σύνδεση μας...<br />Νικάει αποστάσεις...<br />Καταργεί λογικές...<br />Παραβιάζει κανόνες...<br />Μην τρομάζεις...<br />Έτσι επικοινωνούν οι ψυχές σαν την δική μου...<br />Οι μοναχικές ψυχές σε ανάγκη ...<br />Έχουν την δική τους δυναμική...<br />Το δικό τους τρόπο...<br />Και αν δεν μπορείς να τις δεις,αν ακούσεις προσεκτικά τις καταλαβαίνεις από την μουσική τους...<br />Είναι τόσο ιδιαίτερος και μοναδικός ο ήχος που βγαίνει μέσα από το ράγισμα τους...<br /><br />Που να ανήκουμε άραγε εγώ και εσύ;<br />Όταν ζούμε σε ένα κόσμο που μοιάζει τόσο λανθασμένος και άδικος;<br />Που ανήκουμε εγώ και εσύ;<br />Όταν ζούμε σε ένα κόσμο που κανένα δεν τον ενδιαφέρει η αληθινή αγάπη;<br />Είσαι εδώ;<br />Με ακούς;<br />Ξέρω πως νιώθεις παγιδευμένη σε αυτό τον κόσμο μερικές στιγμές...<br />Και θέλεις να δραπετεύσεις...<br />Εγώ που ταξίδεψα από νωρίς στέκω σε μια άκρη κατάκοπος και πληγιασμένος, φοβούμενος μην με δεις και ματαιώσεις το ταξίδι σου...<br />Γιατί θέλω να ταξιδέψεις...<br />Ακόμα και αν εγώ δεν μπορώ να έρθω μαζί σου...<br />Ο χρόνος δεν έχει όρια....<br />Μας περικυκλώνει...<br />Ίσως κάποια μέρα βρει τον τρόπο να πυροδοτήσει την φωτιά μέσα μου και να σε ακολουθήσω...<br />Άλλα μέχρι τότε ...<br /><br />Κόβω ένα κομμάτι από την ψυχή μου το διπλώνω μέσα σε ένα λευκό χαρτί και στο δίνω...<br />Εισιτήριο για ταξιδέψεις οπού ονειρεύεσαι...<br />Μην ανησυχείς δεν με πονάει το κόψιμο...<br />Πιο πολύ πονάει ότι μερικές φορές με νικάει ο εγωισμός και εύχομαι να χρησιμοποιούσες αυτό το εισιτήριο για να έρθεις εδώ...<br />Αλλά αυτές οι στιγμές κρατάνε λίγο...<br />Ποτέ δεν χάρισα κάτι για να κερδίσω κάτι άλλο...<br />Μικρο μου κορίτσι με τα αλλιώτικα μάτια και με έναν ήλιο για χαμόγελο θέλω να ταξιδέψεις οπού λαχταρά η ψυχή σου...<br />Και που ξέρεις ίσως να έρθει κάποια νύχτα που θα αναρωτηθώ...<br />"Ποιος ήρθε απόψε και η βραδιά έχει μια τόσο γλυκιά ζεστασιά;"...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-6828178522266698264?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-54500802766162804922011-03-23T22:49:00.004+02:002011-03-23T23:12:11.430+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-mhFiRqb4A7I/TYpd5S8j27I/AAAAAAAAA7Q/tajQY9-_RAc/s1600/To_Write_by_Princess_Nyree.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-mhFiRqb4A7I/TYpd5S8j27I/AAAAAAAAA7Q/tajQY9-_RAc/s320/To_Write_by_Princess_Nyree.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5587381526626294706" border="0" /></a><br />Με κάλεσε το μονοκερακι σε blogoπαιχνιδο...<br />Παράξενο παιχνίδι οφείλω να ομολογήσω αφού το μόνο που ζητάει είναι να απαντήσεις σε 5 απλές ερωτήσεις ,να αντιγράψεις μια πρόταση και να πεις ο,τιδήποτε...<br /><br />1.Πώς σε λένε/όνομα του blog σου;<br />2.Ποια είναι η διεύθυνση URL του blog σου;<br />3.Γράψε:Η γρήγορη καφέ αλεπού πηδάει πάνω από τον τεμπέλη σκύλο.<br />4.Αγαπημένο απόφθεγμα;<br />5.Το αγαπημένο σου τραγούδι;<br />6.Το αγαπημένο σου συγκρότημα/τραγουδιστές;<br />7.Οτιδήποτε άλλο θα ήθελες να πεις<br />8.8 bloggers για να συμμετάσχουν κι αυτοί στο παιχνίδι...<br /><br />Η μόνη διάφορα,που μάλλον είναι και η ουσία του παιχνιδιού, είναι ότι πρέπει οι απαντήσεις να γραφτούν σε χαρτί...<br />Αποκαλύπτοντας έτσι τον γραφικό χαρακτήρα του καθενός μας...<br /><br />Χατίρια στους ανθρώπους μου κάνουν την τιμή να με διαβάζουν το ξέρετε ότι δεν χαλάω οπότε ιδού και ελπίζω να καταφέρετε να το διαβάσετε εύκολα...<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-mtDXh7QkXDY/TYpeCe0pk7I/AAAAAAAAA7Y/njaDU6ZLpQI/s1600/ABCD0002.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-mtDXh7QkXDY/TYpeCe0pk7I/AAAAAAAAA7Y/njaDU6ZLpQI/s320/ABCD0002.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5587381684433163186" border="0" /></a><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5450080276616280492?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-19343555645080751702011-03-14T23:10:00.003+02:002011-03-15T00:05:00.866+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-gt-GbDXjCzc/TX6KCsvoGcI/AAAAAAAAA7I/l0xOIA8H4j4/s1600/Blue_fairy_by_DarkVenusPersephonae.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-gt-GbDXjCzc/TX6KCsvoGcI/AAAAAAAAA7I/l0xOIA8H4j4/s320/Blue_fairy_by_DarkVenusPersephonae.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584052366961285570" border="0" /></a><br />Χαρούμενα χρώματα μου ζήτησες για δώρο σε μια επέτειο που είχες πάψει καιρό να γιορτάζεις...<br />Και εγώ βγήκα εκείνο το απόγευμα που σταμάτησε η βροχή και άρχισα να ψάχνω την άκρη του ουράνιου τόξου για να τα κλέψω...<br />Και ας μην θυμάμαι το λόγο της γιορτής...<br />Έτσι και αλλιώς δεν είχε σημασία...<br />Ποτέ δεν είχε άλλωστε για μένα το ποιος είναι ο λόγος της χαράς σου...<br />Φτάνει που έβλεπα το χαμόγελο να ζωγραφίζεται στο πρόσωπο σου...<br />Τότε στο δικό μου γκρίζο ουρανό έβρεχε χρώματα και φως...<br />Άμα ήξερες πόση δύναμη έχει το χαμόγελο σου ίσως και να τρόμαζες...<br />Αλλά καλύτερα που δεν το ξέρεις ...<br />Έτσι καταφέρνω που και που να κλέβω λίγο και να το φυλάω σε ένα μικρο ασημένιο κουτάκι...<br />Αποταμίευση φωτός για τις σκοτεινές μου μέρες...<br />Δεν το ξέρεις άλλα υπάρχει κάτι επάνω σου...<br />Κάτι μαγικό...<br />Που κάθε φορά με αφήνει ξέπνοο και εκστασιασμένο...<br />Κάνοντας με ικανό για τα πιο τρελά εγχειρήματα...<br />Θα τα βρω τα χρώματα που ζήτησες...<br />Και όταν τα βρω θα γλιστρήσω αθόρυβα στο δωμάτιο σου την ώρα που κοιμάσαι και το φεγγαρόφωτο θα καθρεφτίζεται στα παράθυρα σου...<br />Θα τα αφήσω απαλά δίπλα στο μαξιλάρι σου για να είναι το πρώτο πράγμα που θα αντικρίσεις όταν ανοίξεις τα μάτια σου...<br />Έπειτα θα φιλήσω το κρυφό τατουάζ που έχεις στο πίσω μέρος του λαιμού σου και θα χαθώ ξανά μες τις σκιές της νύχτας...<br />Άλλα θα αφήσω στο μικρο σου δωμάτιο τα μάτια της ψυχής μου...<br />Για να δουν την στιγμή που θα αντικρίσεις το δώρο σου...<br />Την στιγμή που θα χαμογελάσεις...<br />Γιατί για αυτές τις στιγμές αξίζει να ζει κάνεις ...<br />Όταν χαμογελάς αισθάνομαι σαν μου χαρίζεται ένα κομμάτι ουρανού...<br />Που κανένα από τα άσχημα του κόσμου δεν μπορεί να το λερώσει...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-1934355564508075170?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-43527108050079139842011-03-07T18:31:00.006+02:002011-03-07T23:24:33.413+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-AP-rioiaFUw/TXUSj-EUYSI/AAAAAAAAA6w/2T6bmSaE1ak/s1600/book%2Bd.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-AP-rioiaFUw/TXUSj-EUYSI/AAAAAAAAA6w/2T6bmSaE1ak/s320/book%2Bd.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581387722361430306" border="0" /></a><br />Δεν συνηθίζω όπως πολύ καλά γνωρίζετε να προωθώ κανενός είδους πραματια μέσα από αυτό εδώ το blog...<br />Για του λόγου το αληθές όλοι ξέρετε ότι έχω δική μου επιχείρηση άλλα ελάχιστοι γνωρίζετε το είδος και το που βρίσκετε...<br />Και αυτό γίνεται γιατί ο Ιανός ήταν είναι και θα παραμείνει ο χώρος που η ψυχή μου καταθέτει τις αλήθειες της η ξεπλένει τα λερωμένα της...<br />Επειδή όμως πολλές φορές κομμάτια της ψυχής μας βρίσκονται μέσα σε προσπάθειες ανθρώπων που αγαπάμε γιαυτό και εγώ θα σας προτείνω να διαβάσετε αυτό το καινούργιο βιβλίο του Neil Gaiman...<br />O κυριότερος λόγος για μένα(εκτός από το γεγονος ότι ένα πολύ όμορφο και διπλά βραβευμένο βιβλίο ενός εξαιρετικού συγγραφέα) είναι ότι την μετάφραση του την έχει κάνει ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο που είναι μια από τις πιο ταλαντούχες και μια από τις καλύτερες(για μένα η καλύτερη) νέες μεταφράστριες...<br />Και μην κάνετε το λάθος να νομίζετε ότι το λέω επειδή είναι ένας άνθρωπος στον οποίο είχα,έχω και θα έχω πάντα μια τεράστια αδυναμία...Όσοι με ξέρουν καλά γνωρίζουν ότι είμαι ιδιαίτερα σκληρός (συχνά ίσως λίγο παραπάνω από ότι χρειάζεται) στην κριτική μου στους δικούς μου ανθρώπους...Άλλα όλοι φίλοι και (εχθροί) έχουν αναγνωρίσει κατά καιρούς ότι μπορώ να είμαι δίκαιος...<br />Και αυτό που λέω το πιστεύω ακράδαντα επειδή έτυχε να ζήσω από κοντά την προσπάθεια αυτή ...<br />Είδα λοιπόν τον κόπο, το άγχος,το πολύωρο και ενίοτε πολυήμερο ψάξιμο για μια σωστή ερμηνεία ,για μια τόσο δα μικρή πρόταση...<br />Είδα το ζήλο, το πάθος και την προσπάθεια για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα...<br />Που τελικά επιτεύχθηκε...<br />Και άλλαξα γνώμη γιατί κάνοντας ο ίδιος ένα επάγγελμα αρκετά σκληρό ,πολύωρο και χειρωνακτικό θεωρούσα ότι αυτού του είδους τα επαγγέλματα είναι light και ξεκούραστα...<br /><br />Έχοντας από χθες το βιβλίο στα χέρια μου αισθάνομαι πολύ υπερήφανος για σένα...<br />Και ξέρω ότι αυτή θα είναι μόνο η αρχή μιας πολύ επιτυχημένης επαγγελματικής πορείας...<br />Γιατί είσαι ένας άνθρωπος όμορφος , εργατικός ,χαρισματικός και ιδιαίτερος ...<br />Και όταν διαθέτεις όλα αυτά είναι δύσκολο να αποτύχεις...<br />Στο έχω πει άλλωστε και ελπίζω να το θυμάσαι πάντα...<br />Ότι υπάρχουν σπουργίτια που είναι πιο δυνατά και από αετούς...<br />Και εσύ...Είσαι ένα από αυτά...<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-87LkqHaspRk/TXUSozla2iI/AAAAAAAAA64/mRMR_KUkvdQ/s1600/book%2Bback.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-87LkqHaspRk/TXUSozla2iI/AAAAAAAAA64/mRMR_KUkvdQ/s320/book%2Bback.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581387805446822434" border="0" /></a><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-4352710805007913984?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-78821131364729748902011-03-01T19:43:00.006+02:002011-03-01T22:56:24.042+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-09EGgX1-N4c/TW03iXmsr_I/AAAAAAAAA6g/2x2BSv1FaeQ/s1600/This_Tear_by_jpupRTni.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 229px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-09EGgX1-N4c/TW03iXmsr_I/AAAAAAAAA6g/2x2BSv1FaeQ/s320/This_Tear_by_jpupRTni.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579176576973320178" border="0" /></a><br />Σήμερα το πρωί βρήκα κάτω από την πόρτα μου πεταμένο ένα γραμμα...<br />Δεν έγραφε αποστολέα ...<br />Μόλις όμως το έφερα κοντά στο πρόσωπο μου από το άρωμα του κατάλαβα ότι ήταν από εσένα...<br />Το άνοιξα και μέσα του βρήκα κλεισμένο ένα δάκρυ σου...<br />Οι ζωγραφισμένες λέξεις στο χαρτί με ρώτησαν αν περνάω καλά και αν κάποια στιγμή θα κατάφερνα να βρω ένα τρόπο και ένα δρόμο για να έρθω να σε ξαναδώ...<br />Μου γράφεις να θυμηθώ ότι ο κοινός μας χρόνος ήταν παράδεισος...<br />Ένα όνειρο που κυλούσε ανενόχλητο από τα άγρια κύματα της πραγματικότητας...<br />Γιατί αυτό που είχαμε βρει ήταν σπάνιο...<br />Τον φίλο και τον εραστή να συνυπάρχουν στο ίδιο πρόσωπο...<br /><br />Έκλεισα το γραμμα και χάθηκα στις σκέψεις μου...<br />Για μια στιγμή με έπιασε μια νοσταλγία που αισθάνθηκα το στήθος μου βαρύ και το κεφάλι μου έτοιμο να εκραγεί...<br />Μέτα από λίγο υποχώρησε και την θέση της πήρε μια γλυκόπικρη θλίψη...<br />Γλυκιά αθωότητα... σκέφτηκα ...<br />Δυστυχώς όμως τίποτα δεν είναι πια ίδιο...<br />Και δεν πρόκειται να ξαναγίνει ποτέ...<br />Αλλάξαμε ...<br />Μολύναμε το όνειρο μας ...<br />Με τις λάθος επιθυμίες μας...<br />Τις λάθος επιλογές μας...<br />Τους λάθους χρόνους μας...<br />Τόσα πολλά λάθη...<br />Δεν χρειάζεται να δημιουργήσουμε άλλο ένα...<br />Ας κρατήσουμε ο καθένας αυτά που πρέπει ...<br />Εσύ κράτα τον κόσμο που σου χάρισα ένα βράδυ που ενώ ήμουν ζαλισμένος από τον έρωτα σου με επισκέφτηκε η έμπνευση ...<br />Κράτα τα μυστικά που σου χάρισα κοντά στην καρδιά σου ...<br />Και όταν τα βράδια νιώθεις ένα δάκρυ να αυλακώνει το μάγουλο σου χωρίς λόγο...<br />Να ξέρεις...<br />Αυτό το δάκρυ θα είναι το δικό μου...<br />Απλά θα τρέχει από τα μάτια σου...<br />Και θα πεθαίνει στην άκρη του προσώπου σου....<br />Όσο για μένα...<br />Θα κρατήσω τον καθρέφτη των ματιών σου που μέσα τους φαινόμουν τόσο ψεύτικα όμορφος...<br />Και αυτό σου το δάκρυ...<br />Να με ακολουθεί...<br />Για να ξεδιψάσει την καρδιά μου όταν αυτή σκληρύνει και ξεραθεί...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-7882113136472974890?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-92135397256642320442011-02-25T20:05:00.004+02:002011-02-25T23:39:06.440+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-lm0IOTZ1Lks/TWgb9MI6v5I/AAAAAAAAA6Y/ChHu7imIgfc/s1600/7%2Bsecrets.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-lm0IOTZ1Lks/TWgb9MI6v5I/AAAAAAAAA6Y/ChHu7imIgfc/s320/7%2Bsecrets.