1/9/10

Τρύπια πανοπλία...


Δεν σε θέλω εδώ...
Όχι ακόμα...
Όχι τώρα...
Δεν θέλω να ερωτευθώ...
Δεν θέλω να αγαπήσω πάλι...
Όχι ακόμα...
Όχι τώρα...
Σε παρακαλώ...
Γιατί ήρθες;
Γιατί επιμένεις ;
Μάλλον θα πρέπει να υψώσω πιο ψηλά τα τείχη μου...
Ίσως άμα ενισχύσω και άλλο τις άμυνες μου αυτό να σε απογοητεύσει και να απομακρυνθείς...
Αν σου πω ότι το μόνο που θα κάνω είναι να σε πληγώσω...
Πάντα αυτό καταφέρνω να κάνω σε αυτούς που αγαπάω ηθελημένα η άθελα μου...
Ίσως αυτό το επιχείρημα μου να σε διωξει...
Γιατί δεν φεύγεις όπως και οι άλλες;
Γιατί δεν κουράζεσαι;
Γιατί δεν υποχωρείς;
Λοιπόν, βρήκα ένα σίγουρο τρόπο για να τρομαξεις...
Θα σου μιλησω για μένα...
Άκου...
Δεν είμαι έξυπνος...
Δεν είμαι κάτι το διαφορετικό η κάτι το ξεχωριστό...
Δεν είμαι κάποιος από αυτούς που ο κόσμος λέει ότι ψάχνεις για να τους βρεις...
Είμαι ένας πεισματάρης ηλίθιος...
Ένας συνηθισμένος παλιομοδίτης τύπος...
Κάνω συνέχεια λάθη και είμαι κατά κανόνα μοναχικός και ανεπιθύμητος...
Για να ακριβολογώ μάλλον πρέπει να είμαι ολόκληρος ένα λάθος...
Μια ανακρίβεια...
Μια καλά στοχευμενη αστοχία...
Δεν είμαι καθόλου όμορφος...
Δεν νομίζω ότι είμαι σημαντικός για κανέναν...
Ούτε πιστεύω ότι είμαι κάτι για το οποίο πρέπει να ανησυχείς...
Γιατί χαμογελάς;
Γιατί δεν απογοητεύεσαι;
Γιατί;
Μην με αγκαλιαζεις...
Φοβάμαι...
Φοβάμαι ότι θα ακούσεις το χτύπο της καρδιάς μου ...
Και ίσως αυτό με κάνει να φανώ υποκριτής και κακός ψεύτης...
Γιατί ανυπακοή καθώς είναι πάντα στα λόγια μου μπορεί να σου ζητήσει να συνεχίσεις να πολεμάς...
Κανε πως δεν την ακούς...
Κάποια μέρα να ξέρεις θα την ξεριζώσω ...
Το είχα προσπαθήσει και πιο παλιά άλλα απέτυχα...
Γιατί αυτή με προδίδει πάντα...
Γιαυτό το λόγο υπάρχει αυτή η τρύπα στην πανοπλία μου...
Άλλα κάτι μου λέει ότι θα με εμποδίσεις ...
Κάτι μου λέει ότι δεν θα με αφήσεις να κάνω την πληγή να ξανανοίξει...
Θα με ελευθερώσεις από αυτή την τρύπια πανοπλία και θα κάνεις την προδότρα καρδιά μου να χτυπάει ξανά με ένα γρήγορο ακανόνιστο ρυθμό...
Και εγώ τότε θα είμαι πια,ένας ελεύθερα-φυλακισμένος μέσα στα ίδια μου τα συναισθήματα...

16 σχόλια:

porcupine είπε...

Γιατί φοβάσαι ν´ αγαπηθείς;

Δεν νομίζεις πως αξίζει τον κόπο κι ας είναι η φωτιά της να σε κάψει;

Κάτι τέτοια σκέφτομαι κι εγώ και τελικά με βλέπω μονη!!!

Καλό μήνα και καληνύχτα σου!

ΦΟΥΛΗ είπε...

