28/7/09

Ενα χαζο δαχτυλιδι...


Καθοταν πανω στην μηχανη του που ειχε παρκαρει πανω στο πεζοδρομιο...
Ειχε ερθει να δει τον φιλο του στο γραφειο, αλλα κατι η αφορητη ζεστη κατι το οτι αυτος ειχε συνεχομενα ραντεβου τον ειχαν κανει να παρει ενα παγωμενο καφε και να χαζευει την κινηση...
Ξαφνικα μπροστα στην βιτρινα του διπλα χρυσοχοείου σταματησε ενα νεαρο ζευγαρακι...
Χαμογελασε ...
Εβλεπες στα προσωπα τους την υπαρξη της φλογας του πρωτου ερωτα...
"Μωρο μου" μιλησε το αγορι σφιγγοντας τρυφερα την νεαρη υπαρξη επανω του"πες μου σου αρεσει αυτο το δαχτυλιδι?'
"Δεν με νοιαζει αγαπη μου "αποκριθηκε εκεινη "μου φτανει που θα ειμαστε μαζι,στην τελικη ενα χαζο δαχτυλιδι ειναι.."
Την τελευταια φραση την ενιωσε σαν ηλεκτρικη εκκενωση στο σωμα του ...
Γυρισε το βλεμμα του απο την αλλη και κοιταξε τον ουρανο...
Ενα χαζο δαχτυλιδι ..
Το στομαχι του ειχε γινει κομπος και οι σκεψεις αρχισαν να ανασυρονται με τρομακτικες ταχυτητες απο την αρχειοθηκη του μυαλου του..
Ειναι αποριας αξιο πως μια φραση μπορει και ξεκλειδωνει αναμνησεις που εχεις κλεισει στα πιο σκοτεινα μπαουλα της ψυχης σου...
Ηπιε μια γουλια καφε και προσπαθησε να σκεφτει κατι αλλο ...
Ματαιος κοπος ...
Οι αναμνησεις πια ειχαν ερθει στην επιφανεια εμπαιναν στην σειρα και μετασχηματιζοντουσαν σε εικονες...

Σκηνη πρωτη εξι χρονια πριν...
Περπαταγανε ολο το απογευμα ,ηταν το τελευταιο τους απογευμα πριν αυτος φυγει για το νησι που ειχε ανοιξει την καινουργια του επιχειρηση...
Αυτη ως συνηθως ειχε κανει υπομονη και ειχε δειξει κατανοηση στην τρελα του να αφησει το στρωμενο μαγαζακι του για να παει να κυνηγησει το ονειρο του...
Θα το παλευανε οπως παντα ,το μονο που του ειχε ζητησει ηταν αυτη η μεγαλη βολτα με τα ποδια το τελευταιο βραδυ...
Οπως διασχιζανε την Πατησιων τον σταματησε αποτομα μπροστα στη βιτρινα ενος χρυσοχοείου ...
Του εκανε εντυπωση καθως τα κοσμηματα δεν αποτελουσαν αυτο που λενε αντικειμενο του ποθου της,οσο καιρο ηταν μαζι τα αντιμετωπιζε μαλλον αδιαφορα...
Γυρισε και την κοιταξε ,τα μεγαλα μαυρα ματια της λαμπυριζαν και ειχαν κολλησει πανω σε ενα υπεροχο δαχτυλιδι απο λευκοχρυσο που ηταν στο κεντρο της βιτρινας..
"Δεν ειναι υπεροχο?' του ψυθιρισε
"Δεν ηξερα οτι σου αρεσουν τα δαχτυλιδια..' της απαντησε χαιδευοντας την στοργικα ...
"Δεν μου αρεσουν αλλα αυτο ειναι φανταστικο υπεροχο..'
"Μαλιστα... Λοιπον μικρο μου βασανο σου υποσχομαι οτι οταν θα ενωσουμε τις ζωες μας για παντα θα το επισφραγισουμε με αυτο το δαχτυλιδι"
"Εισαι χαζος βρε αγαπη μου δεν το ειπα για αυτο , εσυ εισαι η ζωη για μενα και δεν χρειαζεται καμια επισφραγιση ..."
Τον φιλησε πεταχτα στα χειλη και συνεχισε
"Στην τελικη ειναι μονο ενα χαζο δαχτυλιδι..."