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5577738876542959506" border="0" /></a><br />Bloggoπαιχνιδο λοιπόν...<br />Γιατί μου το ζήτησε το <a href="http://voutiaapopshla.wordpress.com/">new girl on the blog</a>...<br />Και ως γνωστό δεν χαλάω τέτοιου είδους χατίρια...<br />Μου ζητήθηκε να πω επτά μυστικά για μένα ...<br />Για να πω την αλήθεια πιστεύω ότι τα πιο πολλά σχετικά με τον εαυτό μου τα έχω ήδη γράψει κατά καιρούς οπότε έπρεπε να ανακαλύψω τι δεν έχω πει για να είμαι και εντάξει στο παιχνίδι...<br />Μέτα από αρκετή ώρα διαλογισμού και ενδοσκόπησης βρήκα τα παρακάτω επτά και σας τα παρουσιάζω...χε χε...<br /><br />1)Παρόλο που είμαι ροκάς με αρκετά heavy καταβολές έχω γράψει τους στίχους σε λαϊκό τραγούδι το οποίο μάλιστα έχει στην κατοχή του πάρα πολύ γνωστός τραγουδιστής πίστας αλλά για καλή μου τύχη δεν το έχει βάλει ακόμα σε κάποιο cd του...<br /><br />2)Μέθυσα μόνο μια φορά στην ζωή μου στα 17 μου, και πάνω στο μεθύσι μου έκανα πουστιά σε πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο... Από τότε ορκίστηκα να μην ξαναεπιτρέψω ποτέ στον εαυτό μου να χάσει τον έλεγχο από πότο...Μέχρι σήμερα,τόσα χρόνια μετά,κρατάω ακόμα την υπόσχεση μου...<br /><br />3)Είμαι φυσιογνωμιστής και βασίζω τις πιο πολλές αποφάσεις της ζωής μου στην διαίσθηση μου... Ευτυχώς τις περισσότερες φορές μου βγαίνει σε καλό...<br /><br />4) Ερωτεύομαι τα ψεγάδια ...Αυτά που οι πιο πολλοί μπορεί να θεωρούν ελαττώματα (ένα ελαφρύ ψεύδισμα ,ένα σημάδι κλπ ) για μένα μπορεί να αποτελέσουν αιτία για να ερωτευθώ...<br /><br />5)<span style="font-weight: bold;"></span>Δίνομαι ολοκληρωτικά στους ανθρώπους που επιλέγω...Αλλά άμα με ξενερώσει κάτι σε φιλία η σχέση δεχομαι την ζωή χωρίς τον άλλο με υβριστική ευκολία...<br /><br />6)Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να εκτονώσω τον πρώτο καιρό με φυσική έκφραση την αγάπη μου...(Το πρωτο φιλι για καληνύχτα παίρνει καιρό μέχρι να πραγματοποιηθεί...)<br /><br />7) Έχω πάντα την αίσθηση ότι μια παράξενη τύχη απομόνωσης κρέμεται πάνω από το κεφάλι μου...<br /><br />Αυτά λοιπόν από έμενα και ας καλέσω και εγώ κάποια παιδάκια να παίξουν άμα θέλουν και μπορουν!!!! Alma libre ,Λύχνος Καιομενος<span style="text-decoration: underline;">,</span>Dreamer angel ,<span class="post-author vcard"> <span class="fn">Vangel Greko</span>, </span>Eκεινη ,dreameraki για εσάς χτυπάει το σήμαντρο... χι χι χι!!!<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-9213539725664232044?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-12855029049258961132011-02-18T23:17:00.004+02:002011-02-18T23:57:02.497+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-gv_X9mKTJu4/TV7pcfoEXVI/AAAAAAAAA6I/WdeIJz9aAAU/s1600/ice%2Bprincess.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-gv_X9mKTJu4/TV7pcfoEXVI/AAAAAAAAA6I/WdeIJz9aAAU/s320/ice%2Bprincess.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575150064466419026" border="0" /></a><br />Δέρμα διάφανο,φτιαγμένο θαρρείς από πορσελάνη...<br />Χείλη λεπτά,δυνατά,σμιλεμένα από το πιο βαθύ κόκκινο...<br />Ξεχωρίζει σαν οπτασία ανάμεσα στο λευκό ...<br />Η πριγκίπισσα του χιονιού...<br />Για μια στιγμή το βλέμμα της σταματάει επάνω μου...<br />Τα μάτια της αεικίνητα,διεισδυτικά,εισχωρούν μέσα μου...<br />Τα νιώθω να διαβάζουν την ψυχή μου...<br />Και πως μπορείς να μην στεκεις σαν υπνωτισμένος όταν σε κοιτούν αυτά τα μάτια...<br />Μοιάζουν με μέλι που στάζει επάνω στο μαύρο...<br />Μια αιωρούμενη υπόσχεση...<br />Κάτι λιγότερο από εραστές...<br />Κάτι περισσότερο από φίλοι...<br />Κάθε φορά που υπάρχει στο χώρο μου και με τυλίγει με την αύρα της το μυαλό μου γίνεται ικανό να πλάθει μαγικές εικόνες και ονειρικούς κόσμους...<br />Κάθε φορά...<br />Χωρίς να προσπαθεί...<br />Χωρίς να χρειαστεί να κάνει το οτιδήποτε...<br />Με βοηθά...<br />Στην απόδραση μου...<br />Από ένα κόσμο φτωχό...<br />Από ένα κόσμο άδικο...<br />Γεμάτο πόνο και μιζέρια...<br />Με πιάνει από το χέρι και με οδηγεί εκεί...<br />Στο μαγευτικό της βασίλειο...<br />Φτιαγμένο από κρύσταλλα και νιφάδες χιονιού...<br />Περιμένω...<br />Για μια γεύση ονείρου...<br />Για μια μικρή γουλιά θεϊκή αμβροσία...<br />Πως αλλιώς θα μπορούσε να είναι η γεύση από ένα της φιλί;<br />Ντυμένη με νύχτα και παγωμένα αστέρια...<br />Για να κυριαρχεί επάνω στο λευκό της πλαίσιο...<br />Να δείχνει ότι είναι η κυρα του...<br />Τόσο υπέροχα ξεχωριστή...<br />Αφού ακόμα και τις στιγμές που μπορεί να την κυριέψει η θλίψη της...<br />Μαζεύει τα δάκρυα της σε ένα μικρο ασημένιο πουγκί για να μην πέσουν στο αγαπημένο της χιόνι και το πληγώσουν...<br />Αιθερια μορφη μου...<br />Σημαίνεις τόσα πολλά για ένα φτωχό και ανάξιο ποιητή όπως εγώ...<br />Άραγε θα μπορούσα ποτέ να σημαίνω κάτι εγώ για σένα;<br />Κάτι για να στηριχθείς...<br />Κάτι για να εμπνευστείς...<br />Κάτι να αγαπήσεις...<br />Το μυαλό λέει όχι...<br />Η ψυχή λέει ναι...<br />Αδυνατώ να δω καθαρά...<br />Μπερδεύομαι μέσα στις δικές μου αισθήσεις και την δική σου λάμψη...<br />Για ένα μόνο δεν αναρωτιέμαι...<br />Ότι μια μικρή σου στιγμή,ένα χαρισμένο σου χαμόγελο,μια γλυκιά μάτια σου...<br />Με κάνουν να γεννώ λέξεις...<br />Λέξεις που αγκαλιάζονται σφιχτά για δημιουργήσουν όμορφα κείμενα που παλεύουν να είναι αντάξια για τα μάτια μιας πριγκίπισσας...<br />Της πριγκίπισσας του χιονιού...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-1285502904925896113?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-15304043939504393852011-02-12T00:18:00.003+02:002011-02-12T00:36:23.129+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-4PRJor86w7Y/TVW4UVGRfDI/AAAAAAAAA6A/9BX24nSkuZ8/s1600/star.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 238px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-4PRJor86w7Y/TVW4UVGRfDI/AAAAAAAAA6A/9BX24nSkuZ8/s320/star.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572562773341207602" border="0" /></a><br />Απόψε η μελωδία πάγωσε στα χείλη μου...<br />Οι τόσες ιστορίες που είναι μόνιμα σφηνωμένες στο μυαλό μου ψάχνουν μάταια ένα μυστικό πέρασμα για να δραπετεύσουν...<br />Και πάνω στην προσπάθεια τους να ελευθερωθούν άθελα τους με γεμίζουν πληγές...<br />Αφήνοντας πάντα τα χείλη μου σκισμένα και ματωμένα...<br />Αφήνοντας πάντα το μυαλό ελεύθερο να ταλαντεύεται ανάμεσα στους δυο κόσμους...<br />Αφήνοντας πάντα μια πικρή γεύση στο στόμα και έναν έντονο πόνο στα σωθικά μου...<br />Άλλα όλα αυτά δεν αποτελούν τροχοπέδη ώστε να προσπαθήσω να εμποδίσω την προσπάθεια τους να δραπετεύσουν και να έρθουν κοντά σου....<br />Εξακολουθούμε να αιμορραγούμε...<br />Και εγώ...Και οι ιστορίες μου...<br />Ποιος ξέρει;<br />Ίσως να φταίει που μερικές φόρες τις βλέπω σαν σημάδια ζωγραφισμένα επάνω σου...<br />Σαν ιερογλυφικά σκαλισμένα με ξυράφι πάνω σε μια περγαμηνή δέρματος...<br />Κάποιες νύχτες κάτω από αυτό τον φλεγόμενο ουρανό κάθομαι σε ένα μικρο ξύλινο σκαμνί και το αισθάνομαι σαν να είναι η πιο αναπαυτική θέση του κόσμου...<br />Μάλλον γιατί μπορώ να σηκώσω το βλέμμα μου και να κοιτάξω το φεγγάρι...<br />Παράξενα που νιώθω όταν μοιάζει σαν το πρόσωπο σου...<br />Το αισθάνομαι να μου χαμογελάει και αυτό με κάνει να νιώθω λίγο ένοχος...<br />Γιατί σε όλες τις στιγμές αδυναμίας μου του λέω μόνο τους πόνους και όχι τις όμορφες σκέψεις μου...<br />Άλλα αυτό είναι σαν εσένα ...<br />Σε έναν άνθρωπο γεμάτο ελαττώματα όπως εγώ...<br />Πάντα δείχνει κατανόηση...<br />Που είμαι τόσο απρόσεκτος...<br />Τόσο υβριστικά ελεύθερος...<br />Τόσο καλά κλειδωμένος...<br />Με μια κατάρα να μπορώ να δω κάτω από την μάσκα ευτυχίας που φορά ο καθένας...<br />Φορτωμένος με μια ακαθόριστη θλίψη από μικρός, γιατί είχα την δύναμη να διακρίνω το δάκρυ που κρύβεται πίσω από το μακιγιαρισμένο χαμόγελο...<br />Και όποτε έβλεπα αυτά τα δάκρυα τα βαμμένα με μάσκαρα άπλωνα το χέρι και έβαφα με αυτά το αίμα μου...<br />Στο έχω πει;<br />Ξέρω πότε το σπινθήρισμα στα μάτια είναι λαγνεία και πότε είναι αγάπη...<br />Ξέρω ότι μπορώ να κρατήσω το χέρι σου για να σηκωθείς άλλα ίσως να μην είμαι ικανός να σπάσω αυτή την πορσελάνινη μάσκα που σε κρατά φυλακισμένη...<br />Και ξέρω ότι εκτός από μένα όλα αυτά τα ξέρει και το φεγγάρι...<br />Το ξέρω γιατί πολλές νύχτες κυριαρχεί στην σκέψη μου και μου δίνει περισσότερη γνώση από όση μπορώ να αντέξω...<br />Γιαυτό απόψε θέλω να πέσει μια γλυκιά ομίχλη...<br />Να κρυφτώ από το φεγγάρι και να παρακολουθώ τα αστέρια που ενώνονται για να φτιάξουν εικόνες και ιστορίες...<br />Ιστορίες σιωπηλές,μυστηριώδης ...<br />Που θα έρθουν να κάνουν παρέα σε αυτές που έχω ήδη μέσα μου...<br />Ζήτησα συγγνώμη από το φεγγάρι λοιπόν για την σημερινή νύχτα και κρύφτηκα...<br />Έτσι αλλιώς ξέρει ότι δεν είναι δυνατόν να με χάσει...<br />Γιαυτό θα δείξει και πάλι κατανόηση...<br />Που απόψε προτιμώ να μιλήσω με τα αστέρια...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-1530404393950439385?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-70150847719620698252011-02-07T00:30:00.003+02:002011-02-07T00:44:05.957+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TU8iv2jsh_I/AAAAAAAAA54/wxMWNZAJ-Xg/s1600/Rain_by_LVAMPAR.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 233px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TU8iv2jsh_I/AAAAAAAAA54/wxMWNZAJ-Xg/s320/Rain_by_LVAMPAR.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5570709469575022578" border="0" /></a><br />Σκιές μυστικές...<br />Κοίταξε τες πως λαμπυρίζουν...<br />Σαν απαλές αντανακλάσεις που καθρεφτίζονται στα όμορφα μάτια σου...<br />Μια από αυτές είμαι και εγώ...<br />Και παλεύω με όλη μου την δύναμη να ξεχωρίσω...<br /><br />Άραγε θα με δεις;<br />Άραγε θα με αγγίξεις;<br />Άραγε θα με καταλάβεις;<br /><br />Ανοίγω αυτή την μεγάλη πόρτα και βγαίνω έξω ...<br />Εκεί που πάντα ένιωθα καλά...<br />Στην βροχή...<br /><br />Και καθώς το σώμα μου βρέχεται νιώθω μια μικρή ανακούφιση...<br />Άλλα πάντα υπάρχουν αυτά τα ανήσυχα συναισθήματα που με κατακλύζουν καθώς σε παρακολουθώ από μακριά...<br />Δεν ξέρω αν πρέπει η όχι άλλα πάντα κάνω τόση προσπάθεια να τα κρατήσω μέσα μου...<br /><br />Άραγε θα με αγαπήσεις;<br />Άραγε θα με κρατήσεις;<br />Άραγε θα μου το πεις ποτέ;<br /><br />Παραμένω εδώ...<br />Μέσα στην βροχή...<br />Περιμένοντας την λύτρωση να έρθει μέσα από τις στάλες...<br /><br />Θα ρθει η στιγμή...<br />Που από σκιά θα αποκτήσω υλική υπόσταση...<br />Και θα μπορέσω να αγγίξω το περίγραμμα του κορμιού σου στο σκοτάδι...<br />Θα ρθει η στιγμή...<br />Που τα μάτια σου θα κλείσουν μαζί με τα δικά μου...<br />Και θα καταφέρω να νιώσω τα χείλη σου που θα καίνε από τον πόθο...<br /><br />Άραγε θα ξαπλώσεις απόψε δίπλα μου;<br />Άραγε θα με αφήσεις να ζήσω για λίγο μέσα στο κορμί σου;<br />Άραγε το πρωί που θα φύγεις θα μου αφήσεις ένα σ' αγαπώ με το κραγιόν σου στον καθρέφτη μου;<br /><br />Κάνοντας με τόσο χαρούμενο που επέλεξα να σε περιμένω...<br />Και επιτέλους ικανό ώστε να μπορέσω να ακούσω ξανά...<br />Την μελωδία της βροχής...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-7015084771962069825?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-25592965124650740182011-02-03T23:45:00.004+02:002011-02-04T00:04:45.056+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TUskH2uWxuI/AAAAAAAAA5w/VA8X9IQh3QE/s1600/Cerebral_by_Event7o5.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 286px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TUskH2uWxuI/AAAAAAAAA5w/VA8X9IQh3QE/s320/Cerebral_by_Event7o5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569585081541379810" border="0" /></a><br />Ακολούθησε την καρδιά σου...<br />Ακολούθησε το μυαλό σου...<br />Πάρε μια βαθιά ανάσα και ξεκινά να βρεις αυτό για το οποίο είσαι προορισμένη...<br />Μην σπαταλάς χρόνο ενεργεία και συναίσθημα για κάποιον που δεν αξίζει να σωθεί...<br />Άρχισε να προχωράς ...<br />Άρχισε να απομακρύνεσαι...<br />Άσε με έμενα...<br />Εγώ είμαι παγιδευμένος σε μια παγίδα που έχει δημιουργήσει το ίδιο μου το μυαλό...<br />Κολλημένος στον κύκλο του χρόνου...<br />Που πλέον έχει γίνει μονότονος και επαναλαμβανόμενος...<br />Πως μπορώ να το νικήσω;<br />Αμφιβάλλω...<br />Και αυτή η αμφιβολία μου τείνει να γίνει βεβαιότητα...<br />Ψάχνω συνέχεια για ένα μικρο άνοιγμα...<br />Άλλα ο κύκλος αρχίζει και στενεύει...<br />Καμιά διέξοδο...<br />Τουλάχιστον καμιά που να μπορώ να δω...<br />Γιαυτό άφησε με εδώ...<br />Να ζω μέσα στις αμφιβολίες μου στην θέση που έχω διαλέξει...