;-)
Καλό μήνα Ιανε.....

Βιβη είπε...

Δεν μας προδίδει η καρδιά μας αλλά οι άνθρωποι που επιλέγουμε να την χαρίσουμε και δεν την εκτιμάνε όσο της αξίζει.Γι αυτό μην προσπαθείς να την ξεριζώσεις.Δεν της αξίζει.Δεν σου αξίζει.Απλώς άφησέ τη να κάνει αυτό που ξέρει τόσο καλά.Να αγαπάει.Και χάρισέ την για άλλη μια φορά.Κάτι μου λέει ότι θα στην προσέξουν...Καλή σου μέρα Ιανέ μου!

zoyzoy είπε...

Ξέρω ότι δεν είναι αλήθεια όλα αυτά, είναι μια άμυνα για να γλιτώσεις τον πόνο που πιθανόν να νιώσεις μετά την παράδοσή σου στην αγάπη!

Καλό μήνα με θαλασσινά!

Με λένε Νατάσσα είπε...

Δε μπορείς να υποδείξεις σε κανέναν το αν θα σε αγαπάει ή όχι! Το αν θα σε πλησιάσει ή όχι! Το αν σε βρίσκει έξυπνο, όμορφο, γλυκό ή όχι...
Εσύ είσαι απλώς για να υπάρχεις και να ζεις! Αυτό που εκπέμπεις ο καθένας μπορεί να το λαμβάνει με διαφορετικό τρόπο!
Ακόμα κι αν δεν ήσουν όμορφος ή έξυπνος να ξέρεις πως υπάρχουν πολλά μάτια που βλέπουν τις ψυχές των ανθρώπων κι αυτές αγαπούν!
Κοίτα γύρω σου...
Δεν έχεις φίλους; Τι αγάπησαν σε σένα;
Θα σου πω εγώ! -ΕΣΕΝΑ!-
Αφήσου ελεύθερος και άσε τους άλλους να σε αγαπήσουν! Μη φοβάσαι!

Όμορφο συνοδοιπόρε!
Γεμάτο μια αγωνιώδη θλίψη!

Φιλιά!

Ανώνυμος είπε...

Ελα τώραααα
Αφού το ξέρεις κατά βάθος
πως έτσι είναι ο έρωτας!
Και κάτι ακόμα....
Δεν σε ρωτά!
Φιλιά πολλά και καλό σου μήνα Ιανέ!
D.Angel

Iανος είπε...

porcupine...
Δεν φοβάμαι για μένα...Έχω κάψει εγώ όνειρα ενα σωρό,χρόνο να χεις να σου λέω... Φοβάμαι για τον άλλον άνθρωπο και μερικές φόρες ο φόβος υπερισχύει τις επιθυμίας και προσπαθώ να τον αποκρυνω απο κοντα μου... Μπορεί άκομψα και λανθασμένα...Αλλα θελω να ελπιζω οτι καποιος θα το νικησει,αλλιως μαζι μας βλεπω στο ραφι... Xe xe xe! Φιλια!

Iανος είπε...

ΦΟΥΛΗ ...
Καλο μηνα γλυκια μου καλο φθινοπωρο να χουμε! Φιλια!!!

Iανος είπε...

Βιβη...
Λες ε?]
Κάτι μου λέει να ακολουθήσω την συμβουλή σου ;) Καλό απόγευμα!!!!

Iανος είπε...

zoyzoy...
Το πιασες το νοημα...
Αλλα κρατα το μυστικο ε!!!
Μην μαθευτει...
Πολλα φιλια!!!

Iανος είπε...