Σκηνη δευτερη πεντε χρονια πριν...
Μετα απο αγωνιωδης προσπαθειες ημερων ειχαν καταφερει με τον χρυσοχοο να βρουν ποιο ηταν το δαχτυλιδι που ειχαν δει πριν ενα χρονο...
Τωρα το ειχε στην τσεπη του και ολα ειχαν παει οπως επρεπε...
Η εκπληξη με την παρουσια του στη γιορτη της ,το δειπνο ,παρολο που εκεινη τελικα δεν ηθελε να πανε να φανε εξω και αναγκαστηκε να μεταφερει ολο το σκηνικο απο το εστιατοριο στο σπιτι του,ακομα και οταν ψυλιαστηκε κατι απο την επισημοτητα του δειπνου αυτος την ειχε παραπλανησει στελνοντας την στο αλλο δωματιο που ειχε αφησει επανω στο κρεββατι ενα φορεμα και μια καρτα που αναμεσα σε αλλα της ελεγε και χρονια πολλα για την γιορτη της!
Εκεινη θεωρωντας οτι εκπληξεις της βραδιας τελειωσαν ειχε χαλαρωσει και απολαμβανε το κρασι της..
Τοτε αυτος εβγαλε το βελουδινο κουτακι απο την τσεπη του το ανοιξε και το εσπρωξε προς το μερος της..
Ενα μεγαλο αχ ακουστηκε και πριν προλαβει να πει οτιδηποτε εβαλε το δακτυλο του στα χειλη της και αρχισε να μιλαει εκεινος..
"Ξερεις οτι δεν θα γονατισω για να πω αυτο που θελω ,ξερεις οτι ειμαι ενας ξεροκεφαλος και παραξενος ανθρωπος "
Πηρε μια βαθια ανασα και συνεχισε...
"Εγω αυτο που ξερω ειναι οτι σε αγαπαω τοσο πολυ που ποναω και οτι οταν εισαι εδω και με κοιτας αισθανομαι οτι δεν υπαρχει τιποτα ασχημο στο κοσμο και κανενα εμποδιο που δεν μπορω να νικησω... Γιαυτο και εγω θελω οτι εχω και οτι αποκτησω στο μελλον να ειναι και δικο σου και να ξερεις πως οτι χρειαστεις θα κανω το καλυτερο μου να στο παρεχω,εσυ το μονο που εχεις να κανεις ειναι να με παντρευτεις και να εισαι υπομονετικη μαζι μου'
"΅Εχω παθει σοκ "ακουστηκε η φωνη της μεσα απο λυγμους
"Μην κλαις μωρο μου εγω νομιζα οτι θα χαιροσουνα'
"Απο χαρα κλαιω μπουμπουνα "
"Αρα αυτο σημανει οτι η απαντηση ειναι...??"
"Ναι αγαπη μου χιλιες φορες ναι"
"Ουφφφφφφφφ, μου δινεται το χερι σας σας παρακαλω"
Πηρε το μικρο χερακι της μεσα στα δικα του και περασε το δαχτυλιδι στον παραμεσο της.
"Στο ειπα οτι με αυτο θα επισφραγιζαμε την σχεση μας"
"Η σχεση μας σφραγιζεται απο την αγαπη μας "
Απλωσε τα χερια της και εβαλε το προσωπο του αναμεσα στις παλαμες της
"Ακου εδω χαζουλι σε αγαπαω οσο δεν φανταζεσαι...Και αυτο παραμενει ενα χαζο δαχτυλιδι...."