<br />Σαν παλιό βιβλίο πάνω σε ένα σκονισμένο ράφι...<br />Το μυαλό μου έχει πια σκουριάσει...<br />Δεν το νιώθω να δουλεύει όπως πριν..<br />Και η μνήμη μου μοιάζει με στοιβαγμένη σκόνη παγιδευμένη σε ένα δωμάτιο χωρίς πόρτες και παράθυρα...<br />Ξερός σαν πέτρα...<br />Μοναχικός και ξεροκέφαλος...<br />Ανεξέλεγκτος και παράξενος...<br />Γεμάτος ακατανόητες φοβίες και δυσκολοκαταβλητέα άγχη...<br />Ένας ρομαντικός άλλα σκληρός παλιάτσος φτιαγμένος για να παίζει μόνο τους ρόλους που αυτός επιλεγεί...<br />Υπάρχουν άνθρωποι που αξίζει και πρέπει να επιμένεις να σωθούν...<br />Και άλλοι πάλι που απλά για την καταδίκη τους δεν υπάρχει αναστολή...<br />Ένας από τους δεύτερους είμαι και εγώ...<br />Και δεν νομίζω ότι ποτέ κάποιος θα καταφέρει να με ελευθερώσει...<br />Όσο και αν προσπαθήσει...<br />Γιαυτό δεν αφήνω τον εαυτό μου να αυταπατάται...<br />Το ξέρω ότι θα είμαι για πάντα φυλακισμένος εδώ...<br />Μέσα στην παγίδα του μυαλού μου...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-2559296512465074018?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-80186059278314780812011-01-30T01:35:00.003+02:002011-01-30T02:09:25.418+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TUSmV5txeYI/AAAAAAAAA5c/e_Y4fAKaxPg/s1600/sleeping%2Bfairy.jpeg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 306px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TUSmV5txeYI/AAAAAAAAA5c/e_Y4fAKaxPg/s320/sleeping%2Bfairy.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567757934537046402" border="0" /></a><br />Μικρή μου νεράιδα...<br />Κάνει κρύο και μοναξιά απόψε...<br />Δεν ξέρω αν η διαίσθηση μου μου παίζει παιχνίδια άλλα τις τελευταίες μέρες αισθάνομαι ότι έχεις απομακρυνθεί...<br />Τόσο καιρό το ένιωθα ότι ήσουν κάπου εδώ γύρω...<br />Με παρακολουθούσες και με πρόσεχες...<br />Τώρα όμως όχι...<br />Σαν κάτι να σε πήρε...<br />Να σε ξαναγύρισε σε αυτό το μακρινό νησί...<br />Μην βιαστείς να σκοτεινιασεις...<br />Δεν σου κάνω παράπονα...<br />Άλλωστε ξέρω ότι η απόσταση δεν μας φόβισε ποτέ...<br />Δώσε μου άπλα χρόνο να την ξανασυνηθισω...<br />Και απόψε άφησε μου την πρωτοβουλία...<br />Εσύ απλά κανε ότι θα σου ζητήσω....<br /><br />Πίεσε τα δάχτυλα σου στα χείλη σου ...<br />Και θα νιώσεις τις λέξεις που αγαπάς να λιώνουν στα ακροδάχτυλα σου...<br />Ένωσε τα μικρά σου χέρια και σκέψου πως κρατάς τα δικά μου...<br />Θα δεις τότε τον πόνο να μειώνεται...<br />Στείλε μου τις πιο όμορφες σκέψεις σου και εγώ θα σου στείλω τις δικές μου...<br />Θα δεις ότι το μυαλό μας θα νικήσει την απόσταση που μας χωρίζει και θα νιώσουμε την ίδια αγαλλίαση...<br />Είναι στιγμές που σκέφτομαι πως θα αντιδρούσες αν πέρναγα αυτή την πόρτα ...<br />Άραγε θα με άφηνες να φύγω η θα μου έλεγες πως με αγαπάς φυλακίζοντας με για πάντα;<br />Μικρή μου νεράιδα...<br />Θέλω την μέρα του ερχομού σου να ξεζουμίσεις την ζωή από μέσα μου και να την αντικαταστήσεις με την δική σου...<br />Έτσι ώστε να φοβάμαι και να αρχίσω να ζω πια χωρίς πόνο...<br />Και αν είχα μόνο μια νύχτα το μόνο που θα ήθελα είναι να σε νανουρίσω...<br />Όπως απόψε...<br /><br />Κλείσε τα όμορφα μάτια σου...<br />Νιώθεις τώρα που κοιμάσαι τα χείλη μου στο μέτωπο σου...<br />Νιώθεις τους τοίχους από το δωμάτιο να σε κοιτάζουν με τα μάτια μου;<br />Σαν να μετράνε τις ανάσες και τα όνειρα σου;<br />Μυρίζεις το άρωμα μου στο μαξιλάρι που αγκαλιάζεις σφιχτά;<br />Νιώθεις την αύρα μου που πλανιέται προστατευτικά στο χώρο που ησυχάζεις σαν άγρυπνος φύλακας ;<br />Νιώθεις την δύναμη των συναισθημάτων μας που νικάει την απόσταση και όλα τα εμπόδια της δήθεν λογικής;<br />Τα νιώθεις;<br />Με ακούς;<br />Κοιμήσου μικρή μου νεράιδα...<br />Και αφού εγώ κατάφερα και νίκησα το κρύο και την μοναξιά απόψε με το μολυβί μου ,τότε πια είμαι σίγουρος...<br />Ότι η ανάσα σου μια μέρα θα μπορέσει να γιατρέψει όλες μου τις πληγές...<br />Και όσο μακριά και αν είναι το νησί που βρίσκεσαι εγώ πάντα θα καταφέρνω να σε βρίσκω...<br />Και όταν θα είσαι κουρασμένη και νυσταγμένη όπως τώρα...<br />Εγώ θα σε απλώνω σε όλα μου τα κείμενα για να κοιμηθείς...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-8018605927831478081?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-90048783647558509782011-01-26T21:53:00.003+02:002011-01-26T22:32:02.677+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TUB_UI5UalI/AAAAAAAAA5U/ZzQXONqcCEY/s1600/Behind_the_Curtain_by_reznor70.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 203px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TUB_UI5UalI/AAAAAAAAA5U/ZzQXONqcCEY/s320/Behind_the_Curtain_by_reznor70.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5566589123391941202" border="0" /></a><br />Παράδοση άνευ όρων σε έναν ανελέητο εχθρό...<br />Αυτή είναι η κατάληξη της μάχης σου...<br />Και έμενα που με τοποθέτησες σε αυτή την αυτοσχέδια εξέδρα ως το μοναδικό θεατή...<br />Μου ζητάς να χειροκροτήσω για να πέσει η αυλαία...<br />Τι αντικρουόμενες που είναι πάντα οι πράξεις σου...<br />Σαδιστικά να με αναγκάζεις να παρακολουθήσω τον ξεπεσμό σου και μετά να παρακαλάς να δείξω κατανόηση στα σαδιστικά σου ένστικτα και να βάλω εγώ το τέλος στο μαρτύριο σου...<br />Θυμάμαι όταν σου είχα πει να προσέξεις μου είχες πει ότι όταν πνίγεσαι δεν σε νοιάζει ποιανού είναι το χέρι που σε σώζει...<br />Τι γίνεται όμως όταν αυτός που σε σώζει είναι ο ίδιος άνθρωπος που σε πετάει στο νερό;<br />Είναι ο σωτήρας σου;<br />Η εσύ είσαι ένα κομμάτι του παιχνιδιού που έχει εφεύρει για την προσωπική του ευχαρίστηση;<br />Αναλύεις τις καταστάσεις υπερβολικά ήταν η απάντηση σου τότε...<br />Αδύνατες ήταν πάντα οι απαντήσεις σου...<br />Το ίδιο αδύνατες με τις αντοχές σου...<br />Και φτάσαμε εδώ ...<br />Να μου ζητάς να ενώσω τις παλάμες μου ώστε να μπορέσεις να μείνεις για πάντα υποχείριο...<br />Δεν θα σου κάνω όμως αυτή την χάρη...<br />Δεν θα στο κάνω εύκολο...<br />Δεν θα στο κάνω ανώδυνο...<br />Δεν θα υπογράψω με την συγκατάβαση μου το πιο μεγάλο λάθος σου...<br />Στο επόμενο κλείσιμο των βλεφάρων σου θα χαθώ...<br />Με τον καιρό θα ξεθωριάζω...<br />Μέχρι που θα γίνω μια παράξενη ανάμνηση...<br />Και φεύγοντας θα σου αφήσω δώρο ένα ερωτηματικό....<br />Να το έχεις απέναντι σου κάθε φορά που θα διαβάζεις στον καθρέφτη τα σημάδια του συμβιβασμού και της ήττας...<br />Που όση προσπάθεια και να κάνεις δεν θα σβήνουν...<br />Γιατί θα είναι χαραγμένα στο πρόσωπο της ψυχής σου....<br />Και εσύ θα είσαι πλέον μόνιμη πρωταγωνίστρια της θλίψης σε μια παράσταση που η αυλαία δεν θα πέφτει πότε...<br /><br /><br />( Μην ξεχνάτε να πολεμάτε για αυτά που αγαπάτε και για αυτά που ονειρεύεστε.....Ο χειρότερος εχθρός είναι ο εθελοτυφλισμός και η παραδοχή μιας μίζερης πραγματικότητας...)<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-9004878364755850978?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-56306013756131101192011-01-21T00:40:00.004+02:002011-01-21T01:05:16.808+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TTi_JpWRCoI/AAAAAAAAA5M/LTqeHImWuYc/s1600/january_girl_by_vandyla-d3617pp.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TTi_JpWRCoI/AAAAAAAAA5M/LTqeHImWuYc/s320/january_girl_by_vandyla-d3617pp.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564407512055220866" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TTi9-dWiCHI/AAAAAAAAA5E/fZbQi8Y7OtI/s1600/b%2Bday%2B1.jpg"><br /></a><br />Πολύ συχνά σας έχω εξιστορήσει βιώματά από το παρελθόν μου ...<br />Σχετικά με το πως έζησα την ζωή μου σαν τυχοδιώκτης...<br />Περιμένοντας πάντα να έρθει εκείνη η ημέρα...<br />Που θα μπορέσω να πιάσω το χέρι σου και να σου τραγουδήσω...<br />Και τότε εσύ, ίσως να μου πεις "έλα κοντά μου ,ξάπλωσε και αγάπησε με"...<br />Και εγώ τότε επιτελούς θα μπορέσω να επιστρέψω και να μείνω...<br />Υπήρξαν πολλές φoρες που ήμουν ένας ταξιδιώτης...<br />Που έψαχνε να βρει κάτι καινούργιο για να του εξάψει την φαντασία μέσα σε παλιές μέρες...<br />Πόσες παγωμένες νύχτες περιπλανήθηκα χωρίς εσένα...<br />Και αυτές οι μέρες εμπόδισαν τα μάτια μου να δουν ότι ίσως είσαι κοντά...<br />Καθώς αυτή η τύφλωση μου δημιουργεί σύγχυση αντιλαμβάνομαι ότι ακόμα δεν είσαι εδώ...<br /><br />Τώρα αισθάνομαι ότι μεγαλώνω...<br />Και όλα τα τραγούδια που έχουμε τραγουδήσει...<br />Μοιάζουν σαν ηχώ που ακούγεται από απόσταση...<br />Σαν το θόρυβο που κάνει ένας ανεμόμυλος καθώς γυρίζει...<br />Υποθέτω ότι θα είμαι για πάντα...<br />Ένας στρατιώτης της τύχης...<br /><br />(Το παραπάνω κείμενο είναι μια ελεύθερη μετάφραση του Soldier Of Fortune των Deep Purple...Ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια που με έχει συντροφέψει σε πολύ δύσκολες στιγμές...)<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TTi9-dWiCHI/AAAAAAAAA5E/fZbQi8Y7OtI/s1600/b%2Bday%2B1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 195px; height: 259px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TTi9-dWiCHI/AAAAAAAAA5E/fZbQi8Y7OtI/s320/b%2Bday%2B1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564406220344920178" border="0" /></a><br />21 του Γενάρη σήμερα...<br /><br />κάθε χρόνο τέτοια μέρα ξεκινάω με διάθεση να γκρινιάζω γιατί προσπαθώντας να κάνω τον απολογισμό του χρόνου που πέρασε βρίσκω ένα σωρό πράγματα που δεν κατάφερα να κάνω...<br />Άλλα κάθε χρόνο στο τέλος καταλήγω πάντα στο ίδιο συμπέρασμα ...<br />Και το καταθέτω...<br />Παρολη την μουρτζουφλια που με πιάνει, διαπιστώνω ότι έχω ανθρώπους που με αγαπάνε και με αντέχουν...<br />Και αυτό για μένα είναι πολύτιμο...<br />Ένας μοναχικός,δύστροπος, ξεροκέφαλος και κυκλοθυμικός άνθρωπος όπως είμαι εγώ δεν είναι και ο καλύτερος συγγενής,φίλος,σύντροφος...<br />Άλλα νιώθω τυχερός που κάποιοι άνθρωποι βλέπουν κάτι σε μένα που μάλλον εγώ δεν μπορώ να το διακρίνω και αυτό τους κάνει να με αγαπάνε και να θέλουν να είναι δίπλα μου....<br /><br />Σας ευχαριστώ για την υπομονή ...<br />Και ιδιαίτερα τον Χρήστο και την κουμπαροσυνεταιρα μου που τους βγάζω το λάδι καθημερινά...Σας αγαπάω παιδάκια...<br /><br />Από την χρονιά που πέρασε χρωστάω ένα μεγάλο συγγνώμη σε έναν άνθρωπο επειδή δεν κατάφερα να κρατήσω τις υποσχέσεις που του είχα δώσει...Του το ζητώ από εδώ απόψε...<br /><br />Ευχαριστώ όλους εσάς που γεμίζετε την ζωή μου χρώματα ...<br /><br />Και φυσικά όπως πάντα την Νεράιδα που είναι η αφορμή και η αιτία για να γράφονται τα πιο όμορφα παραμύθια....<br /><br />Άλλος ένας χρόνος στην πλάτη λοιπόν και συνεχίζουμε...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5630601375613110119?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-55549127280438897992011-01-14T23:29:00.003+02:002011-01-15T00:10:36.433+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TTDB76M-RSI/AAAAAAAAA48/g-D2dnajo8w/s1600/Storm_by_michellemonique.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 197px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TTDB76M-RSI/AAAAAAAAA48/g-D2dnajo8w/s320/Storm_by_michellemonique.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5562158774782674210" border="0" /></a><br />Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδα...<br />Ο δρόμος στο τέλος, καταφέρνει να βρίσκει μια παρακαμπτήρια οδό και να συνεχίζει...<br />Και αυτό θα γίνεται για πάντα...<br />Είναι το μόνο σίγουρο...<br />Αυτό και ο χρόνος...<br />Ο χρόνος που θα δείξει αν τελικά είναι μοιραίο να βαδίσουμε αυτό τον δρόμο μαζί...<br /><br />Θα είναι δύσκολο να το ξέρεις...<br />Θα περάσουμε μέσα από χιόνι και φωτιά...<br />Και θα έρθουν νύχτες που θα ακροβατούμε ανάμεσα στην κόλαση και τον παράδεισο...<br />Που θα προσπαθούμε να μείνουμε πάνω σε αυτή την τεντωμένη κλωστή όσο γίνεται περισσότερο...<br />Και να είσαι σίγουρη ότι θα είναι πολλοί αυτοί που θα εύχονται την πτώση...<br /><br />Κάθε μέρα...<br />Κάθε νύχτα...<br />Συνεχίζω να ελπίζω ότι αυτή την φορά όλα θα πάνε καλά...<br />Προσπαθώ,όσο επίπονο και αν είναι, να κάνω ειρήνη με το παρελθόν μου...<br />Και υπόσχομαι να αφήσω το μυαλό μου επιτελούς να γαληνεψει...<br />Γιατί η μοίρα που έκανε τις ζωές μας να διασταυρωθούν μου υποσχέθηκε μια στιγμή...<br />Μια στιγμή που θα σβήσει όλα τα άσχημα του χθες...<br />Για αυτή την στιγμή ζω πια...<br /><br />Θέλω να σου πω πολλά...<br />Μα τι να πεις όταν όλα είναι ειπωμένα χωρίς να χρειαστεί να ανοίξεις το στόμα σου;<br />Αυτό πρέπει να είναι αυτό είδος της αγάπης που κάνει να γράφονται τα ωραιότερα έργα τέχνης...