23/9/08

Κουραστηκαν

Κουραστηκαν τα ματια μου να κοιταζουν την αδεια γωνια του κρεβατιου...
Κουραστηκαν τα χερια μου ν' αγγιζουν την απουσια σου...
Κουραστηκε το μυαλο μου ν' ανασυρει την εικονα σου σε πρωτο πλανο παντα....
Κουραστηκε το σωμα μου χωρις το αγγιγμα σου...
Κουραστηκε η ψυχη μου να ζει με αναμνησεις...
Κουραστηκα να σ' αγαπω........

4 σχόλια:

Daria Pavlovna είπε...

Πολύ κούραση βρε συ...

Κουραστηκε η ψυχη μου να ζει με αναμνησεις...

Όντως είναι κουραστικό αλλά το κάνουμε όλοι.
Την καλησπέρα μου

IANOS είπε...

Καλησπερα και σε σας!
Τωρα κουραση ειναι μονο,απογοητευση,παραδοχη της ηττας μου σε συναισθηματικο επιπεδο,δεν ξερω θα σε γελασω και δεν το θελω!
Το μονο που ξερω ειναι οτι σε λιγο θα ανοιξει παλι η αυλαια και εγω νοιωθω σαν ταχυδακτυλουργος που ξεμεινε απο νεα κολπα!
Και μια ερωτηση το να ζουμε με τις αναμνησεις μας αυτοματα δεν ανακυκλωνουμε τα λαθη μας ανακαλωντας τα?
Εμενα λιγο μαζοχιστικο μου κανει αυτο ...

Daria Pavlovna είπε...

Δεν το σκέφτηκα ποτέ έτσι, ομολογώ, αλλά τι θα ήγμασταν χωρίς τις αναμνήσεις μας; Φαντάζεσαι να βιώναμε ένα Memento στην πραγματικότητα; Μπρρρρρ....
Λες να τα ανακυκλώνουμε τα λάθη; Τα ξανακάνουμε ακριβώς τα ίδια; Ακριβώς τα ίδια δεν νομίζω. Ίσως με μικρές παραλλαγές. Στον τομέα δε των συναισθηματικών και των αισθηματικών μας, νομίζω τελικά πως όλοι παίρνουμε αυτούς που μας αξίζουν. Με την έννοια πως έχουμε αυτούς που θέλουμε ή νομίζουμε πως θέλουμε, αυτούς που πάντα ψάχνουμε να βρούμε, ανάλογα με το τι έχει ο καθένας στο μυαλό του. Το κακό είναι πως αυτό που έχουμνε στο μυαλό μας πολλές φορές το προβάλουμε στον άλλο και δεν βλέπουμε αυτό που πραγματικά είναι, δεν θέλουμε να το δούμε. Έτσι καταπιέζουμε τον άλλο να γίνει το ιδανικό μας, δεν γίνεται φυσικά κι όταν το συνειδητοποιήσουμε τότε πιστεύουμε ή πως κάναμε λάθος ή πως μας πρόδωσε.
Καινούριες αμπελοφιλοσοφίες εν είδει σχολίου.
Για να δω τώρα τι καινούριο έγραψες.

IANOS είπε...

A τωρα επιασες ενα θεμα με μεγαλες παραμετρους..
Το θεμα της ανασφαλειας στις σχεσεις και το αν παιρνει ο καθενας αυτο που αξιζει ...
Για το πρωτο πρεπει να κανω αναρτηση για να το αναλυσω ..
Οσο για το δευτερο δεν πιστευω οτι υπαρχει και τοση δικαιοσυνη,για να μην σου πω οτι συνηθως συμβαινει το αντιθετο,αμετρητα παραδειγματα...
Αλλα που υπαρχει δικαιοσυνη για να υπαρχει και σε αυτο.
Συνηθως στην ζωη δεν παιρνεις αυτο που αξιζεις αλλα αυτο που διαπραγματευεσαι και αυτο εχει διαφορα!