Νατάσσα μου...
Σίγουρα δεν μπορείς να υποδείξεις...
Μπορείς όμως να θελήσεις να είσαι αληθινός και να τον προστατεύσεις...
Έχω βαρεθεί τις δηθενιες και τις σχέσεις που στηρίζονται σε ψέματα και μαγικές εικόνες που καταρρέουν όταν ο ένας από τους δυο αισθανθεί ότι έδεσε τον γάιδαρο του!
Εγω δυστυχώς λόγω πρότερου βίου αγαπάω δύσκολα και το κάνω εξίσου δύσκολο και γεμάτο εμπόδια στους λίγους ανθρώπους που θέλουν και εχουν την υπομονή και την διάθεση να με αγαπήσουν...
Δεν είναι θέμα φόβου,είναι θέμα σκληρής αυτοκριτικής και ανάγκη πλέον για αληθινά συναισθήματα που θέλω να βασίζονται σε ουσιώδη προτερήματα και όχι σε επιφανειακά...
Πιστευω οτι ο ανθρωπος που αξιζει θα μεινει...
Συνοδοιπόρε μου είμαι ένας δύσκολος άνθρωπος που νιώθει άνετα όταν δίνει...
Να έχεις ένα πανέμορφο απόγευμα! Πολλά φιλιά!!! :))

Iανος είπε...

D.Angel...
Ελα και εσυ βρε ...
Ασε με να το παιξω λιγο...
Να γκρινιαξω...
Να κανω οτι δεν μου αρεσει..
:P :P :P
Φιλιααααα!!!!

Anael είπε...

...
....
.....
.......
........
..........
...........

ελεύθερη φυλακισμένη κι εγώ,
μοιάζει ολόκληρο κάστρο το οχυρό της καρδιάς μου και κουράζομαι κάθε φορά να ανέβω τα σκαλιά..
ποια σκαλιά δηλαδή..ούτε το πρώτο δεν έχω ανάσα να ανέβω..
με συγκίνησες απόψε Ιανέ μου!
φιλί για καληνύχτα!

Iανος είπε...

Anael μου...
Πολλά τα αποσιωπητικά σου...
Άρα αναγνώρισες τον εαυτό σου μέσα από μένα...
Μπορώ να καταλάβω τι λες, ξέρω πως είναι να είσαι μέσα στο κάστρο,ξέρω πως είναι το κόψιμο της ανάσας...
Μου λες ότι σε συγκίνησα εγώ αλλά με συγκίνησες και εσύ δείχνοντας μου ότι κάποιος εκεί έξω μπορεί να καταλάβει...
Πολλά φιλιά,κάλο μας φθινόπωρο...

Ανώνυμος είπε...

Ενα στραβοπάτημα και βρέθηκα να διαβάζω τα γραπτά σου....
Ειμαι περήφανη που αγάπησα, που δεν τρόμαξα και συνέχισα να αγαπάω. Ειμαι περήφανη που αλλαξα τροπο σκέψης και σταση ζωής για να μ εμπιστευτεί, να ανοίξει μια χαραμάδα να βρώ μονοπάτι να τρυπώσω στο μυαλο του στην καρδιά του.
Για την ώρα βαδίζω σε κινούμενη άμμο και πίσω δεν κάνω. Εμαθα να πολεμώ και να κερδιζω.
Βρες και διαβασε ενα βιβλίο "Ο ΙΠΠΟΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΟΥΡΙΑΣΜΕΝΗ ΠΑΝΟΠΛΙΑ" Το διάβασα σε μια σκοτεινή περίοδο της ζωής μου και ήταν προφητικό.
Τα σεβη μου
Η Χριστινα με το ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΡΑΓΙΟΝ

Iανος είπε...

Χριστινα ...
Χαίρομαι πολύ που το στραβοπάτημα σου σε έβγαλε στο σπίτι μου...
Και επίσης με χαροποιεί που κατι σου τραβηξε την προσοχη και διαβασες...
Ασφαλώς και πρέπει να είσαι περήφανη που αγάπησες... Και για όλα αυτά που έκανες για αυτόν που αγάπησες...
Άσχετα με το αν βυθιστείς η όχι στην κινούμενη άμμο η ουσια ειναι οτι θα το εχεις βιωσει...
Και στην αγάπη ο πόνος είναι το παράσημο...
Θα ψαξω να βρω και να διαβάσω το βιβλίο που μου προτείνεις...
Καλό σου βράδυ και ελπίζω να τα λέμε... :)