![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQP5XQq230b-ESbVVup7Wm5ChXKeeDzuvQeaf2eDRrcQSOXxOqb_SrqfEbJWNv7wtWgD72hQNhKu-KxgrIE6kPY75N6d2ePzJLYcJ0YxxCi0RVfVbjFlI8StVubjrPi9f4qhQEwLYGMkQ/s320/love_is_a_curse_by_dyominamariya-d5jyrye.jpg)
Κάποια στιγμή υπήρχε η ομορφιά...
Την κρατούσαμε στα χέρια μας...
Αλλά οι διαφορετικοί μας κόσμοι, μας έχουν διαλύσει...
Κράτησες ένα μικρο μου κομμάτι εσύ και εγώ έχω φυλαγμένο ένα δικό σου στα πολύτιμα μου...
Στις νύχτες μας πια ενσωματώθηκαν διάφορες σκιές...
Και τα όνειρα μας τα ταράζουν υποτονικές κραυγές...
Αφήσαμε το χρόνο να κόψει την αγάπη μας σε μικρές λωρίδες...
Και με αυτές φιμωθήκαμε για να μην ομολογήσουμε ότι πότε δεν πρόκειται να απαγκιστρωθούμε...
Αφήσαμε μια ιστορία αγάπης να μεταμορφωθεί σε πληγωμένο άγγελο...
Έναν άγγελο μοναχικό ,που έχοντας κομμένα τα φτερά του φλερτάρει διαρκώς με την πτώση...
Αφήσαμε το αεράκι της θάλασσας να φυσήξει και να πάρει μακριά ότι έχει απομείνει...
Και εκείνο υπάκουσε απρόθυμα γιατί ήξερε ότι ήταν μια ακόμα εγωιστική μας πράξη...
Μια ζωή είμαστε μόνο λίγα εκατοστά ο ένας από τον άλλο...
Άλλα αυτό το λίγο πάντα θα είναι τόσο μακριά για να είναι κοντά...
Δυο όψεις του ίδιου νομίσματος..
Σαν την αλήθεια με το ψέμα...Σαν την αγάπη με το μίσος...
Ξέρω ότι το τέρας του δικού σου παραμυθιού έχει την δική μου μορφή...
Που σε φοβίζει και σε ελκύει ταυτόχρονα...
Και γιαυτό αντιδράς...
Το μαχαίρι σου τις νύχτες που μοιράζεσαι,χώνεται με μανία και ματώνει τα πλευρά μου...
Αλλά φροντίζεις τα τραύματα μου να είναι πάντα ιάσιμα...
Γιατί,ποια η αξία της πεντάμορφης χωρίς το τέρας;
Κάποιες νύχτες η καρδιά μου κενή, καταβροχθίζεται από το ίδιο της το σκοτάδι...
Και κάποια αστέρια τυφλά πέφτουν σε λάθος ώρες και πραγματοποιούν λάθος ευχές...
Υποθέτω ότι ποτέ δεν θα τα καταφέρω ...
Υποθέτω ότι τα απαγορευμένα όνειρα δεν θα γίνουν ποτέ πραγματικότητα...
Αλλά κάποια μυστηριώδη δύναμη κάνει τον χρόνο να κυλά χωρίς να μας επιτρέπει να ξεχνάμε...
Και αυτό είναι που με φοβίζει...
Δεν με νοιάζει που θυμάμαι εγώ...
Με τρομάζει, που δεν ξεχνάς,ότι κάποτε τα δικά σου μάτια, έβλεπαν αυτό το τέρας όμορφο...
![](http://signatures.mylivesignature.com/54487/338/F0B3782CBC01204D1521E6C65C4773AC.png)
8 σχόλια:
Aυτό που δεν έχεις καταλάβει είναι ότι ούτε η πεντάμορφη αλλά ούτε και το τέρας έχουν αυθυπαρξία...