<br />Αυτό είναι είδος της αγάπης που αξίζει να πολεμήσεις για να το αποκτήσεις...<br /><br />Με ακούς;<br />Σου μιλάω για μια αγάπη που θα μοιάζει με φωτιά...<br />Μια φωτιά που θα καίει για πάντα...<br />Και θα κάνει την καρδιά σου να φλέγεται και να λαχτάρα όλο και πιο πολλά...<br />Που κανένας και τίποτα δεν θα μπορεί να την σβήσει...<br />Που θα έχει την δύναμη να καταφέρνει να ζεσταίνει τα πάντα...<br />Και δεν θα σε εγκαταλείπει ποτέ...<br />Ακόμα και όταν θα με ακολουθείς και θα χανόμαστε ...<br />Μέσα στην αγκαλιά της καταιγίδας...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5554912728043889799?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com46tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-58571193938141050172011-01-09T01:22:00.003+02:002011-01-09T01:44:53.540+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TSj0n2H9msI/AAAAAAAAA40/Wp5LPdk_hSw/s1600/The_Basement_by_patrickrigon.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 230px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TSj0n2H9msI/AAAAAAAAA40/Wp5LPdk_hSw/s320/The_Basement_by_patrickrigon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559962705369864898" border="0" /></a><br />Μετά ερχόταν η νύχτα...<br />Άλλα ποτέ δεν ήταν μονή της...<br />Την συντρόφευαν ένας ακαθόριστος πόνος και η αγωνία...<br />Και εγώ παρότι γνώστης πάντα πιανόμουν απροετοίμαστος...<br />Σαν ανεπίδεκτος μαθητής...<br />Σαν αδέξιος τεχνίτης...<br />Άλλα χθες προς μεγάλη μου έκπληξη κατάφερα να αντιδρασω...<br />Δεν ξέρω πως...<br />Δεν ξέρω γιατί ...<br />Πες το καθυστερημένη αφύπνιση...<br />Την ώρα που οι σκιές των φόβων και των ενοχών άρχισαν να μεγαλώνουν εγώ μπόρεσα να τρέξω...<br />Κατέβηκα τα σκαλοπάτια ,άνοιξα την παλιά σιδερένια πόρτα και κρύφτηκα μέσα στο υγρό υπόγειο των αναμνήσεων...<br />Οι σκιές με κυνήγησαν ,έφτασαν έξω από την πόρτα και άρχισαν να την χτυπάνε με μανία...<br />Πρέπει να χτύπαγαν ώρες ολόκληρες μέχρι που ξεθύμαναν και άφησαν χώρο για να μπορέσει να επιστρέψει η εικόνα σου...<br />Πριν προλάβω να καλόδεχτω τον απρόσμενο ερχομό σου ξανάρχισαν τα χτυπήματα στην πόρτα...<br />Πιο δυνατά αυτή την φορά ...Πιο έντονα...<br />Έστρεψα το βλέμμα μου στο πάτωμα και ειδα τον εγωισμό μου να σέρνεται παράλυτος...<br />Διπλά του ακανόνιστα σάπια κομμάτια του μυαλού μου...<br />Πότε προλαβες και τα εκβαλλες από μέσα μου;<br />Δεν έχει πάρα λίγες στιγμές η εικόνα σου που επέστρεψε...<br />Πόση δύναμη έχει άραγε;<br />Πλησιάζω την πόρτα ...<br />Τι νικάει τις σκιές;<br />Το φως...<br />Θα την ανοίξω...<br />Βάζω ασπίδα την μορφή σου και οι σκιές υποχωρούν ...<br />Το ξέρα ...<br />Ανοίγω τα μάτια μου και συνειδητοποιώ πως ότι με κυνηγούσε έχει τραπεί σε άτακτη φυγή...<br />Μονό που μαζί του έχει ξαναφύγει και η εικόνα σου...<br />Μάταια προσπαθώ να την επαναφέρω...<br />"Είναι άδικο"φωνάζω "Άδικο"...<br />Και πάνω που είμαι έτοιμος να ξαναμαλώσω με την μοίρα ,τους Θεούς και ότι σε παίρνει μακριά μου...<br />Από το ανοιχτό παράθυρο μπαίνει στο δωμάτιο ένα σπουργίτι ...<br />Διαγράφει ένα μεγάλο κύκλο και κάθετε στο χέρι μου...<br />Το φέρνω στο ύψος των ματιών μου και αμέσως ο θύμος μου εξαφανίζεται...<br />Αρχίζω να χαμογελάω ...<br />Τι κουτός που είμαι τελικά...<br />Είναι ολοφάνερο...<br />Δεν επιστρέφεις...<br />Γιατί πολύ απλά...<br />Δεν φεύγεις ποτέ...<br />Άπλα αλλάζεις μορφές και είσαι πάντα μαζί μου...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5857119393814105017?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-77420258918292777192011-01-03T01:17:00.004+02:002011-01-03T01:32:29.183+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TSEKDDhtShI/AAAAAAAAA4k/TNK8-cmvmjo/s1600/I__ll_bring_you_the_night_by_LuneBleu.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 239px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TSEKDDhtShI/AAAAAAAAA4k/TNK8-cmvmjo/s320/I__ll_bring_you_the_night_by_LuneBleu.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5557734462754474514" border="0" /></a><br />Τράβηξε κάτω την κουρτίνα της σκιάς νεράιδα μου ...<br />Και δείξε μου...<br />Δείξε μου αυτά που κρατάς τόσο καιρό κρυμμένα...<br />Κάθε ουλή...<br />Κάθε πληγή...<br />Θέλω να δω ...<br />Θέλω να ξέρω...<br /><br />Πάντα ένιωθα να υπάρχει αυτό το αίνιγμα στον αγέρα που σε περιβάλλει...<br />Το ένιωθα σαν μια ψυχρή ασπίδα απέναντι σε οποίο ζεστό συναίσθημα προσπαθούσε να σε φτάσει...<br />Ακόμα και όταν η κλωστή μαζεύεται και νιώθω διπλά σου έρχονται στιγμές που τρομάζω....<br />Γιατί αισθάνομαι ότι μετά βίας ακούω το καρδιοχτύπι σου...<br />Και πάνω που νομίζω ότι σε χάνω αυτό ξαναρχίζει να χτυπάει... Δυνατά,ακανόνιστα,μεθυσμένα...<br /><br />Γιαυτό δείξε μου...<br />Τι κρύβεις...<br />Κάτω από αυτά τα ρούχα...<br />Πίσω από αυτά τα μάτια...<br />Μέσα σε αυτή την καρδιά...<br />Τι σκέφτεσαι;<br />Τι κοιτάς;<br />Τι σου λείπει;<br />Γιατί λες ψέμματα;<br />Γιατί αγαπάς τις σιωπές σου;<br /><br />Υπάρχουν τόσα πολλά ακόμα μέσα σου...<br />Υπάρχουν τόσα πολλά που αξίζουν κάθε θυσία...<br />Γιαυτό και εγώ θα παραμείνω εδώ...<br />Εξερευνητής της ψυχής σου...<br />Θέλοντας να ανακαλύψω κάθε κρυφό σου σύνορο...<br />Αδιαφορώντας για το χρόνο...<br />Αδιαφορώντας για το κόστος...<br />Αδιαφορώντας για τον πόνο...<br /><br />Τράβηξε κάτω την κουρτίνα της σκιάς νεράιδα μου ...<br />Και άφησε την πόρτα της καρδιάς σου ανοιχτή...<br />Γιατί είμαι παράξενο παιδί και επίμονο...<br />Και δεν πρόκειται να φύγω από την ζωή σου...<br /><br />Γιατί έχω ζήσει τα άσχημα..<br />Γιατί έχω δει την άλλη όψη...<br />Και όταν μπορώ να δω τα μάτια σου νιώθω σαν να μην υπάρχει τίποτα κακό επάνω στον κόσμο...<br />Βλέπεις έχω πάει στην κόλαση και ξαναγύρισα..<br />Και ανακαλύπτοντας εσένα...<br />Την ομορφιά και το φως της ψυχής σου ...<br />Αισθάνομαι ότι...<br />Το σκοτάδι φοβάται και κρατιέται μακριά από την πόρτα μου....<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-7742025891829277719?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-72427840391087091792010-12-29T23:48:00.003+02:002010-12-30T00:01:58.434+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TRuuvBd3n2I/AAAAAAAAA4c/ZYjuKx8KKso/s1600/Milos.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TRuuvBd3n2I/AAAAAAAAA4c/ZYjuKx8KKso/s320/Milos.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556226688162439010" border="0" /></a><br />Αγαπημένοι μου συνταξιδιώτες...<br />Από όλες τις φυλές...<br />Από όλα τα φύλα...<br />Όπου και αν είσαστε...<br />Όποιοι και αν είσαστε...<br />Έχω ένα μήνυμα για εσάς...<br /><br />Θέλω να ξέρετε ότι και την νέα χρονιά θα συνεχίσουμε να παλεύουμε ...<br />Για να έχουμε ελπίδες...<br />Να κάνουμε όνειρα...<br />Να πραγματοποιούμε επιθυμίες...<br />Ξέρω...<br />Ότι οι προκλήσεις και οι δυσκολίες στις ζωές μας θα είναι πολλές...<br />Ξέρω...<br />Ότι τίποτα δεν θα είναι εύκολο...<br />Ότι τίποτα δεν θα είναι απλό...<br />Άλλα ποιος είπε ότι η ζωή είναι εύκολη και απλή;<br />Αυτό είναι που δίνει και νόημα στον αγώνα..<br /><br />Οπλιστείτε με θάρρος...<br />Ανοίξτε τα παραθυρόφυλλα της ψυχής σας για να είναι έτοιμα να υποδεχθούν τον νέο αγέρα..<br />Την καινούργια έμπνευση...<br />Ελάτε να προσπαθήσουμε να φτάσουμε λίγο πιο κοντά στο όνειρο...<br />Πιο κοντά στο θαύμα...<br />Και φέτος προσπαθήστε να γίνεται εσείς το θαύμα στην ζωή κάποιου...<br />Είναι ανεκτίμητη η αίσθηση...<br /><br />Όσο για μένα...<br />Ελπίζω...Εύχομαι...<br />Να μπορώ ...Να τα καταφέρνω...<br />Να διεγείρω το πάθος και την ομορφιά στις ψυχές των ανθρώπων που οι ζωές μας θα ακουμπήσουν η μια την άλλη...<br />Μονό αυτό επιθυμώ για δώρο φέτος...<br /><br />Αγαπημένοι μου...<br />Μην σταματάτε να κυνηγάτε και να πολεμάτε για τα όνειρα σας...<br />Να έχουμε μια όμορφη και δημιουργική χρονιά ...<br />Και μην ξεχνάτε ...<br />Όλοι μαζί μπορούμε....<br />Και θα νικήσουμε...<br />Venceremos....Που έλεγε και ο υπέροχος Νικόλας...<br /><br /><br /><br />Venceremos ( Θα νικήσουμε )<br /> <br />Στίχοι: Νικόλας Άσιμος<br />Μουσική: Νικόλας Άσιμος<br /><br /><br />Αποκομμένος απ' όλους κι απ' όλα<br />σε μαγεμένη τροχιά<br />πήρα το δρόμο να φύγω μα ήρθα<br />τίποτα δε μ' ακουμπά<br />στον παράξενο μου χρόνο<br /><br />Ξέρουμε πως είναι ψέμα<br />μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα<br />να σ' αγκαλιάσω να μ' αγκαλιάσεις<br />να ξεγελιέσαι να ξεγελιέμαι<br />να σ'αγαπήσω να μ'αγαπήσεις<br />έστω για λίγο για τοσοδούλι<br />Σα ζευγαρώνουν δυο βεγγαλικά<br />μοιάζουν με μηνύματα τηλεπαθητικά<br />στων προσώπων μας τις ζάρες<br /><br />Με δίχως σημαίες και δίχως ιδέες<br />δίχως καβάντζα καμιά<br />ντύθηκε η μέρα τα γούστα της νύχτας<br />και η ψυχή μου πηδά<br />στου απέραντου τη ψύχρα<br /><br />Θες ν' αγγίξεις την αλήθεια<br />για βγες απ' έξω απ' τη συνήθεια<br />σύρε κι έλα να με λούσεις<br />κι ας είμαι της καθαρευούσης<br />να σ' αγαπήσω να μ' αγαπήσεις<br />έστω για λίγο για τοσοδούλι<br />Δρεπανηφόρα άρματα περνάν<br />στις τσιμεντουπόλεις του θανάτου το συμβάν<br />ασυγκίνητο σ' αφήνει<br /><br />Σου ξαναδίνω το είναι μου τώρα<br />θωρακισμένε καιρέ<br />με μια σκληρή παγερή τρυφεράδα<br />σε πλησιάζω ,μωρέ<br />μ' αυταπάτες πια δεν έχω<br /><br />Ξέρουμε πως είναι ψέμα<br />μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα<br />δες θα φτιάχνουμε στιχάκια<br />να περπατάν σαν καβουράκια<br />πλάγια κι ακριβά τα χάδια<br />φως αχνό μες στα σκοτάδια<br />Μ' ένα μου πήδο θα σε ξαναβρώ<br />στο μαγκανοπήγαδο της ήττας μου περνώ<br />Venceremos, Venceremos...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-7242784039108709179?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-81106918726292337432010-12-26T01:46:00.007+02:002010-12-26T15:14:06.736+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TRaI0GRdRiI/AAAAAAAAA4U/vaZS4diWlqg/s1600/Utopia_by_Funerium.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 233px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TRaI0GRdRiI/AAAAAAAAA4U/vaZS4diWlqg/s320/Utopia_by_Funerium.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554777619026495010" border="0" /></a><br />Όταν η νύχτα και η μέρα σου ενώνονται και όταν τα όνειρα σου γίνονται στάχτη...<br />Τότε άλλη μια μέρα της ζωής σου ξεκινάει...<br />Μια ημέρα που τις πιο πολλές φόρες είναι έτοιμη να καταναλωθεί μέσα σε θλιβερές στιγμές...<br />Μην της κάνεις όμως αυτή την χάρη ...<br />Ψάξε να βρεις μια μικρή όμορφη στιγμή ,ενα στιγμιότυπο που σε έκανε να χαμογελάσεις επικεντρώσου σε αυτό και κράτησε το σφιχτά ...<br /><br />Να θυμάσαι οτι κάθε εποχή έχει και ένα χρώμα...<br />Ένα χρώμα που την χαρακτηρίζει και την κάνει να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες...<br />Μην αφήσεις ποτέ κανένα να σου πει ότι όλες είναι ίδιες..<br />Μην αφήσεις πότε κανένα να σου επιβάλει το ασπρόμαυρο...<br /><br />Δημιουργήθηκες για να είσαι ελεύθερη και όχι αιχμάλωτη των εικόνων...<br />Σταμάτα να πιστεύεις αυτό τον ψεύτη καθρέφτη που μυρίζοντας τους φόβους σου διασκεδάζει λέγοντας σου συνεχώς ψέματα...<br />Πήγαινε και στάσου στο χείλος του γκρεμού και σε πείσμα αυτού του σκυθρωπού ουρανού πίστεψε ότι μπορείς να πετάξεις και πετά, αφήνοντας ότι σε κάνει σκοτεινή να συντρίβει στο έδαφος...<br /><br />Σε κάθε δύσκολη στιγμή, σε κάθε ξύπνημα του φόβου,σε κάθε πνιγμό της επιθυμίας σου ,το μόνο που θέλω είναι να μην χάνεις την πίστη σου...<br />Και εγώ θα είμαι κάπου κοντά να βοηθήσω την όμορφη ψυχή σου όσο μπορώ...<br />Δεν εχω να σου δώσω πολλά ...<br />Ξέρω ότι το μόνο μου ταλέντο είναι να φτιάχνω κόσμους ...<br /><br />Γιαυτό θα πάρω αστέρια ,άνεμους και θάλασσα και θα δημιουργήσω ένα τοπίο μόνο για σένα...<br /><br />Είναι σίγουρο ότι μόλις το δεις η ψυχή σου θα χαμογελάσει...<br /><br />Είναι μοιραίο κάποια στιγμή να συνειδητοποιήσεις ότι αγαπάς το γεγονός ότι είσαι το βασικό κομμάτι...<br /><br />Της ουτοπίας ενός ανόητου ρομαντικού...<br /><br /><br /><br />Χρονιά καλά σε όλους σας! Εύχομαι το αστέρι των Χριστουγέννων να φωτίσει τις ψυχές σας και τις ζωές σας!<br />Και μην ξεχνάτε...<br />Να νοιάζεστε ,να μοιράζεστε και να δίνετε την αγάπη σας χωρίς να σας το ζητήσουν και χωρίς να περιμένετε ανταλλάγματα...<br />Γιατί μόνο τότε έχει αξία ....Χρόνια πολλά...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-8110691872629233743?