Σκηνη τριτη τεσσερα χρονια πριν...
Το τηλεφωνο χτυπουσε σαν τρελο..
"Σηκωσε το ρε φιλε "τον παροτρυνε ο φιλος και συγκατοικος του..
'Και αμα ειναι αυτη?"
"Μιλα της μωρε σιγα.."
Ντριν για μια ακομα φορα ...
"Δεν γαμιεται" σκεφτηκε και το σηκωσε..
"Παρακαλω"
"Καλησπερα ,εγω ειμαι ,πως εισαι?τι γινεται?"
"Εδω προσπαθω να προσαρμοστω στο γεγονος οτι ειμαι ψευτης ,απιστος, ανευθυνος και υπαιτιος για σοβαρη βλαβη στην υγεια σου!Κατα τα αλλα ειμαι περιφημα"
"Δεν χρειαζεται να εισαι ειρωνικος"
"Ποιος ειναι ειρωνικος?Ολα αυτα δεν με αποκαλεσες στην τελευταια μας συναντηση ,αν θυμαμαι καλα"
"Ξερεις γιαυτο πηρα ...Θελω να σου ζητησω μια μεγαλη συγνωμη"
'Για τι απο ολα ?"
"Εκανα εξετασεις με τον καινουργιο γιατρο και ..δηλαδη δεν εφταιγες εσυ..εγινε ιατρικο λαθος... συγνωμη δεν ξερω τι αλλο να πω.."
"........................................."
"Με ακουσες?"
'Ναι"
"Θα με συγχωρησεις ?"
"Καποια στιγμη ισως ...Δεν μπορεις να φανταστεις τι περασα αυτους τους μηνες που ησουν στο νοσοκομειο και ολοι πιστευαν οτι εγω εφταιγα... Δεν θα ειμαι ποτε ο ιδιος πια..."
"Το ξερω ...πρεπει να σου επιστρεψω και το δαχτυλιδι ,ετσι ειναι το σωστο"
"Το σωστο ηταν να με ειχες πιστεψει και να με ειχες εμπιστευτει ...Τωρα δεν θελω τιποτα πισω και ειδικα αυτο ...Ετσι και αλλιως δεν ειναι και τιποτα σοβαρο...Ενα χαζο δαχτυλιδι ειναι..."

"Φιλε !!!Ρε φιλε!!! Με ακους??"
Οι εικονες του παρελθοντος διαλυθηκαν απο μπροστα του και κοιταξε τον φιλο του που ειχε βγει στην πορτα του γραφειου του και τον φωναζε...
"Ελα μεσα ρε, φυγανε οι πελατες...Καλα τι σκεφτοσουνα και ειχες φυγει τελειως?"
Ετριψε τα ματια του και κατεβηκε απο την μηχανη που καθοτανε...
"Τιποτα σοβαρο ρε φιλε ... Τιποτα σοβαρο...Ενα χαζο δαχτυλιδι..."

22 σχόλια:

takis είπε...

Το ερωτημα ειναι φιλε αν μεχρι σημερα εχει καταφερει να την συνχωρεσει...Το ευκολο ειναι να πει καποιος οχι.Η αληθεια πρεπει να ειναι ομως αυτη?

ANASA είπε...

Χμμμ..Aφορμή ζητούσε να τον απορρίψει? και βρέθηκε η καταλληλότερη όλων? Σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα? Βαρύ κι ασήκωτο όντως...Άλλα πράγματα κρύβονταν από πίσω όμως..δεν θα προχωρήσω περαιτέρω την σκέψη μου..

Φιλιά Ιανέ μου..

ΦΟΥΛΗ είπε...

όχι ρε γαμώτο, και μετά χωρίσανε οριστικά;γιατί μας αφήνεις πάντα στην αγωνία;;

IANOS είπε...