Οπότε και τι θα είναι το τέρας δίχως την πεντάμορφη? (αντιστρέφοντας την ερώσησή σου)
Μετράνε κι οι δυο στο ίδιο στο ζύγι..
Μη το ξεχνάς ποτέ αυτό!
Καλό σου βράδυ! :)
Ιανέ μου πολλές φορές δεν ξέρω πώς να πάρω τις αναρτήσεις σου...
να ψάξω για την αλήθεια τους
περισσότερο ή για το παραμύθι τους;
παρόλο που ξέρω πόσο αρμονικά μπορούν να συνυπάρξουν τα δυο,
πολύ συχνά με μπερδεύεις...
Γιατί κομματιάζεσαι και κομματιάζεις και την αγάπη σου;
ίσα για να πληγωθείς...
γιατί την αγάπη κανείς και τίποτα δεν μπορεί να την βλάψει,
ούτε καν εσύ ή εκείνη!
για αυτό δεν έχει νόημα να την πολεμάς... κανείς μας δεν έχει νόημα να το κάνει...
δεν χρειάζεται να την εκθειάζεις
δεν χρειάζεται να τη στήνεις στον τοίχο... έχει ανάγκη μόνο να τη νιώθεις, να την αφήνεις να σε αγκαλιάζει και την ίδια στιγμή να την κρατάς... και αυτό φτάνει...
Τί θέλεις να ξεχάσεις;
Γιατί δεν θέλεις να θυμάσαι;
Τί σε φοβίζει; και γιατί την πολεμάς; ποτέ δεν θα καταλάβω αυτήν, την μεγάλη σου αντίθεση...
Καλό ξημέρωμα Ιανέ μου,
πολλά φιλιά...
Πανέμορφο...γεμάτο γλυκιά μελαγχολία και νοσταλγία...Τα λόγια πάντα σιωπούν όταν ξεχειλίζουν τα συναισθήματα....Πανέμορφο... Απλά!!!!!!!!!!!!!! Περιττό να σου πω ότι η μουσική το εκτόξευσε εκεί που του έπρεπε.....Η φωτό απόλυτα ταιριαστή... Καλημέρα Ιανέ μου!!
Τι να πω εγώ η Φτωχή!!
κείμενο και μουσική, απλά τα σπάνε όπως πάντα ...
καλησπερα Ιανε
Λιακάδα ☼...
Αυτο που μου αρεσει σε σένα είναι που εχεις πάντα την εναλλακτική οπτική...Και φυσικά ετσι είναι,αυτοί οι δυο ήρωες είναι απόλυτα εξαρτώμενοι ο ένας από τον άλλο!!!
καλησπερες πολλές πολλές!!! :)
flash...
Η αλήθεια είναι οτι οι αναρτήσεις μου πολλές φορές δεν έχουν συναισθηματική αλληλουχία...
Και αυτο εξηγείται απο το γεγονος οτι η πηγή της έμπνευσης δεν είναι παντα η πραγματική μου ζωη...
Πολλές φορες η ιστορίες αντλούνται απο βιώματα τρίτων που είναι μέλη του περιβάλλοντός μου...
Άρα λογικό κάποιες στιγμές να σε μπερδεύουν...
Οσο για μένα και την αγάπη έχουμε μια παράξενη σχέση,ίδια με αυτή που εχω και με την νεράιδα...
οσο για την αντιθεση,τι Ιανος θα ημουν χωρις αντιθεση!!!χε χε χε...
Φιλια πολλα και καλησπερες!!!
Βιβη...
Ευχαριστω πολυ πολυ !! :)
Η μελαγχολια παει πακετο με την νοσταλγια... ;)
ΦΟΥΛΗ...
Εσυ φτωχη;;;Εσυ εχεις ολα τα πλουτη του κοσμου!!!Απλα δεν ειναι σε χαρτονομίσματα!!! ;)
Ευχαριστώ πολυ γλυκιά μου!!! :)
Δημοσίευση σχολίου