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-36466141059579290872010-12-18T22:35:00.004+02:002010-12-19T17:40:05.363+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TQ0d-e79qVI/AAAAAAAAA3o/IQmZOk8yWAA/s1600/love_is_just_a_ballon_by_Beccaxxx.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 257px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TQ0d-e79qVI/AAAAAAAAA3o/IQmZOk8yWAA/s320/love_is_just_a_ballon_by_Beccaxxx.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5552126874911353170" border="0" /></a><br />Μέρες γιορτινές ήρθαν...<br />Μέρες που πραγματοποιούνται οι ευχές και τα θέλω των παιδιών...<br />Και εγώ που δεν είμαι πια ένα από αυτά δεν καρτερώ καμιά εκπλήρωση...<br />Άπλα όταν έρχονται αυτές οι μέρες φωνάζω τα θέλω μου σε σένα...<br />Ίσως για να μην τα ξεχνάω και εγώ...<br /><br />Θέλω...<br />Τα βλέφαρα μου να πέσουν και να γίνουν ένα με τα πεσμένα φύλλα...Να τα πάρει ο αγέρας και να δραπετεύσουν....<br /><br />Θέλω...<br />Να σπάσω τα ρολόγια σε κομμάτια και να τα φυτέψω στο νωπό χώμα...Μήπως και ο χρόνος ανθίσει...<br /><br />Θέλω...<br />Να ξεκαρφιτσώσω αστέρια από τον ουρανό και να τα χρησιμοποιήσω ως χρώμα για να φτιάξω τον πιο σπάνιο πίνακα...<br />Και όταν τελειώσω να μην έχει μείνει ούτε ένα για να μπορώ να ευχηθώ...<br /><br />Θέλω...<br />Να έρθεις και να ενώσουμε τα δάκτυλα μας κατά τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο...Και μέσα από αυτό να μπορεί να δει ο καθένας πως είναι το τέλος της αθωότητας...<br /><br />Θέλω...<br />Να ταρακουνήσω εκείνο το ζευγάρι που χάθηκε στην ρουτίνα και την μιζέρια...Να τους πω ότι με το να προσποιείσαι την ευτυχία δεν σημαίνει ότι την έχεις κιόλας....<br /><br />Θέλω...<br />Να πάω σε εκείνο το παγκάκι στο πάρκο...Εκεί που κάθεται αυτή η ηλικιωμένη γυναίκα έχοντας πάντα τα μάτια κλειστά και κρατώντας ένα αυτοκτονικό σημείωμα στα χέρια της και να αλλάξω τα χάπια της με βιταμίνες...Να της θυμίσω ότι η ζωή είναι δώρο και όχι χάσιμο χρόνου...<br /><br />Θέλω ...<br />Να μου κάνει την χάρη ο Αίολος και να φυσήξει δυνατά για να πετάξει αυτός ο μεγάλος χαρταετός και να καρφιτσωθεί στην πιο ψήλη κορυφή...Έτσι ώστε να μπορούν να δουν όλοι τα αρχικά που είναι χαραγμένα επάνω του....<br /><br />Θέλω<br />Να αγριεψω τα όμορφα και να τσιγκλισω τα άγρια...<br /><br />Θέλω ..<br />Να ψεκάσουμε και να βάψουμε κάθε γκρι τσιμεντένιο τοίχο μέχρι που ο καθένας να μπορεί να δει ουράνια τόξα....<br /><br />Θέλω...<br />Αυτό το μπαλόνι που έφυγε από τα χέρια του μικρού μου ανιψιού να κάνει το ταξίδι και να φτάσει στο νησί που βρίσκεσαι...Να σκάσει στα χέρια σου δίνοντας σου το πιο φτωχό και ταπεινό δώρο που θα λάβεις αυτά τα Χριστούγεννα ...<br /><br />Την ανάσα μου...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-3646614105957929087?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com51tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-11972379448387478622010-12-12T16:49:00.005+02:002010-12-12T23:38:56.744+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TQTm46mARRI/AAAAAAAAA3Y/uu4-zBwP050/s1600/Fae_Elementals__Water_by_Cynnalia.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 256px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TQTm46mARRI/AAAAAAAAA3Y/uu4-zBwP050/s320/Fae_Elementals__Water_by_Cynnalia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5549814506303014162" border="0" /></a><br />Υπάρχει μια χώρα...<br />Στον ωκεανό μιας άδειας μέρας...<br />Που μοιάζει σαν φως ανάμεσα στις σκιές της απόγνωσης και σε καλεί συνεχώς να πας κοντά του...<br />Άλλα εσύ ...<br />Μείνε εδώ...<br />Μην με αφήνεις μόνο με την ψυχή μου...<br /><br />Γίνε εσύ το φως...<br />Γίνε εσύ η αλήθεια...<br />Και δείξε μου τον τρόπο να μπορώ να αισθάνομαι ξανά...<br /><br />Το μόνο που ξέρω είναι ότι σε χρειάζομαι βαθιά μέσα μου...<br />Όπως ο γαλάζιος ουρανός τις κορυφογραμμές των βουνών...<br />Όπως το φως το σκοτάδι....<br />Μην δίνεις σημασία στις νύχτες...<br />Στις νύχτες που κραυγάζω και υπερηφανεύομαι για την ελευθερία μου...<br />Το μπορώ μεσώ της ασφάλειας ότι το όνειρο μου είναι χιλιόμετρα μακριά...<br />Το μπορώ γιατί έμαθα να αγαπώ ακόμα και την απουσία...<br />Και αυτό πίστεψε με είναι το πιο δύσκολο είδος αγάπης...<br /><br />Κάποιες στιγμές εύχομαι να μπορούσα να κλάψω ξανά...<br />Για να μην αναπολώ τις στιγμές των δακρύων μου στο χρόνο...<br />Κάποιες στιγμές θα ήθελα να μπορούσα να ξανανιώσω τον πόνο την ώρα που χαράζει....<br />Για να πάψω να κοιτάζω τις ουλές και τα σημάδια που μου άφησαν οι περαστικοί,θυμώνοντας που δεν με πονάνε πια...<br /><br />Υπάρχει μια χώρα...<br />Στον ωκεανό μιας άδειας μέρας...<br />Που μοιάζει σαν φως ανάμεσα στις σκιές της απόγνωσης και σε καλεί συνεχώς να πας κοντά του...<br />Άλλα εσύ ...<br />Μείνε εδώ...<br />Μην με αφήνεις μόνο με την ψυχή μου...<br /><br />Γίνε αγέρας και μπες μέσα μου ...<br />Γίνε ο δρόμος σε μια άδεια μέρα...<br />Γίνε η πραγματοποιημένη ευχή...<br />Και δείξε μου τον τρόπο να μπορώ να αισθάνομαι ξανά...<br /><br />Γιατί μόνο εσύ μπορείς ...<br /><br />Νεράιδα μου...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-1197237944838747862?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-73054364461019924512010-12-07T00:14:00.003+02:002010-12-07T00:31:39.184+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TP1jT9Ld4DI/AAAAAAAAA3Q/dRnWk1CaoHM/s1600/like%2Bn%2Bdis.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TP1jT9Ld4DI/AAAAAAAAA3Q/dRnWk1CaoHM/s320/like%2Bn%2Bdis.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547699510481641522" border="0" /></a><br />Με κάλεσε η συνοδοιπόρος μου η <a href="http://bookeater-bookeater.blogspot.com/">Νατάσα</a> σε bloggoπαιχνιδο...<br />Να πω πέντε πράγματα που μου αρέσουν και πέντε που δεν μου αρέσουν στο χώρο της bloggoσφαιρας...<br />Δεν μπορώ και δεν θέλω να της χαλάσω το χατίρι όποτε ορίστε:<br /><br />Μου αρέσει:<br /><br />1)Που αισθάνομαι ότι ανήκω σε μια πολύ μεγάλη οικογένεια ,που ακόμα και ας μην γνωρίζω όλα της τα μέλη προσωπικά νιώθω μια απέραντη ζεστασιά και ότι έχω ανθρώπους έτοιμους να με στηρίξουν και να με βοηθήσουν ανά πάσα στιγμή...<br /><br />2)Όταν συσπειρωνόμαστε για όμορφους και τόσο ανθρώπινους σκοπούς αγάπης( για τα παιδιά των φυλακισμένων γυναικών,για το Μαρακι κλπ)...Νιώθω ότι μπορούμε αυτές τις στιγμές να κάνουμε μεγαλα πράγματα...<br /><br />3)Λατρεύω να διαβάζω έξυπνες ιδέες και όνειρα ζωής (Φιλαράκι Ευρυνοε κυρίως για σένα το λέω αυτό.. :) )<br /><br />4)Ότι αισθάνομαι σαν να έχω ένα ανοιχτό λογαριασμό ψυχής που μπορώ να κάνω κατάθεση όποτε νιώθω την ανάγκη να με πλημμυρίζει...<br /><br />5)Ότι όπως ο καθένας μπορεί να κάνει ανάληψη από τον δικό μου λογαριασμό ψυχής έτσι μπορώ και εγώ να το κάνω από τους αντίστοιχους λογαριασμούς ψυχής των συνοδοιπόρων μου...(πολύτιμο ψύχω πάρε-δώσε)<br /><br /><br />Πριν γράψω τι δεν μου αρέσει θέλω να πω ότι όταν μπαίνω σε ένα blog αισθάνομαι σαν να μπαίνω στο σπίτι κάποιου ως φιλοξενούμενος...Όποτε φροντίζω πάντα να σέβομαι απόλυτα τον άνθρωπο που με φιλοξενεί έστω για λίγα λεπτά...<br /><br />Δεν μου αρέσει:<br /><br />1) H Αγένεια και η κακή πρoαιρεση...<br /><br />2) Οι διαφημίσεις που πετάγονται απότομα προτρέποντας με να κάνω κλικ σε κάποιο σύνδεσμο...<br /><br />3)Τους περίπου και τους δήθεν...<br /><br />4)Τους διαφημιστές Viagrα που μπαίνουν σε παλιότερες αναρτήσεις και αφήνουν μανιωδώς την διαφήμιση τους ως σχόλιο!!!! Έλεος πια....<br /><br />5)Το να βλέπω ένα blogger να αλλάζει τον τρόπο γραφής του η την βάση της θεματολογίας του για να γίνει πιο αρεστός και να προσελκύσει περισσότερους αναγνώστες!<br /><br />Αυτό λοιπόν από έμενα και τα παιδάκια που καλώ να παίξουν είναι....<br /><br />Φουλη,new girl on the blog, vangel greko,porcupine ,zoyzoy και το dreameraki αν προλαβαίνει....<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-7305436446101992451?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-40682463741012088212010-11-28T23:43:00.003+02:002010-11-29T00:24:44.625+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TPLP7eDh-TI/AAAAAAAAA24/uyD8GuPlY7I/s1600/we__re_lovers__dear__by_Pathogens.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 292px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TPLP7eDh-TI/AAAAAAAAA24/uyD8GuPlY7I/s320/we__re_lovers__dear__by_Pathogens.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5544722711833606450" border="0" /></a><br />H πόρτα έκλεισε απότομα και το παιχνίδι ξεκινάει...<br />Ελα ...<br />Τι περιμένεις;<br />Η διαστροφή μας ξεχειλίζει απόψε και ξέρω ότι η νύχτα αυτή θα είναι μεγάλη...<br />Αφήσαμε τους όρκους και τους συναισθηματισμούς μας έξω από αυτό το δωμάτιο...<br />Κοινό συμφωνηθέν...<br />Πλησιάζεις...<br />Δεν υπάρχει καμιά αθωότητα πλέον στο βλέμμα σου...<br />Πριν φύγουμε από εκείνο το γεμάτο κόσμο μέρος,μου το είχες πει άλλωστε...<br />"Μην ρωτάς πως,μην ρωτάς το γιατί ,αυτή την νύχτα θα δημιουργήσουμε τον ιδιωτικό μας μύθο..."<br />Με αγγίζεις ...<br />Έχουμε την δίψα...<br />Νιώθουμε την πείνα ο ένας του άλλου...<br />Κολλάμε όπως το μέταλλο με το μαγνήτη...<br />Μέσα στο σκοτάδι δυο στρώσεις δέρμα γίνονται μια...<br />"Αργά..." μου λες επιτακτικά...<br />Τα σώματα μας καθώς τρίβονται το ένα στο άλλο αποκτάν μια περίεργη λάμψη, λες και μέσω της ένωσης μας διαχέεται στην ατμόσφαιρα ο ηλεκτρισμός...<br />Κορύφωση πρώτη ...<br />Η κραυγή σου εκτονώνει την ένταση και η πλάτη μου γίνεται πρόσφορο έδαφος και ανυπεράσπιστη λεία στα όμορφα νύχια σου...<br />Αναπνοή και στάση...<br />Άλλα όχι για πολύ...<br />Η ικανοποίηση δεν είναι αρκετή...<br />Όχι απόψε...<br />Αυτη την νύχτα θέλεις περισσότερα...<br />Εξάπτεις ξανά τις αισθήσεις μου καθώς με πλησιάζεις μπουσουλώντας και με προκαλείς να σε ακολουθήσω στο πάτωμα..<br />Αν ήσουν μια σειρήνα και εγώ ήμουν δεμένος σε κατάρτι για να σε αποφύγω,το μόνο σίγουρο είναι ότι θα κατάφερνα να το σπάσω...<br />Τίποτα δεν με κρατάει μακριά από το κορμί σου αυτό το βράδυ...<br />Είμαι ξανά μέσα σου...<br />Τα μάτια μου καίνε ,το κορμί μου σπαρταράει και τα σύνορα του κόσμου μου είναι το τόξο που διαγράφει το κορμί σου μες τα χέρια μου...<br />"Κοίτα με..." φωνάζεις και οι παλάμες σου φυλακίζουν το πρόσωπο μου...<br />Πρόκληση και παράκληση έχουν πάρει την θέση της απούσας αθωότητας και ζουν αρμονικά μέσα στα μάτια σου...<br />Τουλάχιστον για αυτή την νύχτα...<br />Ξέρω ότι θα πεθάνουν με το πρώτο φως της μέρας άλλα πλέον δεν με νοιάζει...<br />Δεν θέλω να σκέφτομαι ότι αυτό που έχουμε θα ζήσει μόνο λίγες ώρες...<br />Το μόνο που έχει σημασία είναι ότι μέχρι το πρωί θα είσαι εδώ..<br />Τα φιλιά σου θα παρελαύνουν σε όλο μου το κορμί..<br />Οι κραυγές και τα γέλια μας θα γεμίζουν τον αέρα..<br />Και ο ερωτάς μας θα καίει...<br />Σαν πυρωμένη λάμα...<br /><br />Υ.Γ.(Η υλοποίηση της φαντασίας πέρα από ότι είναι απολαυστική και ευχάριστη ,μερικές φορές βοηθάει το νου και την ψυχή να αποστασιοποιηθούν από τα γεγονότα και να επουλώσουν ανοιχτές πληγές...Παράξενο τι μπορεί να κάνει η έντονη ερωτική αίσθηση μιας βραδιάς...Σε ευχαριστώ για τις στιγμές, και την νύχτα...)<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-4068246374101208821?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-92216617628406778492010-11-22T00:05:00.004+02:002010-11-22T00:57:11.860+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TOmc5bFZiVI/AAAAAAAAA2w/QfBQESebZek/s1600/Skeleton_key_fairy_by_Archaic76.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 273px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TOmc5bFZiVI/AAAAAAAAA2w/QfBQESebZek/s320/Skeleton_key_fairy_by_Archaic76.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5542133326792984914" border="0" /></a><br />Με ακούς;<br />Είσαι έτοιμη να πετάξεις στο απέραντο γαλάζιο των ονείρων σου;<br />Είσαι έτοιμη να χαθείς μέσα στις φωνές του ωκεανού;<br />Να νιώσεις ότι είσαι εσύ η εκλεκτή;<br />Αυτή η φωνή που ηχεί τόσο καιρό μέσα στο μυαλό σου να το ξέρεις είναι η δική μου...<br />Που σε παροτρύνει να αδράξεις την κάθε μέρα σου...<br />Που σε προτρέπει να μην σπαταλάς άδικα τον χρόνο σου...<br />Γιατί κάθε ανάσα μας μπορεί να είναι και η τελευταία όποτε...Ζήσε την σαν μια τέτοια...<br /><br />Ξέρω ότι ζούμε μέσα σε ένα κόσμο γεμάτο ομίχλη και ψέμματα...<br />Σε ένα κόσμο που σε κάνει να βγάζεις τον χειρότερο εαυτό σου για να επιβιώσεις...<br />Μην αφήσεις όμως την ομίχλη να σε αποπροσανατολίσει....<br />Μην σταματήσεις την εξέλιξη σου άπλα και μόνο επειδή κάποιος σου υποσχέθηκε ένα ψεύτικο μέλλον...