Taki...
Ειναι μερικες φορες που μετα απο καποιο καιρο το να συγχωρεσεις η οχι δεν παιζει κανενα ρολο...
Συγχωρεις απλα γιατι δεν υπαρχει λογος να κρατας κακια στην καρδια σου για εναν ανθρωπο που αγαπησες!!!

IANOS είπε...

Anasa moy...
Δεν ηταν απλα θεμα αφορμης ,ετσι θα ηταν πολυ πιο ευκολο...
Ηταν κατα πολυ πιο περιπλοκο ...
Απο την μια πλευρα υπηρχε ενας ανθρωπος που μολις πριν ενα μηνα ειχε ζητησει λιγο χρονο μοναξιας πριν το γαμο,ηταν σε ενα νησι ειχε ενα beach bar και το παρελθον του δεν ηταν και του καλυτερου παιδιου...
Απο την αλλη ηταν μια κοπελα, που η σχεση της της ειχε ζητησει να μεινουν λιγο σε αποσταση, ειχε μια ιατρικη γνωματευση οτι ειχε παθει σοβαρη γυναικολογικη ζημια, ενας μαλακας γιατρος που ηταν απολυτως οτι το ολο προβλημα ειχε προελθει απο σεξουλικη επαφη και μονο και ολο αυτο κατεληξε σε μια ακατασχετη αιμμοραγια, επεμβαση και νοσηλεια ενος μηνος...
Αρα τοτε η αληθεια για ολους ηταν απλη και ηταν η εξης..
Ηθελε χρονο γιατι την κερατωσε με τις διαφορες που συχναζανε στο κωλομπαρο του και δεν του εφτανε αυτο ηρθε στη Αθηνα εκανε ερωτα μαζι της την κολλησε καιαυτη κινδυνεψε να πεθανει...
Η αληθεια ηρθε στην επιφανεια μετα απο 6 μηνες οταν το προβλημα επανηλθε ενω δεν ειχαν σεξουαλικες επαφες φυσικα και ο καινουργιος γιατρος διεγνωσε ογκο πραγμα που φυσικα δεν ειχε καμια σχεση με την
κομπογιανιτικη διαγνωση του προηγουμενου.
Τελος παντων το θεμα δεν ειναι πως το χρησιμοποιει ο αλλος το θεμα ειναι το πως διαμορφωνεται η ψυχολογια σου οταν ξαφνικα να σε κατηγορουν για ενα καρο πραγματα και να μην μπορεις να αποδειξεις οτι δεν εισαι ελεφαντας...
Πολλα φιλιααα...

IANOS είπε...

Φουλη ...
Θα σε στεναχωρησω αλλα χωρισανε οριστικα...
Μετα απο ολα αυτο δεν ειχε κανεις την διαθεση η την εμπιστοσυνη να παλεψει για αυτη την σχεση...
Υπηρχε πλεον σκια, καχυποψια και ισως και δικαιολογημενη κακια...
Ειδες το νησι σου?Χαλαει σπιτια!!!
XE!XE!XE!
Y.Γ.Μην ξεχνιομαστε βουτιες και για μενα ε...

ΞΕΝΗ είπε...

Εγώ είμαι της άποψης ότι κάθε εμπόδιο για κάλο. Που ξέρεις μπορεί εκεί έξω να βρεθεί κάποια που να σε εκτιμήσει περισσότερο απ' ότι η συγκεκριμένη κοπέλα.
Όσο για την συγχώρεση που λέει ο Τάκης αν την συγχώρεσες θα είναι καλό για σένα διότι θα έχεις αφήσει κάτι πίσω και δεν θα το κουβαλάς. Όσο για την κοπέλα δεν νομίζω να παίζει και ιδιαίτερο ρόλο (κατά την γνώμη μου πάντα).

ΦΟΥΛΗ είπε...