<br />Προσπέρασε το...<br />Είσαι καλύτερη ...Γίνε δυνατότερη ...Άσε το μέλλον να φροντίσει μόνο του τον εαυτό και εσύ<br />ζήσε το παρόν...<br />Γιατί ποτέ δεν ξέρεις...Το τέλος του κόσμου μπορεί να είναι το επόμενο γκρίζο πρωινό μας...<br /><br />Ήρθε η ώρα να επιλέξεις...<br />Να θυμάσαι ότι τα όνειρα σου θα γίνουν πραγματικότητα όταν θα καταφέρεις να αγνοήσεις τον φόβο της ασχήμιας και του θανάτου...<br /><div style="text-align: justify;">Το ξέρω ότι είναι δύσκολο...<br /></div>Άλλα γιαυτό σε διάλεξα..<br />Γιατί ξέρω ότι μπορείς να ανταπεξέλθεις...<br />Ανάμεσα μας υπάρχει αυτό το μονοπάτι ...<br />Όταν θα είσαι έτοιμη θα καθαρίσει και τότε τα μάτια μου θα λάμψουν με τον τρόπο που αγαπάς...<br /><br />Όταν χάνεσαι μέσα στα χέρια μου δεν υπάρχει λόγος σωτηρίας...<br />Όταν χάνομαι μέσα στα μάτια σου δεν υπάρχει άλλος λόγος για να ζω...<br /><br />Τικ-Τακ...<br />Ο χρόνος μετράει αντίστροφα...<br />Το τέλος είναι εδώ και δίνει την σκυτάλη του στην νέα αρχή...<br />Ανοίγω την παλάμη και κοιτάζω το πιο πολύτιμο δώρο που μου έχεις κάνει...<br />Θα είναι το πρώτο και μοναδικό εφόδιο μας...<br />Δεμένο σε μια ασημένια κορδέλα κρατώ το πιο όμορφο κλειδί...<br />Το κλειδί του μυαλού σου...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-9221661762840677849?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-90110000395278893292010-11-13T23:57:00.004+02:002010-11-14T00:15:09.900+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TN8MMM_rKeI/AAAAAAAAA2o/4OVpAxJAzBA/s1600/Diary_of_a_Serial_Killer_by_bionic7.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 318px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TN8MMM_rKeI/AAAAAAAAA2o/4OVpAxJAzBA/s320/Diary_of_a_Serial_Killer_by_bionic7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5539159470475258338" border="0" /></a><br />Μου αρέσει να βλέπω τις σκιές που ιδρώνουν στον τοίχο σου...<br />Ενθουσιάζομαι σχεδόν ερωτικά όταν υποκρίνομαι ότι ακούω τα βήματα σου στο χολ...<br />Απέναντι από το μπαλκόνι σου έχω νοικιάσει ένα δωμάτιο που έχει θέα εσένα...<br />Και σε παρακολουθώ...<br />Έχω βρει τον αριθμό του τηλεφώνου σου και τον σχηματίζω κάθε νύχτα...<br />Και όταν το σηκώνεις κλέβω την ανάσα σου...<br />Περιμένω στην μπαλκονόπορτα μου μέχρι να κοιμηθείς το βράδυ...<br />Και όταν είσαι μόνη σου ξέρω πότε θα κλείσεις το φως για να παραδοθεις στο σκοτάδι...<br />Τα πρωινά ξέρω τι ώρα ανοίγεις τα μάτια σου και πως προτιμάς τον καφέ σου...<br />Όταν γυρνάς το μεσημέρι από την δουλειά σου,είμαι εκεί την ώρα που ψάχνεις για τα κλειδιά στην τσάντα σου...<br />Είμαι πέντε με έξι βήματα πίσω σου...<br />Είμαι τόσο κοντά σου...<br />Άμα ήξερες άραγε,μόνο θα σε τρομοκρατούσα;<br />Η θα ήσουν περίεργη για το πως ξέρω τόσα πολλά για σένα και το πως τα έμαθα...<br />Ακόμα όμως και αν σου έλεγα θα νόμιζες ότι είμαι ένας χαμένος η ένα είδος ψυχοπαθή με εμμονές που απλά σπαταλά το χρόνο του...<br />Άλλα εγώ γλυκιά μου,ξέρω πολύ καλά το πως τον διαθέτω...<br />Μες το μυαλό μου είναι όλο σχεδιασμένο....<br />Σε μαύρο φόντο ...Με άσπρη κιμωλία....<br />Πάρε μια βαθιά ανάσα...<br />Φτάνουμε στην τελική ευθεία...<br />Είμαι σίγουρος ότι αν ήξερες την εσωτερική μου γοητεία θα καταλαβαινες ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να είσαι τόσο αναστατωμένη...<br />Η μήπως υπάρχει;<br />Μπορεί να είμαι ένα λάθος της φύσης ...<br />Μπορεί να έχεις δίκιο και να είμαι όντως ψυχοπαθής ...<br />Άλλα πλέον είναι πολύ αργά...<br />Πρόκειται να έρθω κοντά σου...<br />Πολύ κοντά σου...<br />Είναι η στιγμή της κορύφωσης...<br />Είναι η στιγμή που υπερισχύει η αληθινή μου φύση ...<br />Εγώ είμαι ένας πεινασμένος εγκληματίας και εσύ το θύμα μου...<br />Και όσο και αν προσπαθήσεις η προστασία σου απέναντι μου είναι μηδενική...<br />Πριν λίγο ήμουν κοντά σου...<br />Αυτη την στιγμή είμαι δίπλα σου...Μόλις σε έφτασα...<br />Καλησπέρα...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-9011000039527889329?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com42tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-16235191874148984222010-11-08T01:48:00.003+02:002010-11-08T02:09:25.464+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TNc9yIjxBLI/AAAAAAAAA2g/ldD_mec1sOw/s1600/The_Dreamer_by_Maverchare.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 295px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TNc9yIjxBLI/AAAAAAAAA2g/ldD_mec1sOw/s320/The_Dreamer_by_Maverchare.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5536962198375564466" border="0" /></a><br />Σε αυτή την γωνιά της ηλεκτρονικής πολιτείας που έχω φτιάξει το σπίτι μου, δεν περίμενα ότι θα έρθει ποτέ κανένας...<br />Πίστευα ότι δεν υπάρχουν δρόμοι που να οδηγούν εδώ...<br />Γιαυτό η πόρτα είναι πάντα ξεκλείδωτη...<br />Το τραπέζι άστρωτο,τα βιβλία ατάκτως ερριμένα <em></em> και τα φώτα λιγοστά...<br />Άλλα έκανα λάθος...<br />Μέσα σε αυτά τα δυο χρονιά και κάτι έχετε έρθει τόσοι πολλοί επισκέπτες που στο τέλος έχω αρχίσει να αισθάνομαι άσχημα και αμήχανα για την τόση ακαταστασία...<br />Ελπίζω να μου την συγχωρείτε και να την παραβλέπετε...<br />Δεν σας περίμενα βλέπετε...<br />Και το πιο λίγο που μπορώ να πω είναι ότι σας ευχαριστώ όλους ...<br />Που με συντροφεύεται στα ταξίδια μου..<br />Που δίνετε σε αυτά που γράφω αγάπη και έναν επιπλέον λόγο ύπαρξης...<br />Που αν και τους περισσότερους δεν σας ξέρω προσωπικά,αυτό δεν με εμποδίζει να σας νιώθω πια δικούς μου ανθρώπους...<br />Που μέσα από αυτό το ψυχό πάρε -δώσε μας (Ευρυνοε για σένα την ξαναέγραψα την λέξη ;) ) γίνομαι καλύτερος...<br />Που δεν με αφήνετε στιγμή να νιώσω μόνος...<br />Που,που ,που, υπάρχουν τόσα πολλά που, που θα μπορούσα να γράψω ακόμα...<br />Όμως δεν θα πλατιάσω άλλο...<br />Να σας ευχαριστήσω ήθελα για ακόμα μια φορά που είσαστε εδώ και που φέρατε την διάφανη ψυχή σας να γνωρίσει την δίκη μου...<br />Σε αυτή την ακατάστατη και απόμερη γωνιά...<br />Σήμερα,που είναι μια μέρα που μιλάνε οι μάσκες και τα προσωπεία(Μέρα εκλογών γαρ) ,εγώ ένιωσα την ανάγκη να χαρίσω τους στίχους αυτού του τραγουδιού σε κάποιους αληθινούς...<br />Σε κάποιους ονειροπόλους...<br />Σε εσάς...<br />Αφιερωμένο λοιπόν σε όλους σας...<br />Άπλα και μόνο επειδή είσαστε αληθινοί και στα δικά μου μάτια υπέροχοι...<br /><br /><br />Κάτι διάφανες ψυχές<br />σ' αυτήν εδώ την πόλη,<br />κάτι ονειροπόλοι.<br />Κάτι περίεργες μορφές<br />χαμένες στα σκουπίδια,<br />κάτι αποκαΐδια.<br /><br />Κάτι από μένα,<br />κάτι από σένα,<br />κάτι απ' τα ρούχα της ψυχής μας τα σκισμένα.<br />Κάτι κουρέλια<br />που τραγουδάμε,<br />κάτι απ' τα λάθη μας που αγαπάμε.<br /><br />Κάτι σκληρές, γλυκειές φωνές<br />σαν πόρτα σκουριασμένη,<br />κάτι τσαλακωμένοι.<br />Κάτι κορμιά ερωτικά<br />που άνεμος τα παίρνει,<br />κάτι αλλοπαρμένοι.<br /><br />Κάτι από μένα,<br />κάτι από σένα,<br />κάτι απ' τα ρούχα της ψυχής μας τα σκισμένα.<br />Κάτι κουρέλια<br />που τραγουδάμε,<br />κάτι απ' τα λάθη μας που αγαπάμε.<br /><br />Κάτι παιδιά μοναχικά<br />στα όνειρα δεμένα,<br />πάντα αφηρημένα.<br />Κάτι διάφανες ψυχές<br />σ' αυτήν εδώ την πόλη,<br />κάτι ονειροπόλοι.<br /><br />Βασίλης Παπακωνσταντινου.<br />Μουσική-Στίχοι: Αλέξανδρος Δήμας<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-1623519187414898422?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-62844334347100316692010-11-04T01:16:00.005+02:002010-11-04T01:51:38.839+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_pJzaZgV91A0/TM1MFzQc3cI/AAAAAAAAAgQ/yjXupvgtwPc/s1600/%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CE%B9+%CE%BC%CE%B1%CE%B6%CE%AF.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_pJzaZgV91A0/TM1MFzQc3cI/AAAAAAAAAgQ/yjXupvgtwPc/s400/%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CE%B9+%CE%BC%CE%B1%CE%B6%CE%AF.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534163179650473410" border="0" /></a><br /><br />Μια έκκληση για βοήθεια που είδα στα <a href="http://internalpaths.blogspot.com/">Εσωτερικά μονοπάτια</a> και στην <a href="http://logiaanemoy.blogspot.com/">Καλυψώ </a>και πιστεύω ότι οφείλω να την αναρτήσω ,να ενώσω την καρδιά μου μαζί τους και να βοηθήσω με όποιον τρόπο μπορώ...<br /><br /><h3 class="post-title entry-title"> <a href="http://internalpaths.blogspot.com/2010/10/blog-post_31.html">Ας ενώσουμε τις καρδιές μας για τη Μαρία!</a> </h3> <div class="post-header"> </div> <div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_pJzaZgV91A0/TM1MFzQc3cI/AAAAAAAAAgQ/yjXupvgtwPc/s1600/%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CE%B9+%CE%BC%CE%B1%CE%B6%CE%AF.jpg"><br /></a><span style="color: rgb(51, 255, 51);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">ΕΠΕΙΓΟΝ!!!</span></span></div> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(102, 255, 255);">Φίλες και φίλοι μου, σας απευθύνω μια επείγουσα έκκληση </span><span style="color: rgb(102, 255, 255);">για ένα ζήτημα κυριολεκτικά</span> <b style="color: rgb(255, 0, 0);"><u>ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ</u></b>!</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="color: rgb(51, 255, 51);">Πρόκειται για μία αγαπημένη φίλη από τη Λευκωσία, τη</span><span style="color: rgb(51, 255, 51);"> <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">Μαρία Δημητρίου</span>, η οποία είναι 25 ετών και πάσχει από μία σπάνια νευρολογική νόσο, το</span> <b style="color: rgb(255, 102, 0);"><i style="">σύνδρομο </i></b><b style="color: rgb(255, 102, 0);"><i style=""><span style="" lang="EN-US">Behcet</span>-Αδαμαντιάδη</i></b> <span style="color: rgb(51, 255, 51);">ή </span><b style="color: rgb(255, 102, 0);"><i style="">“</i></b><b style="color: rgb(255, 102, 0);"><i style=""><span style="" lang="EN-US">Neurobehcet</span><span lang="EN-US"> </span></i></b><b style="color: rgb(255, 102, 0);"><i style=""><span style="" lang="EN-US">disease</span>”</i></b><span style="color: rgb(51, 255, 51);">, που προσβάλλει ταυτόχρονα πολλά όργανα του ανθρώπινου σώματος. Η νόσος α</span><span style="color: rgb(51, 255, 51);">υτή τ</span><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ης έχει προκαλέσει ρευματοειδή αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, επιληπτικές κρίσεις, χρόνια εγκεφαλίτιδα λόγω φλεγμονής του εγκεφαλονω</span><span style="color: rgb(51, 255, 51);">τιαίου υγρού, καθώς και μειωμένη όραση και ακοή.<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><span style="color: rgb(51, 255, 51);">Επιπλέον, έχουν κάνει την εμφάνισή τους μια σειρά από καρκινικοί όγκοι κοντά στην υπόφυση, αλλά και στην κοιλιακή χώρα, πράγμα που κάνει την κατάσταση ακόμα πιο απελπιστικ</span><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ή.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 255, 51);"> Η Μαρία έχει κάνει μια σειρά από χειρουργικές επεμβάσεις στην Κύπρο και στην Αγγλία, χωρίς θεαματικά αποτελέσματα, ενώ αναγκάζεται </span><span style="color: rgb(51, 255, 51);">να παίρνει σχεδόν σε καθημερινή βάση ισχυρά παυσίπονα, μορφίνη και κορτιζόνη, προκειμένου να αντέχει τους φρικτούς πόνους. Μέχρι στιγμής η μόνη ελπίδ</span><span style="color: rgb(51, 255, 51);">α φαίνεται πως έρχεται από το</span> <b style="color: rgb(255, 255, 0);"><span style="" lang="EN-US">Mayo</span><span lang="EN-US"> </span></b><b style="color: rgb(255, 255, 0);"><span style="" lang="EN-US">Clinic</span></b><span lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(51, 255, 51);">των Η.Π.Α., μια κλινική με ιδιαίτερη εξειδίκευ</span><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ση στη συγκεκριμένη νόσο.<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 255, 51);">Το πρόβλημα είναι πως το υπουργείο Υγείας της κυπριακής κυβέρνησης αρνείται να καλύψει τα υψηλά έξοδα νοσηλείας, με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμος χρόνος, κατά τη διάρκε</span><span style="color: rgb(51, 255, 51);">ια του οποίου η υγεία της Μαρίας επιδεινώνεται δραματικά.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style=""> <span style="color: rgb(51, 102, 255);"> </span></span><span style="color: rgb(51, 204, 255);">Για το λόγο αυτό, η οικογένεια της Μαρίας αναγκάσ</span><span style="color: rgb(51, 204, 255);">τηκε (μ</span><span style="color: rgb(51, 204, 255);">ετά από προτροπή των γιατρών και πολλών φίλων) να ανοίξει λογαριασμούς στην Ελληνική Τράπεζα και στη Νέα ΣΠΕ ( Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία) Αγλαντζιάς, προκειμένου να συγκεντρωθεί το χρηματικό ποσό που απαιτείται για να </span><span style="color: rgb(51, 204, 255);">μεταφερθεί η Μαρία στο Mayo Clinic και να υποβληθεί στις απαραίτητες εξετάσεις και επεμβάσεις. Οι γιατροί που την παρακολουθούν το</span><span style="color: rgb(51, 204, 255);">νίζουν πως το ταξίδι πρέπει να γίνει μέσα στον επόμενο μήνα, καθώς δεν υπάρχει πλέον κα</span><span style="color: rgb(51, 204, 255);">ιρός για χάσιμο και τα περιθώρια συνεχώς στενεύουν. Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως η ζωή της κρέμεται πλέον από μια κλωστή.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 204, 255);"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"> <span style="color: rgb(51, 204, 255);">Η ίδια η Μαρία γνωρίζει πολύ καλά την κρισιμότητα της κατάστασής της (μας ενημερώνει συχνά μέσα από το ιστολ</span></span><span style="color: rgb(51, 204, 255);">όγιό της, αλλά και με sms στα κινητά μας τηλέφ</span><span style="color: rgb(51, 204, 255);">ωνα, μόνο που αποφεύγει να μιλήσει σε κινητό, λόγω της ακτινοβολίας) και το μόνο που ζητάει είναι όση ζωή της απομένει να είναι κατά το δυνατό ποιοτική, πράγμα που σημαίνει να μη</span><span style="color: rgb(51, 204, 255);">ν πονάει και να μπορεί να εκτελεί βασικές λειτουργίες και να αυτοσυντηρείται. Ό,τι δηλαδή για όλους εμάς θεωρείται δεδομένο και αυτονόητο, για εκείνη είναι το στοίχημα και το όνειρό της ζωής της…</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt; color: rgb(51, 204, 255);"><span style="color: rgb(51, 204, 255);">Θέλω επίσης να τονίσω πως η Μαρία είναι</span><span style="color: rgb(51, 204, 255);"> μια κοπέλα περήφανη και αξιοπρεπής και δεν ήθελε με τίποτα να ανοιχτεί λογαριασ</span><span style="color: rgb(51, 204, 255);">μός για χάρη της. Εγώ ο ίδιος την παρακαλούσα για μήνες μέσω e-mail και γραπτών μηνυμάτων και η μόνιμη απάντησή της ήταν πως δε θέλει να γίνει αποδέκτης εράνου και “ελεημοσύνης”. Τον τελευταίο μήνα όμως η επιδείνωση της υγείας της ήταν αλματώδης, έτσι αναγκάστηκε να συμφωνήσει, με μοναδικό όρο να μη δημοσιευτεί η φωτογραφία της</span>.</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-indent: 36pt;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pJzaZgV91A0/TM1LR1PjiSI/AAAAAAAAAgI/EbneOm3xePE/s1600/flower1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 266px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_pJzaZgV91A0/TM1LR1PjiSI/AAAAAAAAAgI/EbneOm3xePE/s400/flower1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534162286830389538" border="0" /></a></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 204, 51);"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Γνωρίζοντας πόσο δύσκολο είναι, στην άσχημη οικονομική συγκυρία που διανύουμε, να στερηθούμε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό, σας ζητώ να αγκαλιάσουμε όλοι μαζί αυτό το γενναίο κορίτσι, που παλεύει καθημερινά με τις ασθένειες και το θάνατο κι όμως μπορεί ακόμα να γελά και να ονειρεύεται, δίνοντας μας κουράγιο, δύναμη ψυχής και παράδειγμα ζωής. Όσοι επιθυμούν να συνεισφέρουν, μπορούν να καταθέσουν την οικονομική τους βοήθεια στους παρα</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">κάτω λ</span><span style="color: rgb(255, 204, 51);">ογαριασμούς:</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 204, 51);"><br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 153, 255);"><span style="font-size:100%;"><strong>1]. <u style="color: rgb(204, 51, 204);">Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς :</u> CY140070421000</strong><strong>00000020162227 – SWIFT NUMBER: CCBKC</strong><strong>Y2N</strong><b><br /><br /><strong>2]. <u style="color: rgb(204, 51, 204);">Ελληνική Τράπεζα:</u> CY43005001120</strong></b><b><strong>001121054591900 – SWIFT NUMBER: HEB</strong></b><b><strong>ACY2N</strong></b></span><span style="font-size:100%;"><b><strong></strong><br /><br /><strong><u style="color: rgb(204, 51, 204);">Όνομα:</u> Μαρία</strong></b><b><strong> Δημητρίου<br /></strong></b></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 153, 255);"><span style="font-size:100%;"><b><strong><br /></strong></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><strong><span style="color: rgb(51, 0, 51);font-size:15.5pt;" > </span></strong></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 204, 0);">[Διευκρινιστικά, η «Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς» είναι μια Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία, με έδρα την Κύπρο, που ιδρύθηκε το 1948 για να προστατεύσει τα εισοδήματα των πολιτών από την εκμετάλλευση της τοκογλυφίας και που σήμερα δραστηριοποιείται σε πολλούς τομείς, ένας απ’ τους οποίους είναι και η συμμετοχή στην οργάνωση φιλανθρωπικών εκστρατειών. Για περισσότερες πληροφορίες:</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 204, 0);"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a href="http://aglantzia.net16.net/">http://aglantzia.net16.net</a> ]</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);">Υποθέτω (με κάποια επιφύλαξη) πως, αν δεν υπάρχει στην πόλη σας υποκατάστημα της Ελληνικής Τράπεζας, μπορείτε να καταθέσετε το ποσό σε κάποια άλλη τράπεζα και από αυτή να μεταφερθούν τα χρήματα στους λογαριασμούς της Μαρίας, μέσω διατραπεζικής συναλλαγής.</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pJzaZgV91A0/TM1O1eChK8I/AAAAAAAAAgY/QrOtZLkr96E/s1600/%CF%86%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1+%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CF%80%CE%B7%CF%82.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 316px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_pJzaZgV91A0/TM1O1eChK8I/AAAAAAAAAgY/QrOtZLkr96E/s400/%CF%86%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1+%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CF%80%CE%B7%CF%82.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534166197611867074" border="0" /></a></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Πάμε, παιδιά, να κάνουμε όλοι μαζί την προσπάθειά μας!</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Πιστεύω στη δύναμη της συλλογικότητας που μπορεί να κάνει θαύματα με τη βοήθεια της τεχνολογίας!</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Έχουμε αποδείξει ότι το διαδίκτυο μας φέρνει πιο κοντά και μας ενώνει. Ας αποδείξουμε τώρα πως δε μας ενώνουν μόνο φιλοσοφικές ανησυχίες, μουσικές προτιμήσεις και η απλή ανάγκη για επικοινωνία!</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Ας κάνουμε μαζί την υπέρβαση! Το ξέρω ότι μπορούμε!</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 204, 255);">Δώστε ό,τι θέλει ο καθένας απ’ το υστέρημά του και διαδώστε την εκστρατεία μας σε γνωστούς και άγνωστους! Ίσως έχει κάποιος πρόσβαση σε τηλεοπτικούς<span style=""> </span>και ραδιοφωνικούς σταθμούς και σε εφημερίδες. Αν δώσουμε μεγάλη δημοσιότητα, θα το σώσουμε το κορίτσι!</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 204, 255);"> </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 204, 255);">Όσοι θέλετε να επισκεφτείτε το αρχικό μπλογκ της Μαρίας, μπείτε στο:</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 204, 255);"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US"><a href="http://www.mariatweety.blogspot.com/">www.mariatweety.blogspot.com</a></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US"><a href="http://www.mariatweety.blogspot.com/"><br /></a></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 204, 255);">Αν θέλετε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για την κατάστασή της και να επικοινωνήσετε προσωπικά με την ίδια, μπορείτε να της στείλετε <span style="" lang="EN-US">e</span>-<span style="" lang="EN-US">mail</span> στην ηλεκτρονική διεύθυνση:</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 204, 255);"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><strong><span style="color:red;"><a href="mailto:mariademetriou@ymail.com"><span style="font-weight: normal;">mariademetriou@ymail.com</span></a></span></strong></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><strong><span style="color:red;"><a href="mailto:mariademetriou@ymail.com"><span style="font-weight: normal;"><br /></span></a> </span></strong></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><strong><span style="color:red;"> </span></strong></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 204, 255);">Με τον τρόπο αυτό, μπορεί να σας στείλει και μια πρόσκληση για να μπείτε στο δεύτερο μπλογκ, το οποίο λειτουργεί μόνο για φίλους που επιλέγει η ίδια η Μαρία, γιατί θέλει να αποφύγει διάφορους ενοχλητικούς που έγραφαν ανοησίες στο αρχικό μπλογκ.</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(51, 204, 255);"><br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color:black;"> </span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Με αυτά σας αφήνω και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την προσπάθειά σας!</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Y.Γ. To παραπάνω κείμενο είναι του Καπετάν-Φώτη από τα <a href="http://internalpaths.blogspot.com/">Εσωτερικα μονοπατια<br /></a></p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TNHvMplAzAI/AAAAAAAAA2Y/1PgOtOQdoXQ/s1600/hope.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TNHvMplAzAI/AAAAAAAAA2Y/1PgOtOQdoXQ/s320/hope.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5535468417613614082" border="0" /></a><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><br /><img src="file:///C:/DOCUME%7E1/PAUL/LOCALS%7E1/Temp/moz-screenshot.png" alt="" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-6284433434710031669?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-81330403711381105022010-10-29T01:41:00.003+03:002010-10-29T02:19:45.023+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TMoCZScJYDI/AAAAAAAAA2Q/n0qm-7zgbbA/s1600/dragonfly_by_lareux.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 255px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TMoCZScJYDI/AAAAAAAAA2Q/n0qm-7zgbbA/s320/dragonfly_by_lareux.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5533237725647953970" border="0" /></a><br />Μην με βλέπεις έτσι ονειροπόλο...<br />Αυτή είναι μόνο η μια μου πλευρά...<br />Υπάρχει και η άλλη η οποία συχνά υπερισχύει...<br />Και σε αυτή την πλευρά προτιμώ να ζω από το να φαντάζομαι...<br />Δεν πιστεύω ότι υπάρχει άλλος δρόμος διαφυγής...<br />Γιαυτό ξεκινάω, ρισκάρω, και τις πιο πολλές φορές πέφτω....<br />Μα πριν προλάβει κάνεις να χαρεί για την πτώση μου...<br />Κοίτα με, στέκομαι και πάλι στα δυο μου πόδια...<br /><br />Μέσα από το παράθυρο μου στον ουρανό σήμερα, πέταξε μια πεταλούδα ...<br />Και αυτό με κάνει και πάλι να ελπίζω...<br />Γιατί κάθε φορά που την βλέπω φέρνει στην ζωή μου χρώματα και μυρωδιές...<br />Ένας ιδιαίτερα χαρισματικός άνθρωπος με περιμένει στο όνειρο μου...<br />Περιμένει για να πάμε εκεί που δεν μπορεί να δει ανθρώπινο μάτι....<br /><br />Υποθέτω ότι ποτέ δεν θα σταματήσω ψάχνω...<br />Ξέρω ότι θα ζω και θα μαθαίνω από τα λάθη μου...<br />Ότι θα σκληραγωγούμε μέσα από τις προδοσίες και τις απογοητεύσεις μου...<br />Όπως γνωρίζω πως όλη η αγάπη που προσδοκώ θα είναι πάντα ανάλογη με την αγάπη που θα φτιάχνω...<br />Και ότι πάντα θα υπάρχει ένας δρόμος διαφυγής και ένας δρόμος επιστροφής...<br />Για όλα...<br />Η μαγεία της επιλογής...<br /><br />Μικρο μου όνειρο αυτή την ώρα που η πόλη βυθίζεται στο σκοτάδι και μπαίνουμε στο βασίλειο των σκιών σε παρακαλώ...<br />Στείλε λίγη από την γλυκά σου στην ψυχή μου για να μπορέσω να το αντέξω...<br />Στείλε λίγη από την μαγεία σου να ομορφύνει την αναμονή...<br />Μέχρι να έρθεις να με πάρεις για να πάμε σε αυτό το μέρος...<br />Ξέρεις, εκεί που δεν έχει πατήσει ακόμα θνητή ύπαρξη...<br /><br />Στα όνειρα μου έχω φτερά...<br />Και η μόνη τους χρησιμότητα είναι ότι με κάνουν να μπορώ να πετάξω κοντά σου...<br />Γιαυτό...<br />Πήγαινε στο παράθυρο σου...<br />Και άμα δεις στο τζάμι σου κολλημένο ένα παράξενο πετούμενο άνοιξε του να μπει ...<br />Έχει κάνει μεγάλο ταξίδι για να σε επισκεφτεί και θα είναι πολύ κουρασμένο...<br />Στα όνειρα μου μπορεί να έχω φτερά άλλα δεν έχω άλλες δυνάμεις...<br />Γιατί στον κόσμο του ονείρου μου βλέπεις, δεν είμαι ο Ιανός...<br />Είμαι μόνο μια λιβελούλα ....