Δεν νομίζω να φταίει το νησί μου,αν η σχέση ήθελε πάλεμα έπρεπε να την παλέψετε,χωρίς εγωισμούς.
Αφού δεν σε τύλιξε καμιά Συριανή, τη γλίτωσες. Μην το πεις, εγώ δεν είμαι από δω,κρατάω από πειραιά,απλά όταν ήρθαμε ήμουνα 7 ετών καιιιιι κόλλησα.......
Σήμερα θα σε κάνω να χαρείς,δεν θα πάω μπάνιο, γιατί δουλεύω και το απόγευμα.
Εχει έναν αέρα!!!από την ημέρα που γύρισα,άστα 8 μποφορ.....

IANOS είπε...

Μικρη μου "ξενη"...
Ασφαλως καθε εμποδιο για καλο φτανει να μην ειναι και παρα πολλα γιατι στο τελος ακομα και αν ειναι για καλο κατανταει κουραστικο!!!
Στο θεμα της συγχωρεσης τωρα ασχετα με το ποσο καλο σου κανει οταν περναει ο καιρος και βλεπεις τα γεγονοτα με πιο ψυχραιμο ματι καταλαβαινεις οτι λογω συγκυριων μπορει και εσυ να εκανες ακριβως ο ιδιο λαθος!
Απο εκει και περα το παρελθον ειναι παρελθον και ο καθενας το διαφυλλατει οπως θελει ...
ΦΙλιααα!!!

IANOS είπε...

Φουλη ...
Το νησι οντως δεν φταιει σε τιποτα,πιστευω οτι αυτο θα ειχε συμβει σε οποιο σημειο της Ελλαδας και να ειχα παει!!!
Το γελοιο του πραγματος ειναι οτι εκει ενω ειχα ενα σωρο ευκαιριες παρεμεινα πιστος στην σχεση μου και στο τελος κατηγορηθηκα για απιστια!
Αστα να πανε το θεατρο του παραλογου!!!
Τωρα που το σκεφτομαι καλυτερα να ειχα ενδωσει και να με ειχε τυλιξει καμια Συριανη...
Φιλια!
Υ.Γ. Το τι στεναχωρηθηκα που δεν πηγες για μπανιο δεν λεγεται...
ΧΕ!ΧΕ!ΧΕ!

manetarius είπε...

Γαμώτο... και κάπου εκεί στη μέση.. λέω "αχ τι καλά, θα ΦΑΜΕ κουφέτα.." φτού!

:)

(αληθινή η ιστορία;)

Zombie@blood είπε...

Ουτε φαγαμε, ουτε ηπιαμε, ουτε τιποτα!!!! Ολα στραβα πηγαν στο τελος....
Μανιταρακιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι μουουουουουουουουου!!!!!!!!!!!!!!!

Lilia Lekker είπε...

μου μαύρισες τη ψυχή καλοκαιριάτικο έχω να σου πω!

IANOS είπε...

Mανιταραακιιιιιιιιιιι...
Πρωτον: η ιστορια ειναι αληθινη και δυστυχως η ευτυχως βιωματικη!!!
Δευτερον:Κουφετα δυστυχως δεν θα φατε εσεις(Αλλα για να μην γκρινιαζεις οποτε θελεις ειμαι προθυμος να κανουμε μια γενοκτονια αμνοεριφιων εις αναμνηση του γεγονοτος!!!).
Τριτο:Το σχολιο σου ξετρυπωσε απο το λαγουμι του τον ζομπι τον παπακι τον μπλοντ ας ελπισουμε οτι εφερε και κανενα λαγο με την ανοδο του στα εγκοσμια...
Υ.Γ. Για την επιχειρηση με τα λουκουμια γευσεων ποτε θα βαλουμε μπροστα?

IANOS είπε...

Βρε αχαρακτηριστε συνοδοιπορε επρεπε να ερθει το μανιταρι για να κανεις guest εμφανιση???
Φτου σου κτηνος!ΟΞΩ!!!(που ελεγε και ο Κωνστανταρας)

IANOS είπε...