<br />Που έκανε το ταξίδι και ήρθε απόψε στο παράθυρο σου...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-8133040371138110502?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-70948377071863953972010-10-24T02:30:00.003+03:002010-10-24T02:44:58.436+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TMNyW6L46nI/AAAAAAAAA2I/Og8XCuJhOVA/s1600/Mirror_by_DutchMacPhisto.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TMNyW6L46nI/AAAAAAAAA2I/Og8XCuJhOVA/s320/Mirror_by_DutchMacPhisto.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5531390505242913394" border="0" /></a><br />Δεν είμαι ταξιδιώτης εδώ....<br />Μένω εδώ από επιλογή...<br />Άλλα κρατάω απόσταση από τις φτιαχτές ιστορίες ,τους ψεύτικους ουρανούς και τους φόβους που έχεις βάψει σε βιολετί χρώμα για να μην σε τρομάζουν...<br /><br />Δεν είμαι φυλακισμένος εδώ...<br />Είμαι γεννημένος ελεύθερος...<br />Άλλα είναι στιγμές που νιώθω δέσμιος του χρόνου...<br />Κλείνω το μάτι σε αυτό τον αιθέριο δεσμοφύλακα και δεν σταματάω να προσπαθώ να λύσω τα χέρια μου που είναι δεμένα με λωρίδες ουρανού...<br /><br />Δεν είμαι αμαρτωλός εδώ...<br />Οι αμαρτίες σε αυτό το μέρος δεν είναι ίδιες με αυτές που οι εκκλησίες διδάσκουν....<br />Κρατάω το κομμάτι της ενοχής που μου αντιστοιχεί και τις γλύκες τύψεις από όλα τα λάθη μου...<br />Και περιμένω...Θα είναι τα υλικά μου για να χτίσω όταν θα καταρρεύσει και αυτό το ψέμα...<br /><br />Δεν είμαι παρατηρητης εδώ...<br />Είμαι κομμάτι της εικόνας...<br />Τα δάχτυλα μου γεύονται την άμμο...<br />Παραδομένοι όλοι στην παράξενη γοητεία που ασκεί η ομορφιά του σύνολου ...<br />Κανείς δεν προσέχει ότι το χέρι μου πιάνει το χέρι του ζητιάνου...<br /><br />Δεν είμαι μια βεβαιότητα εδώ...<br />Κανείς δεν με θεωρεί δεδομένο...<br />Τις νύχτες οι σκέψεις μου συγκρούονται αιματηρά με τις πράξεις μου...<br />Οι φωνές μέσα μου επαναλαμβάνουν ότι πρέπει να αποδεχθώ αυτό που είμαι ...<br /><br />Είμαι μόνο ένας ονειροπλοος...<br />Που ονειρεύεται να ταξιδέψει σε καλύτερες μέρες...<br />Σε καλύτερες εποχές...<br /><br />Είμαι μόνο ένας ονειροπλοος...<br />Που αιωρείται,ζει και τρέφεται στον αγέρα σου.<br />Που ψάχνει να βρει τον πιο όμορφο δρόμο για να στον χαρίσει...<br /><br />Είμαι μόνο ένας ονειροπλοος...<br />Και αν κάποια στιγμή άθελα η ηθελημένα με σκοτώσεις μην φοβηθείς...<br />Όταν η ψυχή σου θα ξανακάνει όνειρα...<br />Όταν το μυαλό σου θα ξαναφτιάξει τον κόσμο μου..<br />Εγώ θα ξαναγεννηθώ και θα επιστρέψω ...<br />Για να συνεχίσουμε το ταξίδι από εκεί που το αφήσαμε....<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-7094837707186395397?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-51650473544242501582010-10-20T01:43:00.003+03:002010-10-20T02:09:39.108+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TL4iXOR3ziI/AAAAAAAAA2A/Q03d7fXAnbQ/s1600/Delete_by_AliceInUnderland.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TL4iXOR3ziI/AAAAAAAAA2A/Q03d7fXAnbQ/s320/Delete_by_AliceInUnderland.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5529895174822940194" border="0" /></a><br />Θέλω...<br />Το πρόσωπο μου...<br />Το σώμα μου...<br />Η ψυχή μου ...<br />Η διαβολεμένη διαίσθηση μου...<br /><br />Να μην υπάρχουν...<br /><br />Θέλω...<br />Οι αναμνήσεις μου...<br />Τα συναισθήματα μου...<br />Η αγάπη που έχω εισπράξει...<br />Το μίσος που έχω γευτεί...<br /><br />Να εξαφανιστούν...<br /><br />Θέλω...<br />Οι επιτυχίες μου...<br />Οι αποτυχίες μου...<br />Οι κάθε είδους προσφορές μου...<br />Το ταλέντο μου στο να σου πλάθω όμορφους κόσμους...<br /><br />Να διαγράφουν...<br /><br />Όλα...<br /><br />Και από το μυαλό σου και από την ζωή σου...<br /><br />Μην στεναχωριέσαι δεν θα είναι κάτι το φοβερό...<br />Ένα απλό πάτημα του κουμπιού μόνο...<br />Σαν ένα αποτυχημένο ποίημα που το έγραψες και μετά το έκαψες...<br />Σαν μια κακιά σου στιγμή που ο εγκέφαλος αρνείται να ανακαλέσει...<br />Αυτό είναι το δώρο μου για σένα...<br />Μια αυτό-διαγραφή χωρίς το δικαίωμα ανάκτησης...<br />Μην βιαστείς να το κρίνεις...<br />Μην βιαστείς να το χαρακτηρίσεις...<br />Σκέψου το λίγο και θα δεις...<br />Ότι ελαφρώνω τους σκελετούς από την ντουλάπα σου...<br />Ότι σου χαρίζω κάτι που στο μέλλον θα σου φανεί πολύτιμο...<br /><br />Γιατί το καλό μιας απόλυτης διαγραφής είναι ότι μπορείς να ξεκινήσεις και πάλι από την αρχή χωρίς μνήμες...<br /><br />Εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να πατήσεις απλά το πλήκτρο που γράφει Delete...<br /><br />Και να με σβήσεις...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img style="border: 0 !important; background: transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5165047354424250158?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-41903845349619311702010-10-16T02:02:00.005+03:002010-10-16T03:17:13.070+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TLjsGsBeryI/AAAAAAAAA14/OSa9nKHeejc/s1600/Annabel_Lee_by_RavenxCorpse.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TLjsGsBeryI/AAAAAAAAA14/OSa9nKHeejc/s320/Annabel_Lee_by_RavenxCorpse.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5528428142238019362" border="0" /></a><br /><br />Σιγά, σιγά η μυρωδιά άρχισε να με πλησιάζει...<br />Το άρωμα που υπάρχει διάχυτο στην ατμόσφαιρα είναι τόσο επίπονα οικείο...<br />Θα μπορούσα να το ξεχωρίσω ανάμεσα από χιλιάδες...<br />Γιατί είναι το δικό σου άρωμα...<br />Και έπειτα από τόσο καιρό αιωρείται πάλι απαλά στον αέρα μου και με αγκαλιάζει όπως έκανε κάποτε ο καπνός του τσιγάρου που τρόμαξα να κόψω...<br />Γύρισα διστακτικά προς το μέρος του και ήσουν εκεί...<br />Είχες επιστρέψει...<br />Δεν ξέρω γιατί ...<br />Και δεν με νοιάζει...<br />Αυτό που ξέρω είναι ότι είχες ξανάρθει να δεις έμενα ...<br />Εμένα που μια νύχτα που ο εγωισμός μου πήρε τον έλεγχο σε έβγαλε από την ζωή μου ...<br />Απότομα και άκομψα...<br />Ο εγωισμός μου...Το διαβατήριο της μοναξιάς μου...<br />Τα μάτια μου ταξίδεψαν πάνω σου...Σε βρήκαν πιο όμορφη από πότε...<br />Χαριτωμένη ,αέρινη ,ντελικάτη...<br />"Δεν ήρθα για να μείνω " μου λες...<br />"Το ξέρω" σου απαντώ "δεν έκανα κάποιο άθλο που να αξίζει τέτοιας ανταμοιβής..."<br />"Ήρθα να σου πω ότι πρέπει να πάψεις να τιμωρείς την ψυχή σου..."<br />"Δεν ξέρεις τι είναι η ψυχή μου γιαυτό το λες..."<br />" Ξέρω...Είναι ένα όμορφο σύννεφο..."<br />"Ένα μάτσο σκουριασμένα παλιοσιδερα είναι...Άχρηστα για κάθε χρήση..."<br />"Κάνεις λάθος..."<br />"Απόδειξε το..."<br />"Κάθε μέρα αυτή η ψυχή που συχνά -πυκνά την πετάς επάνω σε ένα λευκό χαρτί και της δίνεις διάφορα σχήματα,κάνει χιλιάδες χιλιόμετρα για να συναντήσει και να αγγίξει ένα σωρό ευγενικές ψυχές..."<br />"Άπλα ταξιδεύει,αυτό δεν την εξιλεώνει η την κάνει καλύτερη..."<br />"Μια ψυχή που κάνει καθημερινά τόσα χιλιόμετρα για να δώσει το περιεχόμενο της, δεν μπορεί παρά να είναι μια όμορφη και ευγενική ψυχή...Μην την τυραννάς λοιπόν παραπάνω..."<br />"Με μπέρδεψες!Θα το σκεφτώ όμως...Στο υπόσχομαι...Πότε θα φύγεις;"<br />"Η αποψινή νύχτα είναι δικιά μας...Πες μου τι θέλεις να κάνουμε και θα το κάνουμε...Ζήτησε μου ο,τιδήποτε..."<br />"Θέλω να κάτσουμε αγκαλιά σε εκείνο το παγκάκι μπροστά στην θάλασσα όπως τότε... Εσύ να μετράς τα αστέρια που πέφτουν στην θάλασσά και εγώ απλά να μπορώ να σε κοιτάζω...και το πρωί που θα φύγεις να έχει γεμίσει η ψυχή μου από το άρωμα σου...Αυτό είναι το μόνο που θέλω..."<br />"Βλέπεις...Αυτές σου οι στιγμές είναι που σε κανουν μοναδικό..."<br />"Όχι ομορφιά μου, αυτές μου οι στιγμές είναι που με κανουν μοναχικό..."<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-4190384534961931170?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-59041782645673374992010-10-13T00:57:00.003+03:002010-10-13T01:59:04.433+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TLTlTZIREdI/AAAAAAAAA1o/RfYJDz5fa-E/s1600/Dance_by_sketch_chan.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 225px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TLTlTZIREdI/AAAAAAAAA1o/RfYJDz5fa-E/s320/Dance_by_sketch_chan.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5527294764016275922" border="0" /></a><br />Από τότε που θυμόταν τον εαυτό της λάτρευε το χορό...<br />Όποτε μπορούσε να τον παρακολουθήσει δεν άφηνε ποτέ την ευκαιρία να πάει χαμένη...<br />Στην τηλεόραση,στο κινηματογράφο, στο θέατρο...Παντού...<br />Και κάθε φορά ένιωθε την ίδια επιθυμία,την ίδια λαχτάρα,να την κόβουν σαν κοφτερό μαχαίρι...<br />Πως θα ήθελε να είναι σαν τους χορευτές της σκηνής...<br />Πως θα ήθελε να μπορούσε να κινηθεί όπως αυτοί...<br />Χαριτωμένα...Όμορφα...Ελεύθερα...<br />Άλλα ήξερε ότι αυτό δεν ήταν γραφτό να γίνει...<br />Γιατί ήταν αιχμάλωτη και παγιδευμένη μέσα στο ίδιο της το σώμα...<br />Σε αυτό το αδύναμο σώμα...<br />Που την αναγκάζει να μένει καρφωμένη πάντα στο ίδιο σημείο και απλά να παρακολουθεί...<br />Συνέχεια να παρακολουθεί...<br />Ανθρώπινα ζευγάρια που στροβιλίζονται αρμονικά στο ρυθμό της μουσικής...<br />Να κανουν με τόση ευκολία αυτό για το οποίο εκείνη προσεύχεται κάθε νύχτα...<br />Κάποιες στιγμές προσπαθεί και εκείνη να χορέψει...<br />Με το δικό της παράξενο τρόπο...<br />Σηκώνει τα χέρια της προς τον ουρανό,γέρνει λίγο το κεφάλι της και λικνίζει όσο είναι δυνατόν τον κορμό της...<br />Όσο και αν πονάει συνεχίζει να σπρώχνει το σώμα της στα όρια του...<br />Ίσως μερικές φορές και πάνω από τα όρια ,μέχρι που τα μάτια της να γεμίσουν από δάκρυα...<br />Υπήρξαν φορές που από την παθιασμένη προσπάθεια έπεσε στο έδαφος και τότε αισθάνθηκε ανήμπορη,προδομένη, απογοητευμένη...<br />Άλλα μετά από λίγο το πείσμα της υπερνικά και συνεχίζει...<br />Ακόμα και τις στιγμές που το κορμί της κραυγάζει για να σταματήσει αυτή δεν μπορεί καν να διανοηθεί ότι θα εγκαταλείψει το όνειρο της να χορέψει...<br />Δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσει να θέλει...<br />Δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσει προσπαθεί...<br />Και γιαυτό δεν πρόκειται ποτέ να πάψει να ωθεί το σώμα της σε ακραίες καταστάσεις...<br />Καταστάσεις που την κανουν να νιώθει ζωντανή και να ελπίζει...<br />Κόντρα σε όλους τους νόμους της φύσης ...<br />Δίνοντας σε όλους εμάς τους βολεμένους το παράδειγμα για το πως πρέπει να κυνηγάμε και να μαχόμαστε για τα όνειρα μας...<br />Γιατί σίγουρα είναι πιο εύκολα πραγματοποιήσιμα από το δικό της...<br />Που καρφωμένη πάνω σε ένα αναπηρικό καροτσάκι δεν σταματάει λεπτό να ονειρεύεται την στιγμή που θα καταφέρει να χορέψει...<br />Όπως ο χορευτής στο μυαλό της...<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" src="http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4886733213220587478-5904178264567337499?l=ianos-sonai.blogspot.com' alt='' /></div>Iανοςhttp://www.blogger.com/profile/05472269270323682512noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4886733213220587478.post-32834873874416845812010-10-09T01:45:00.005+03:002010-10-09T02:19:57.203+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TK-iVKqEysI/AAAAAAAAA1g/EL5a9Z6151A/s1600/autumn_interlude_by_Angeluzbelli.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 256px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ZPeczwti9LE/TK-iVKqEysI/AAAAAAAAA1g/EL5a9Z6151A/s320/autumn_interlude_by_Angeluzbelli.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5525813752328669890" border="0" /></a><br />Το έδαφος ήταν γεμάτο από πεσμένα φύλλα ντυμένα με τα φθινοπωρινά παλτά τους...<br />Άλλα καφέ ,άλλα χρυσά,άλλα πράσινα...<br />Καθώς ο άνεμος περνάει από επάνω τους και τους ψιθυρίζει τα μυστικά του,<br />αυτά βγάζουν επιφωνήματα έκπληξης που το απαίδευτο θνητό αυτί το λαμβάνει σαν θόρυβο,σαν τρίξιμο...<br />Ξέρω ότι τα βήματα μου δεν με έφεραν τυχαία εδώ...<br />Διαλέγω μια απόμερη γωνιά και περιμένω να δω το γιατί του καλέσματος...<br />Δεν αργώ να καταλάβω ότι θα γίνω μάρτυρας ενός ζωντανού πινάκα ζωγραφικής...<br />Η νεράιδα μου είναι εδώ και με κομμένη την ανάσα τρέχει στο μέρος που είναι ο σωρός με τα πεσμένα φύλλα...<br />Τα μάγουλα της είναι κατακόκκινα ενώ δεν κάνει τόσο κρύο ...<br />Μάλλον θα είναι λόγω της έξαψης...<br />Τα μαλλιά της λυτά είναι παραδομένα στο χάδι του Αίολου που σφυρίζοντας κάνει όλο και πιο αισθητή την παρουσία του...<br />Πρελούντιο για το επερχόμενο μουσικό θέμα...<br />Ο αγέρας ξαφνικά δυναμώνει και τα φύλλα αρχίζουν να αιωρούνται γύρω της...<br />Εκείνη σηκώνει τα χέρια προς τον ουρανό και αρχίζει να στροβιλίζεται μέσα σε αυτή τη