Lillia μου...
Ειλικρινα δεν ειχα προθεση να σου μαυρισω την ψυχη!!!
Σου υποσχομαι οτι θα επανορθωσω οποτε μπορεσω!!!
Σου χρωσταω μιας ημερας χαμογελα!!!
Το σημειωνω και να ξερεις οτι δεν ξεχναω ποτε τα χρεη και τις υποσχεσεις μου...

manetarius είπε...

@Ζομπιιιιιιιιιι!!!
Επιτέλους!! Ξανασυναντιόμαστεεε!!!
Μα είναι δυνατόν... τόσο κόπο μέχρι να φτάσουμε στους αραββώνες κι ούτε έναν μεζέ, ουτε ένα λικεράκι.. τίποτα!

@Ιανέ
Αληθινή η ιστορία ε; Και δική σου; Είσε ήρωας αγαπητέ! Γι' αυτό σου λέω εγώ.. δεν είναι να έχεις εμπιστοσύνη πουθενά.. εκτός βέβαια από τον χασάπη σου! Γιατί αυτή η σχέση είναι σχέση ζωής! :Ρ
Λοιπόν... βάζω μπρος το σχέδιο για τα λουκούμια και την άλλη βδομάδα κατεβαίνω Σύρο να τα προωθήσω! χΑ!
Θα γίνουμε μεγαλοεπιχειρηματίες!

IANOS είπε...

Μανιταρακι μου ...
απο ηρωισμους αλλο τιποτα...
Εγω πρωτος και μετα ο αγνωστος στρατιωτης...
Αυτο με τον χασαπη κρατα το, και θα σου εξηγησω οταν ερθει το πληρωμα του χρονου και ξανασυναντηθουμε...Χεχεχε...
Και καπου εδω λεμε ολοι μαζι
Γεια σου ρε μπαλονακι με τα κανονισματα σου σε λιγο θα κλεισουμε χρονο που θα προσπαθουμε να ξανασυναντηθουμε ολοι μαζι!!!
Οσο για την επιχειρηση μας την συνταγη και τα ματια σου μην μας κλεψουν την πατεντα!!!
Αντε φιλια!!!

ΦΟΥΛΗ είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΦΟΥΛΗ είπε...

Δεν θέλετε και κάποιον απο δω; μη με απορρίψετε, γιατί θα ανοίξω δικό μου blog και τότε μαυρο φίδι που σας έφαγε και τους δυο.
Θα ανεβάζω φώτο με θάλασσες,βουτιές ούζα, τσίπουρα, μπίρες, χταποδάκια καλαμαράκια,σαγανάκια (τι άλλο)
λουκάνικα ,και πολλούς, πολλούς, πολλούς, μεζέδες καλοκαιρινούς..... ααααατς....
Αμ το άλλο, αφού δεν γνωρίζεται τα λουκουμόδεντρα; που πάτε; βρε μα που πάτε;;;

IANOS είπε...

Φουλη...
Δεν νομιζω οτι μας δινεις και πολλα περιθωρια να σε απορριψουμε...
Μας απειλεις με ενα καρο πυρηνικους γευστικους πυραυλους που και εγω και το μανιταρι εχουμε περιορισμενες αντοχες και αμυνες!
Εγω μετα τα τοσο πειστικα σου επιχειρηματα λεω να εισαι ο αντιπροσωπος μας στις Κυκλαδες! Ασε που μας συμφερει γιατι θα εχουμε και καπου να μεινουμε οταν θα ερθουμε Συρο ...χε!χε!χε!
Αμα συμφωνει και το συνεταιρακι μου το μανιταρι εκλεισε η συμφωνια!!
:-))))

ΦΟΥΛΗ είπε...

Aμ πως .....ρώτα την
που πάτε όρε καραμήτροι; αφού είπαμε δεν γνωρίζετε καν τα λουκουμόδενδρα..